HİBE DESTEKLERİNİN FİRMA İNOVASYONUNA ETKİSİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

Abstract

Ülkelerin, teknoloji takipçi ülke konumundan, teknoloji üreten ülke konumuna gelmesi için firmaların

inovasyon yapması zorunludur. Firmaların inovasyon faaliyetlerine başarılı olabilmeleri için iyi kurgulanmış

hibe destek programları gereklidir. Hibe alan firmaların, inovasyon yapmaları hibelerin başarısını göstermektedir.

Gelişmekte olan ülkelerde bulunan firmaların inovasyon faaliyetlerinde, hibeler etkilimidir? sorusunun cevabını

bulmak için Türkiye örneği ile 2015 yılı bölgesel girişim anketi verileri kullanıldı. İnovasyon değişkeni olarak

ürün, süreç, pazarlama ve organizasyonel inovasyon ölçüt alınmıştır. Hibeler bir bütün olarak modellendiğinde,

hibe alan firmaların alamayanlara göre her inovasyon çeşidini yapma olasılıklarının daha yüksek olduğuna

ulaşılmıştır. Hibeler veren kurumları göre ayrı ayrı incelendiğinde farklı kuruluşların vermiş olduğu hibelerin

farklı inovasyon türlerini etkiledikleri tespit edilmiştir.

Keywords

• İnovasyon,Hibe,Ar-Ge,Türkiye,teşvik

References

1. Altay, A., & Karabulut, Ş. (2017). Türkiye’de mali teşvik sistemi ve yatırımlara sağlanan mali teşviklerin değerlendirilmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(4), 189-202.
2. Bloom, N., Griffith, R., & Van Reenen, J. (2002). Do R&D tax credits work? Evidence from a panel of countries 1979–1997. Journal of Public Economics, 85(1), 1-31.
3. Czarnitzki, D., & Licht, G. (2006). Additionality of public R&D grants in a transition economy: the case of Eastern Germany. Economics of Transition, 14(1), 101-131.
4. González, X. & Pazó, C. (2008). ‘‘Do public subsidies stimulate private R&D spending?’’ Research Policy 37 (3), 371–389.
5. Hall, B., van Reenen, J. (2000). ‘‘How effective are fiscal incentives for R&D? A review of the evidence.’’ Research Policy 29, 449–469.
6. Klette, T. J., Møen, J., & Griliches, Z. (2000). Do subsidies to commercial R&D reduce market failures? microeconometric evaluation studies1. Research Policy, 29(4-5), 471-495.
7. KOSGEB (2018). http://www.kosgeb.gov.tr/site/tr/genel/detay/337/vizyon-ve-misyon Erişim tarihi:07.05.2018 Özbek, H. ve Atik, H. (2013). ‘‘İnovasyon göstergeleri bakımından türkiye’nin avrupa birliği ülkeleri arasındaki yeri: istatistiksel bir analiz’’ Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 42, Temmuz-Aralık 2013 ss. 193-210
8. Özçelik ve Taymaz. (2008). ‘‘R&D support programs in developing countries: the Turkish experience’’ Research Policy, 2008, vol 37, pp. 258-275.

9. Grabowski, W., Pamukcu, T., Szczygielski, K., & Tandogan, V. S. (2013). Does government support for private innovation matter? Firm-level evidence from Turkey and Poland. CASE Network Studies & Analyses No.458 2013.
10. Tandoğan V. S. ve Pamukçu M. T. (2011). ‘‘Evaluating essectivebess of public support to business R&D in Turkey through concepts of input and output additionality’’ Economic Research Forum – Working Paper No. 593, 2011.
11. Wallsten S. J. (2000). ‘‘The effects of government-industry R&D programs on private R&D: the case of the Small Business Innovation Research Program.’’ Rand Journal of Economics 31 (1), 82–100 / 2000.