The Opinions of Teachers Teaching Gifted Students on Web 2.0 Tools: Children’s University Sample

Öz

A case study design, a qualitative research method, was adopted to evaluate the views of teachers working with gifted students regarding Web 2.0 tools. In the 2024-2025 academic year, 12 teachers from Üsküdar Children’s University were asked open-ended questions via Google Forms, and responses were collected. The data were analyzed using a inductive thematic analysis approach. From the teachers’ responses, categories related to Web 2.0 tools, such as “ease of use and accessibility” and “usage status”, emerged. The most preferred Web 2.0 tool was identified as “Canva”. In terms of the tools’ usage purposes, the “student engagement” category was highlighted, while “pedagogical approaches” were identified as the primary advantage. Disadvantages included “technical issues” and “social/psychological effects”. The problems encountered were categorized as “technical and software-related issues”. In terms of social life benefits, “collaboration and teamwork” were emphasized. Regarding sources of information about Web 2.0 tools, “academic and experiential” resources were identified. It was concluded that to enhance the effective use of Web 2.0 tools, teachers should receive digital literacy training, technical support should be strengthened, and environments for sharing experiences should be created.

Anahtar Kelimeler

• Children’s university
• teacher
• gifted student
• Web 2 0 tools

Üstün Yetenekli Öğrencilere Eğitim Veren Öğretmenlerin Web 2.0 Araçlarına Yönelik Görüşleri: Çocuk Üniversitesi Örneklemi

Öz

Üstün yetenekli öğrencilere eğitim veren öğretmenlerin Web 2.0 araçlarıyla ilgili görüşlerini değerlendirmek amacıyla nitel bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması desenlerinden bütüncül tek durum deseni tercih edilmiştir. 2024-2025 eğitim öğretim yılında Üsküdar Çocuk Üniversitesi’nde görev yapan 12 öğretmene, Google Forms aracılığıyla açık uçlu sorular gönderilmiş ve bu sorulara yanıt alınmıştır. Elde edilen verilerde, tümevarımsal tematik analiz yaklaşımı kullanılmıştır. Öğretmenlerin görüşlerinden, Web 2.0 araçlarıyla ilgili “kolaylık ve erişilebilirlik” ve “kullanım durumu” kategorileri öne çıkmıştır. En çok tercih edilen Web 2.0 aracı “Canva” olarak belirlenmiştir. Araçların kullanım amaçlarında “öğrenci katılımı”, kullanım avantajlarında ise “pedagojik yaklaşımlar” kategorileri tespit edilmiştir. Dezavantajlar arasında “teknik sorunlar” ve “sosyal/psikolojik etkiler” dikkat çekmiştir. Karşılaşılan problemler ise “teknik ve yazılımsal sorunlar” olarak belirlenmiştir. Sosyal yaşam kazanımlarında “işbirliği ve takım çalışması” ön plana çıkmıştır. Web 2.0 araçlarıyla ilgili kaynaklara dair görüşlerde “akademik ve deneyimler” belirlenmiştir. Web 2.0 araçlarının etkin kullanımını artırmak için öğretmenlere dijital okuryazarlık eğitimleri verilmesi, teknik desteğin güçlendirilmesi ve deneyim paylaşım ortamlarının oluşturulması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Üstün yetenekli öğrenci
• öğretmen
• Web 2 0 araçları
• çocuk üniversitesi

Kaynakça

1. Alhassan, R. (2017). Exploring the relationship between Web 2.0 tools self-efficacy and teachers’ use of these tools in their teaching. Journal of Education and Learning, 6(4), 217. https://doi.org/10.5539/jel.v6n4p217
2. Altıok, S., Yükseltürk, E., & Üçgül, M. (2017). Web 2.0 eğitimine yönelik gerçekleştirilen bilimsel bir etkinliğin değerlendirilmesi: Katılımcı görüşleri. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 6(1), 1-8.
3. Altun, A. (2008). Yapılandırmacı öğretim sürecinde viki kullanımı. 8.Uluslararası Eğitim Teknolojileri Konferansı, 127-130.
4. Arabacı, A. B., & Orbay, K. (2022). Impact of experiencing event design with Web 2.0 tools on prospective mathematics teachers. Problems of Education in the 21st Century, 80(1), 52-68. https://doi.org/10.33225/pec/22.80.52
5. Arabacı, I. B., & Akıllı, C. (2021). English teachers’ views on the use of web 2.0 tools in educational environments. Asian Journal of Education and Training, 7(2), 115-125. https://doi.org/10.20448/journal.522.2021.72.115.125
6. Aras, İ. (2016). Yabancı dil olarak almanca öğretiminde yeni web-araçlarının kullanımı. Uluslararası Multidisipliner Konferansı (IMUCO 2016), 897-901.
7. Ataman, A. (1998). Üstün zekâlılar ve üstün yetenekliler. Içinde S. Eripek (Ed.), Özel eğitim (ss. 171–194). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
8. Avcı Yücel, Ü. (2017). Perceptions of pedagogical formation students about Web 2.0 tools and educational practices. Education and Information Technologies, 22(4), 1571-1585. https://doi.org/10.1007/s10639-016-9508-7

9. Aydın, A., & Karkaç, N. N. (2015). Özel eğitim alanında çalışan öğretmenlerin empatik eğilim düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 43–65. https://doi.org/https://doi.org/10.14582/DUZG
10. Ayress, L. (2008). Thematic coding and analysis. In L. M. Given (Ed.), The Sage Encyclopedia of Qualitative Research Methods (ss. 868-869). SAGE Publications, Inc.
11. Bilgili, A. (2013). Üstün yetenekli çocukların eğitimi sorunu-sosyal sorumluluk yaklaşımı. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(12), 59-74.
12. Bilim ve Sanat Merkezleri Yönergesi, (2018). https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2023_12/19153952_milliegitimbakanligibilimvesanatmerkezleriyonergesiveekleri.pdf
13. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
14. Conway, T. R. (2017). Educating pre-service and novice teachers on the best practices for curriculum ıntegration of web 2.0 tools and ınstructional technology. In O. Dreon & D. Polly (Ed.), Teacher education for ethical professional practice in the 21st century (ss. 123–142). IGI Global. https://doi.org/10.4018/978-1-5225-1668-2.ch006
15. Creswell, J. W. (2014). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (S. B. Demir (ed.). Eğiten Kitap Yayıncılık.
16. Çam, Ş. S., & Acat, M. B. (2023). Öğretmenlerin farklılaştırılmış öğretim yaklaşımını uygulama ve buna ilişkin yetkinlik düzeyleri. Muş Alparslan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 96-120.
17. Çelebi, C., & Satırlı, H. (2021). Web 2.0 Araçlarının ilkokul seviyesinde kullanım alanları. Öğretim Teknolojisi ve Hayat Boyu Öğrenme Dergisi-Instructional Technology and Lifelong Learning, 2(1), 75–110. https://doi.org/10.52911/itall.938122
18. Çelik Şahin, Ç., Güçlü Yılmaz, F., & Naillioğlu, M. (2020). Bilim ve sanat merkezi yönetici ve öğretmenlerinin bilişim ve dijitalleşme konularına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Journal of Continuous Vocational Education and Training, 3(1), 22-37.
19. Çelik, T. (2021). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının Web 2.0 uygulamalarıyla biçimlendirici değerlendirme deneyimlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 50(231), 173-198. https://doi.org/10.37669/milliegitim.713075
20. Çevik, M. & Şentürk C. (2019). Multidimensional 21th century skills scale: Validity and reliability study. Cypriot Journal of Educational Sciences, 14(1), 011-028.
21. Dağlıoğlu, H. E. (2010). Üstün yetenekli çocukların eğitiminde öğretmen yeterlikleri ve özellikleri. Milli Eğitim Dergisi, 40(186), 72-84.
22. Erbil, D. G., & Kocabaş, A. (2019). Sınıf öğretmenlerinin eğitimde teknoloji kullanımı, tersine çevrilmiş sınıf ve işbirlikli öğrenme hakkındaki görüşleri. İlköğretim Online, 31-51. https://doi.org/10.17051/ilkonline.2019.527150
23. Eş, H., & Öztürk Geren, N. (2014). Öğrenci ve velilerin çocuk üniversitesi algısı. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2014(3), 94-105.
24. Eyüp, B. (2022). Türkçe öğretmenlerinin Web 2.0 araçlarını kullanma yetkinliklerinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(1), 307-323. https://doi.org/10.17679/inuefd.952051
25. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education. McGraw-Hill.
26. Gökdere, M., Küçük, M., & Çepni, S. (2004). Eğitim teknolojilerinin üstün yetenekli öğrencilerin fen eğitiminde kullanımı üzerine bir çalışma: Bilim sanat merkezleri örneklemi. The Turkish Online Journal of Educational Technology–TOJET, 3(2), 149-157.
27. Götz, P., & Seifert, M. (2010). Monitoring Children’s Universities. In Eucu. net: European Children’s Universities Network; white book (ss. 49-51). European Children’s Universities Network–EUCU.NET c/o Vienna University Children’s Office.
28. Günder Esgin, E. (2022). The role of children’s universities in terms of the third mission of higher education ınstitutions. Toplum Bilimleri Dergisi, 16(33), 237-250. https://doi.org/10.29228/tbd.2007.66397
29. Gündoğdu, M. M. (2017). Web 2.0 teknolojileri ile geliştirilmiş işbirlikli öğrenme ortamının ortaokul öğrencilerinin akademik başarıları ile problem çözmeye yönelik yansıtıcı düşünme becerilerine ve motivasyon düzeylerine etkisi. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
30. Gündüzalp, C. (2021). Web 2.0 araçları ile zenginleştirilmiş çevrimiçi öğrenmenin öğrencilerin üst bilişsel ve yaratıcı düşünme becerilerine etkisi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 10(3), 1158-1177.
31. Horzum, M. B. (2010). Öğretmenlerin Web 2.0 araçlarından haberdarlığı, kullanım sıklıkları ve amaçlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 603-634.
32. Iber, K. (2015). Çocuk üniversitesi ne değildir? Içinde A. Kaplan Sayı, Z. Topçu, T. G. Medet, & Ç. Özdemir (Ed.), Avrupa’da ve Türkiye’de çocuk üniversiteleri raporu (ss. 14-15). İstanbul Aydın Üniversitesi Çocuk Eğitimi Uygulama ve Araştırma Merkezi Yayını.
33. Kaplan Sayı, A. (2015). İstanbul Aydın Üniversitesi Çocuk Üniversitesi. Içinde A. Kaplan Sayı, Z. Topçu, T. G. Medet, & Ç. Özdemir (Ed.), Avrupa’da ve Türkiye’de çocuk üniversiteleri raporu (ss. 26-39). İstanbul Aydın Üniversitesi Çocuk Eğitimi Uygulama ve Araştırma Merkezi Yayını.
34. Kara, N., Kobak, K., & İgit, A. (2021). Experimental research on gifted students and social media communication competence program. Journal of Economy Culture and Society, 64, 1-14. https://doi.org/10.26650/JECS2020-845507
35. Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştirma yöntemleri. Manevi temelli sosyal hizmet araştırmaları dergisi, 1(1), 62-80.
36. Kaya, F. (2015). Teachers’ conceptions of giftedness and special needs of gifted students. TED Eğitim ve Bilim, 40(177). https://doi.org/10.15390/EB.2015.2885
37. Kılıç, Ş., & Kıral Özkan, T. (2022). BİLSEM öğretmenlerinin eğitim teknolojisi öz yeterliği üzerine bir çalışma. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 8(3), 165–190. https://doi.org/10.47714/uebt.1173885
38. Kılıç, Ş., & Kıral Özkan, T. (2023). BİLSEM öğretmenlerinin etwining platformu hakkında görüşlerinin teknoloji kabul modeli bağlamında incelenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Eğitim Dergisi, 5(1), 65-84.
39. Kıroglu, E. S., & Güven, U. (2024). Bilsem öğretmenlerinin Web 2.0 araçlarıyla ilgili görüşlerinin incelenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(41), 1803-1826. https://doi.org/10.35675/befdergi.1239568
40. Kısakürek, M. A. (2019). Çocuk ve eğitsel uğraşlar. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 12(1), 53-59. https://doi.org/10.1501/Egifak_0000000608
41. Kontaş, H. (2010). Üstün yetenekli ilköğretim öğrencilerinin öğrenme stratejileri. İlköğretim Online, 9(3), 1148-1158.
42. Korucu, A. T. (2015). Mesleki İngilizce dersinde dinamik web teknolojileri kullanımının akademik başarıya ve derse karşı motivasyona etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 243-260.
43. Korucu, A. T., & Karalar, H. (2017). Sınıf öğretmenliği öğretim elemanlarının Web 2.0 araçlarına yönelik görüşleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 456-474. https://doi.org/10.24315/trkefd.304255
44. Kurt, A. A., Sarsar, F., Filiz, O., Telli, E., Orhan Göksun, D., & Bardakçı, S. (2019). Teachers’ use of Web 2.0: Education bag project experiences. Malaysian Online Journal of Educational Technology, 7(4), 110-125. https://doi.org/10.17220/mojet.2019.04.008
45. Kuş, E. (2012). Nicel–Nitel araştırma teknikleri sosyal bilimlerde araştırma teknikleri nicel mi? Nitel mi? (4. baskı). Anı Yayıncılık.
46. Lee, K. S. Y. (2001). Using telecollaboration for self-regulated thinking skills: Instruction with regular and gifted learners. High Ability Studies, 12(2), 235-247. https://doi.org/https://doi.org/10.1080/135.981.30120084357
47. Levent, F. (2011). Üstün yeteneklilerin haklarını kim koruyacak. Beylikdüzü İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü Eğitim Dergisi, 1(1), 22-23.
48. Levent, F., Cengizhan, S., & Avcu, A. (2018). Özel yetenekli öğrencilerin eğitimine yönelik sınıf öğretmenlerine uygulanan etkinlik hazırlama eğitiminin etkililiğinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 47(1), 385-412.
49. Lewis, J. F. (1982). Bulldozers or chairs? Gifted students describe their ideal teacher. The Gifted Child Today, 16-19.
50. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage Publication.
51. MacBeath, J., & Waterhouse, J. (2008). Evaluation of the Children’s University: First Report.
52. MEB. (2013). Özel yetenekli bireylerin eğitimi strateji ve uygulama kılavuzu. https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2013_11/25034903_zelyeteneklibireylerineitimistratejiveuygulamaklavuzu.pdf#page=31.81
53. MEB. (2024). Cumhuriyetin 100. yılında öğretmenlerin gözüyle teknoloji ve eğitim bölgesel çalıştayları raporu. https://www.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2024_03/15112203_OGRETMENLERIN_GOZUYLE_TEKNOLOJI_VE_EGITIM_BOLGESEL_CALISTAYLARI_RAPORU.pdf
54. Miles, M. B., & Huberman, M. A. (1994). An expanded sourcebook qualitative data analysis. SAGE Publications.
55. O’Reilly, T. (2007). What is Web 2.0: Design patterns and business models for the next generation of software. Communications & Strategies, 65(1), 17-37.
56. Olpak, T. (2023). Bilim ve sanat merkezlerinde görevli öğretmenlerin dijital yeterliklerinin incelenmesi. (Tez No. 827377) [Yüksek lisans tezi, Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
57. Oruç, Ş., Ateş, H., & Çağır, S. (2019). Türk eğitim sisteminde geçmişten günümüze üstün yetenekliler için yapılan uygulamalar. Uluslararası Ders Kitapları ve Eğitim Materyalleri Dergisi, 2(2), 253-273.
58. Oruç, Ş., Çağır, S., & Ateş, H. (2020). Üstün yetenekli çocukların eğitimsel beklentileri. Türkiye Eğitim Dergisi, 5(2), 302-319.
59. Ovalı, T. (2011). İlköğretim 8. Sınıf Türkçe dersinde bilgisayar destekli öğretimin öğrencilerin anlama becerisine etkisi. Sakarya Üniversitesi.
60. Overton, D. T. (2010). Formation of a Children’s University: Formative issues and initial concerns. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 3876-3882. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.03.608
61. Öngöz, S., & Aksoy, D. A. (2015). Üstün yetenekli öğrenciler bilişim teknolojileri dersinden ne bekliyorlar? Journal of Education & Special Education Technology, 1(1), 34-47.
62. Özbay, Y. (2013). Üstün Yetenekli Çocuklar ve Aileleri. T.C Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayını. https://www.aile.gov.tr/media/92202/01_05_ustun-yetenekli-cocuklar.pdf
63. Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği, (2018). https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/yonetmelik/7.5.24736.pdf
64. Özmen, F., Aküzüm, C., & Sünkür, M. (2012). Sosyal ağ sitelerinin eğitsel ortamlardaki işlevselliği. Education Sciences, 7(2), 496–506. https://doi.org/https://doi.org/10.12739/10.12739
65. Öztürk, N., & Bozkurt Altan, E. (2019). Bir okul dışı öğrenme ortamı: Sinop çocuk üniversitesi. Uluslararası Beşeri Bilimler ve Eğitim Dergisi, 5(10), 370-381.
66. Sarı, H., Çevik, Ö., Özkan, H. İ., & Ünalmış, M. (2023). Covid-19 Salgını sürecinde bilim ve sanat merkezlerinde görev yapan öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Turkish Special Education Journal: International, 5(1), 130-149.
67. Sever, R., Bayar, B., & Toker, O. (2023). Öğretmenlerin Web 2.0 Araçlarına Yönelik Görüşleri. Turkish Studies-Educational Sciences, 18(1), 1-13. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.62451
68. Shelley, B., Ooi, C. S., & Brown, N. (2019). Playful learning? An extreme comparison of the Children’s University in Malaysia and in Australia. Journal of Applied Learning & Teaching, 2(1), 16-23. https://doi.org/10.37074/jalt.2019.2.1.3
69. Sözel, H. K. (2019). Öğretmenlerin üstün yetenekli bireylerin eğitimlerine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (AUJEF), 3(1), 40-54.
70. Şahin, A. (2021). Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmen adaylarının dijital okuryazarlık düzeylerinin ve e-öğrenmeye yönelik tutumlarının incelenmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(4), 3496-3525. https://doi.org/10.15869/itobiad.937532
71. Şendurur, P., & Arslan, S. (2017). Eğitimde teknoloji entegrasyonunu etkileyen faktörlerdeki değişim. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43, 25. https://doi.org/10.21764/efd.21927
72. Şentürk, C., Yağcı, A., & Ecevit, M. O. (2024). Investigation of Pre-Service Teachers’ Self- Efficacy Beliefs For Practical Content Development With Web 2.0 Tools. In Ş. Ay (Ed.), 12 th Internationalconferenceon Socialsciences & Humanities (pp. 202-239). IKSAD Publishing House. https://doi.org/https://doi.org/10.5281/zenodo.12594483
73. Şenyurt, Y. S., & Şahin, Ç. (2022). Covid-19 salgınında uzaktan eğitim sürecinde Web 2.0 araçlarının kullanımı ile ilgili sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Uluslararası Bilim ve Eğitim Dergisi, 5(1), 34-49. https://doi.org/10.47477/ubed.1082738
74. Talan, T., & Batdı, V. (2022). Öğretmen adaylarının Web 2.0 araçlarını eğitimde kullanma yeterliliklerine ilişkin görüşlerinin Rasch ölçme modeli ve Maxqda ile analizi. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(21), 66-85. https://doi.org/10.55605/ejedus.1066101
75. Tenekeci, M. (2020). Türkçe öğretiminde web uygulamaları ve mobil uygulamalar ile bunların öğretmenlerce bilinirliği. Millî Eğitim Dergisi, 48(227), 429-445.
76. Timur, S., Timur, B., Arcagök, S., & Öztürk, G. (2020). Fen öğretmenlerinin Web-2 hakkında görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 63-108. https://doi.org/https://doi.org/10.29299/kefad.2020.21.01.003
77. Uyulgan, M. A., & Akkuzu, N. (2022). Web 2.0 tools in chemistry teaching: An analysis of pre-service chemistry teachers’ competencies and views. Instructional Technology and Lifelong Learning, 3(1), 88-114. https://doi.org/10.52911/itall.1127618
78. Üsküdar Çocuk Üniversitesi, U. (2012). Üsküdar Çocuk Üniversitesi hakkında. https://usgem.org/cocuk-universitesi/hakkimizda/.
79. VanTassel-Baska, J., & Baska, A. (2021). Curriculum planning & Instructional design for gifted learners. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003234050
80. Walan, S., & Gericke, N. (2019). Factors from informal learning contributing to the children’s interest in STEM–experiences from the out-of-school activity called Children’s University. Research in Science & Technological Education, 39(2), 185-205. https://doi.org/10.1080/02635143.2019.1667321
81. Yağcı, A., & Şentürk, C. (2023). Investigation of teachers’ competencies in using Web 2.0 tools. In A. Bilgili (Ed.), Latin America 6th International Conference on Scientific Researches (pp. 520-533). Academy Global Publishing House.
82. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
83. Yılmaz, D. (2021). Üstün Yetenekliler için psikolojik danışma ve rehberlik uygulamaları gereksinimler, sorunlar ve müdahaleler. Nobel Akademik Yayıncılık.