Sportmenlik Davranışı ve İletişim Becerisi İlişkisi: Sporcu Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Uygulama

Öz

Antik olimpiyatlardan günümüz modern olimpiyatlara kadar adından sıklıkla söz ettiğimiz bir kavram olan sportmenlik kavramı, her geçen gün popülerliğini arttırmaktadır. Bu araştırmanın amacı, lisanslı üniversite öğrencilerinde sportmenlik davranışını incelemek ve bu davranışın iletişim becerisi ile ilişkisini ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden uygun örnekleme yöntemiyle çevrimiçi ulaşılan 415 üniversite öğrencisi araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Gümüş ve arkadaşları (2020) tarafından geliştirilen “Sportmenlik Ölçeği” ve Korkut-Owen ve Bugay (2014) tarafından geliştirilen “İletişim Becerileri Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek için basıklık ve çarpıklık değerlerine bakılmıştır. Verilerin analizinde öğrencilerin demografik özelliklerini ortaya koymak için betimsel istatistikler, t testi ve ANOVA kullanılmıştır. İki ölçek arasındaki ilişkiyi ortaya koymak üzere Korelasyon Analizi testleri uygulanmış ve bütün analizler için hata payı 0,05 olarak alınmıştır. Yapılan analizler sonucunda kadınların toplam iletişim becerileri puanları ile etkin dinleme ve sözel olmayan iletişim ve iletişim kurmaya isteklilik alt boyutundan elde ettikleri puanların erkeklerin puanlarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin sportmenlik davranışları cinsiyet değişkeni açısından farklılık yaratmazken sportmenlik ölçeğine ait tüm alt boyutlarda iletişim becerileri ölçeği ile orta derecede pozitif yönlü ilişki tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sportmenlik
• iletişim
• fair play
• sporcu
• spor.

Relationship Between Sportsmanship Behavior and Communication Skills: A Study on University Student-Athletes

Abstract

The concept of sportsmanship, frequently mentioned from the ancient Olympics to today's modern Olympics, is increasing its popularity day by day. This study aims to examine the sportsmanship behavior of undergraduate university students and determine its relationship with communication skills. Accordingly, 415 university students reached online with convenience sampling, one of the non-random sampling methods, constituted the study sample. As data collection tools, the “Sportsmanship Scale” developed by Gümüş et al. (2020), and the “Communication Skills Scale” developed by Korkut-Owen and Bugay (2014), were used. Kurtosis and skewness values were examined to assess the conformity of the obtained data to normal distribution. Data analysis included descriptive statistics determining students' demographic characteristics, t-test, and ANOVA. Correlation Analysis tests were applied to reveal the relationship between the two scales, and a p-value of 0.05 was considered the significance level for all analyzes. The analyzes showed that the total communication skills scores and the scores from the sub-dimensions of active listening, non-verbal communication, and willingness to communicate of women were statistically significantly higher than the scores of men. While the sportsmanship behaviors of the students did not differ based on gender, there was a moderate positive relationship between the communication skills scale and all sub-dimensions of the sportsmanship scale.

Keywords

• Sportsmanship
• communication
• fair play
• athlete
• sports.

References

1. Balçıkanlı, G. S. & Yıldıran, İ. (2011). Profesyonel Futbolcuların Sportmenlik Yönelimleri ve Empatik Eğilim Düzeyleri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(2), 49-56.
2. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
3. Chantal Y., Robin P., Vernat J. P., Bernache Assollant I. (2005). Motivation, Sportspersonship, and Athletic Aggression: A Mediational Analysis. Psychology of Sport and Exercise, 6, 233–249.
4. Dökmen, Ü. (2005). İletişim Çatışmaları ve Empati. 34. Baskı, Ankara: Sistem Yayıncılık.
5. Erkuş A. (2003). Psikometri Üzerine Yazılar, Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları, No: 24.
6. Guo, L., Liang, W., Baker, J. S., Mao, Z. X. (2021). Perceived Motivational Climates and Doping Intention in Adolescent Athletes: The Mediating Role of Moral Disengagement and Sportspersonship. Frontiers in Psychology, 12, 942.
7. Gümüş, H., Saraçlı, S., Karakullukçu, Ö. F., Doğanay, G., Kurtipek, S. (2016). Ortaöğretim Öğrencilerinde Fair Play Kavramı. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), 4(4), 430-438.
8. Gümüş, H., Saraçlı, S., Yağmur, R., Işık, Ö., Ersöz, Y. (2020). The Investigation of Sportsmanship Behaviors of University Students. Journal of Sport Psychology, 29, 13–20.

9. Gümüş, H. (2019). X Kuşağında Sportmenlik Yönelimi. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 10(17), 738-755. Jowett, S., & Cockerill I. (2002). Incompatibility in the Coach–Athlete Relationship. In: Cockerill I, Ed. Solutions in Sport Psychology. London: Thompson Learning.
10. Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
11. Mutlu, E. (1994) İletişim Sözlüğü, Ark Yayınları, Ankara.
12. Ommundsen, Y., Roberts, G. C., Lemyre, P. N., & Treasure, D. (2003). Perceived Motivational Climate in Male Youth Soccer: Relations to Social-Moral Functioning, Sportspersonship and Team Norm Perceptions. Psychology of Sport and Exercise, 4(4), 397-413.
13. Pedersen, P. M., Laucella, P., Geurin, A., Kian, E. (2020). Strategic Sport Communication. Human Kinetics Publishers.
14. Rascle O., Coulomb G., Pfister R. (1998). Aggression and Goal Orientations in Handball: Influence of Institutional Sport Context. Perceptual & Motor Skills, 86(3), 1347–1360.
15. Sánchez-Alcaraz, B. J., Ocaña-Salas, B., Gómez-Mármol, A., Valero-Valenzuela, A. (2020). Relationship Between School Violence, Sportspersonship and Personal and Social Responsibility in Students. Apunts: Educació Física i Esports, (139).
16. Selağzı, S. & Çepikkurt, F. (2009). Antrenör ve Sporcu İletişim Düzeylerinin Belirlenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(1), 11-18.
17. Serrano-Durá, J., Molina, P., Martínez-Baena, A. (2021). Systematic Review of Reearch on Fair Play and Sporting Competition. Sport, Education and Society, 26(6), 648-662.
18. Stornes T., Ommundsen Y. (2004). Achievement Goals, Motivational Climate and Sportspersonship: A Study of Young Handball Players. Scandinavian Journal of Education, 48(2), 205-221.
19. Şenocak S. & Acar, R. (2007). Modelling of Short-Duration Rainfall Intensity Equations for the Agean Region of Turkey, Fresenius Environmental Bulletin, 16, 1220-1226.
20. Tanrıverdi, H. (2012). Spor Ahlakı ve Şiddet. The Journal of Academic Social Science Studies, 5 (8), 1071-1093.
21. Vallerand R.J., Losier G. F. (1994). Self-Determined Motivation and Sportsmanship Orientation: An Assessment of Their Temporal Relationship. Journal of Sport & Exercise Psychology, 16, 229-245.
22. Weiss M. R., Bredemeirer B. J. (1990). Moral Development in Sport. Exercise and Sport Science Reviews, 18, 331-378.