Cultural Transfer in Teaching Language by a Comparative Perspective (In the case of Turkish-Arabic)

Abstract

In this study, the transfer of culture in teaching a language as a foreign language will be emphasized. Each language is the carrier of language-speaking cultures. Both Turkish and Arabic are among the most spoken languages in the world. Each cul- ture is advertised in the language; every language is promoted through culture. In the same way, the language in the formation of cultures; culture is the main element in the formation of language. The relationship between culture on the bottom of the skin used in social life appears comfortable. In this regard, we can say that language and culture are inseparable from each other. At the same time, language is a cultural treasure that contains all cultural values. A language reveals the mind structure of the nation that uses it, how it thinks, how the mind works and its logic. Each language is naturally the primary source of the cultural product of that language. In this study, a comparative perspective will be reflected on how the texts used in the teaching of Turkish and Arabic as foreign languages deal with cultural transmission.

Keywords

• Intercultural,Foreign language,Foreign language teaching in Turkish and Arabic,Culture transfer,Arabic and Turkish culture

Karşılaştırmalı Bir Bakış Açısıyla Dil Öğretiminde Kültür Aktarımı (Türkçe-Arapça Örneğinde)

Öz

Bu çalışmada, bir dilin yabancı dil olarak öğretiminde kültür aktarımının üzerinde durulacaktır. Her dil o dili konuşan kültürlerin taşıyıcısı konumundadır. Hem Türkçe hem de Arapça dünyada çok konuşulan diller arasındadır. Her kültürün tanıtımı dil ile gerçekleşir; her dilin tanıtımı da kültür sayesinde gerçekleşir. Aynı şekilde kültürün oluşmasında dil; dilin oluşmasında kültür başlıca unsurlardır. Sosyal hayatta kullanılan dilde kültür arasındaki ilişki rahat görünür. Bu bakımdan diyebiliriz ki dil ve kültür birbirinden kopamaz bir bütün halindedir. Aynı zamanda dil kültüre ait bütün değerleri bünyesinde barındıran bir kültür hazinesidir. Bir dil, onu kullanan milletin kafa yapısını, nasıl düşündüğünü, zihninin nasıl çalıştığını ve mantığını ortaya koyar. Her dil doğal olarak o dile ait kültürün de birincil kaynağı konumundadır. Bu çalışmada hem Türkçenin hem de Arapçanın yabancı dil olarak öğretiminde kullanılan kitaplardaki metinlerin kültürel aktarımı nasıl ele aldıkları karşılaştırmalı bir bakış açısı yansıtılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kültürlerarası,Yabancı dil,Yabancılara Türkçe ve Arapça öğretimi,Kültür aktarımı,Arap ve Türk kültürü

References

1. Demir, A. ve Fatma, A. Ç. I. K. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kültürlerarası yaklaşım ve seçilecek metinlerde bulunması gereken özellikler. Türklük Bilimi Araştırmaları, 30, 51-72.
2. Akarsu, B. (1998). Dil-Kültür Bağlantısı. İstanbul: İnkılap Yayınları.
3. Colles, L. (2013). Passage des frontières. Bruxelles: Louvain.
4. Asutay, H. (2003). Yabancı dil öğretiminde kültür bağlamı ve öteki dil. Ankara Üniversitesi (TÖMER) Dil Dergisi, S, 118, 26-29.
5. Kızılkaya, Ö. ve Özkaya, F.D. (2009). Yöresel Farklılıklarıyla Eriştenin Türk Mutfağındaki Yeri. II. Geleneksel Gıdalar Sempozyumu, 27-29 Mayıs, 281-285.
6. Sitti S., Hayta, M. ve Yetim, H. (2009). “Kayseri Mantısı: Hazırlanışı ve Kalite Nitelikleri”. II. Geleneksel Gıdalar Sempozyumu, 27-29 Mayıs, 208-211, Van.
7. Byram, M., Gribkova, B. ve Starkey, H., (2002), “Developing the Intercultural Dimension in Language Teaching: A Practical Introduction for Teachers”, Strasbourg: Council Of Europe http://lrc.cornell.edu/director/intercultural.pdf