Dil ve Kültür Arasındaki Köprü Olarak Hafta Sonu Türkçe Okulları

Öz

Bu eğitim araştırması, diaspora eğitim politikalarının önemli bir yönü olan hafta sonu etnik okulların, yurt dışında yaşayan genç diaspora üyeleri arasında kültürel kimlik ve dil yetkinliğini geliştirmedeki rolünü ve önemini incelemektedir. Çalışma, bu okulların kurulmasının arkasındaki motivasyonları, hedeflenen faydalanıcıları, organizasyon yapılarını ve müfredat çerçevelerini keşfetmektedir. Ayrıca, uygulanmaları sırasında karşılaşılan zorlukları, müfredat uyuşmazlıklarından katılım sorunlarına kadar, derinlemesine incelemektedir. Almanya, Hollanda, Çin, Yunanistan, İrlanda, İsrail, Sırbistan ve Portekiz gibi farklı ülkelerden elde edilen deneysel verilere ve uzman görüşlerine dayanarak, bu çalışma hafta sonu etnik okulların öğrenciler, aileler ve ev sahibi toplumlar üzerindeki çok yönlü etkilerini eleştirel bir bakış açısıyla analiz etmektedir. Ayrıca, bu okulların etkinliğini artırmak için alınabilecek önlemleri sunarak, özelleştirilmiş müfredat geliştirme, kapsamlı değerlendirme stratejileri, toplum katılımı ve fiziksel öğrenme ortamlarının optimize edilmesi gibi konuları vurgulamaktadır. Bu çalışma, çok kültürlü eğitim, diaspora çalışmaları ve dil koruma girişimleri genelinde geniş bir tartışmaya katkı sağlamakta olup, diaspora gençlerinin kültürel miraslarını ve dil köklerini benimsemeye yönelik kararlılığa sahip olan politika yapıcıları, eğitimciler ve toplum liderleri için değerli bilgiler sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Hafta Sonu Türk Okulları
• Diaspora Eğitimi
• Kültürel Kimlik
• Çok Kültürlü Eğitim
• Müfredat Geliştirme
• Dil Koruma
• Eğitim Zorlukları

The Weekend Turkish Schools as Linguistic and Cultural Nexus

Abstract

This educational research investigates the role and significance of weekend ethnic schools, a crucial facet of diaspora education policies, in nurturing cultural identity and language proficiency among young diaspora members living abroad. The study explores the motivations behind the establishment of these schools, their intended beneficiaries, organizational structures, and curriculum frameworks. Furthermore, it delves into the challenges faced during their implementation, ranging from curriculum mismatches to participation issues. Drawing upon empirical data and insights from countries such as Germany, the Netherlands, China, Greece, Ireland, Israel, Serbia, and Portugal, this research critically analyzes the multifaceted impact of weekend ethnic schools on students, families, and host societies. It also offers actionable recommendations to enhance the effectiveness of these schools, emphasizing the importance of tailored curriculum development, comprehensive assessment strategies, community engagement, and the optimization of physical learning environments. This study contributes to the broader discourse on multicultural education, diaspora studies, and language preservation initiatives, offering valuable insights for policymakers, educators, and community leaders committed to empowering diaspora youth to embrace their cultural heritage and linguistic roots.

Keywords

• Weekend Ethnic Schools
• Diaspora Education
• Cultural Identity
• Multicultural Education
• Curriculum Development
• Language Preservation
• Educational Challenges

References

1. Baker, C., and Sienkewicz, A. (2000). The care and education of young bilinguals: An introduction for professionals. (C. Baker & A. Sienkewicz (Eds.)). Multilingual matters.
2. Bayram, F. (2020). Studies in Turkish as a Heritage Language. In F. Bayram (Ed.), John Benjamins Publishing Company.
3. Çiftci, A. (2021). Language Growth in Turkish-English Bilingual Children in the United Kingdom [University of York]. Erişim adresi https://etheses.whiterose.ac.uk/31767/
4. Çiftci, A., & Townsend, A. (2018). Why Important is Learning Turkish as a Mother Tongue for Bilingual Students in England? Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 4(2), 122–136.
5. Creese, A., Bhatt, A., Bhojani, N., and Martin, P. (2006). Multicultural, heritage and learner identities in complementary schools. Language and Education, 20 (1), 23–43. https://doi.org/10.1080/09500780608668708
6. De Bel-Air, F. (2016). Migration profile: Turkey, Migration Policy Centre 9. Erişim adresi http://diana-n.iue.it:8080/handle/1814/45145
7. Hall, K. A., Özerk, K., Zulfiqar, M., and Tan, J. E. C. (2002). “This is our school”: Provision, purpose and pedagogy of supplementary schooling in Leeds and Oslo. British Educational Research Journal, 28(3), 399–418. https://doi.org/10.1080/01411920220137467
8. Issa, T. (2004). Turkish-speaking communities in Britain: migration for education. 13(1), 69-94. The Welsh Journal of Education, 13(1), 69–94.

9. Kenner, C., & Ruby, M. (2013). Connecting children’s worlds: Creating a multilingual syncretic curriculum through partnership between complementary and mainstream schools. Journal of Early Childhood Literacy, 13(3), 395–417. https://doi.org/10.1177/1468798412466404
10. Mete, F. (2012). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimine İlişkin Öğretmen Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Dede Korkut Türk Dili ve Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, 1(1), 102–125.
11. Mete, F., & Gürsoy, Ü. (2013). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Öğretmen Yeterliklerine İlişkin Görüşler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28–3), 343–356.
12. Mulvey, N. (2016). Constructions of Heritage in Japanese as a Heritage Language Schools in England. Papers from the Education Doctoral Research Conference 2015, 77–85.
13. National Resource Centre for Supplementary Education (NRCSE). (2019). Erişim adresi http://www.supplementaryeducation.org.uk
14. Strand, S. (2007). Surveying the views of pupils attending supplementary schools in England. Educational Research, 49(1), 1–19. https://doi.org/10.1080/00131880701200682
15. Szczepek-Reed, B., Said, F., Davies, I., & Bengsch, G. (2020). Arabic complementary schools in England: language and Fundamental British Values. Language, Culture and Curriculum, 33(1), 50–65. https://doi.org/10.1080/07908318.2019.1569674