A Research on Determining Institutional Commitment Levels of Public Relations Employees in Public and Private Sectors

Year 2017, Issue: 45, 354 - 373, 14.12.2017

Özlem Duğan

https://izlik.org/JA95CB77YG

Abstract

Public relations studies have become a necessity in the public and private sectors today. Public administration has to give importance to public relations activities in order to publicize their work, to support the society and to build trust in society. Likewise, the private sector should attach importance to public relations units to increase their profits, gain support for the target group, and share their work with the public. In this process, it is important that public relations employees have higher levels of corporate loyalty so that they can perform their duties better and have higher motivation and productivity. People’s relations are directly related to their institutional commitment in a sense that their employees are successful. The purpose of this is to demonstrate the institutional integrity of the people involved in the public and private sector. For this purpose, the officials working in the public and private sector have been identified and their views taken. In the analysis of the obtained data, it was used in NVİVO 11.0 program. As a result of the study, it was found out that the people related to the public are dependent on emotional sense institution that their employees love their job but they are not satisfied with their job for various reasons (job security, salary), want to work for many years in their company despite the negativity at work, and promotion opportunities depend on certain criteria. Judging from the viewpoint of Justice perception in both sectors that share the same sentiments about job security, it is seen that the perception of justice is evaluated more negatively compared to the public opinion. It has been seen that employees in the public sector are experiencing problems in the subordinate relationship and that the private sector employees are having problems in the subordinate relationship. These results show that it is necessary to carry out studies that increase the organizational commitment to the employees related to the people.

Keywords

Public Relations , Public and Private Sector , Organizational Commitment.

Kamuda ve Özel Sektörde Halkla İlişkiler Çalışanlarının Örgütsel Bağlılık Düzeylerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma

https://izlik.org/JA95CB77YG

Abstract

Halkla ilişkiler çalışmaları kamu ve özel sektörde günümüzde zorunluluk haline gelmiştir. Kamu yönetimi yaptığı çalışmaları kamuoyuna duyurmak, toplumun desteğini almak ve toplumda güven oluşturmak için halkla ilişkiler faaliyetlerine önem vermek zorundadır. Aynı şekilde özel sektörün de karını artırmak, hedef kitlenin desteğini kazanmak ve yaptıkları çalışmaları kamuoyuyla paylaşmak için halkla ilişkiler birimlerine önem vermesi gerekir. Bu süreçte halkla ilişkiler çalışanlarının görevlerini daha iyi yapabilmeleri, motivasyonlarının ve verimliliklerinin yüksek olması için örgütsel bağlılık düzeylerinin yüksek olması önemlidir. Halkla ilişkiler çalışanlarının başarılı olması bir anlamda örgütsel bağlılıkları ile doğru orantılıdır. Bu çalışmanın amacı kamuda ve özel sektörde halkla ilişkiler çalışanlarının örgütsel bağlılık düzeylerini ortaya koymaktır. Bu amaçla kamuda ve özel sektörde çalışan halkla ilişkiler çalışanları tespit edilmiş ve görüşleri alınmıştır. Elde edilen verilerin analizinde NVİVO 11.0 programında yararlanılmıştır. Çalışma sonucunda halkla ilişkiler çalışanlarının işini sevdiğini ancak işinde çeşitli nedenlerle tatmin olmadığı, iş yerindeki olumsuzluklara rağmen kurumunda uzun yıllar çalışmak istediğini, terfi imkanlarının belirli kriterlere bağlı olduğu, duygusal anlamda kurumuna bağlı olduğu ortaya çıkmıştır. İş güvenliği konusunda aynı duyguları paylaşan her iki sektörde adalet algısı anlamında bakıldığında kamuya göre özelde adalet algısının daha olumsuz değerlendirildiği görülmektedir. Kamuda çalışanların, ast-üst ilişkisinde herhangi bir sorun yaşamadıkları, özel sektör çalışanlarının üst-ast ilişkisinde sorun yaşadıkları belirlenmiştir. Bu sonuçlarla halkla ilişkiler çalışanlarına yönelik örgütsel bağlılığı artırıcı çalışmaların yapılması gerektiği ortaya çıkmaktadır.

Keywords

Halkla İlişkiler , Kamu ve Özel Sektör , Örgütsel Bağlılık.

References

• Altındağ, E., ve Turnalı, D., (2015). “İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanılan Tekniklerin Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Etkisi”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(3), s.1-20.
• Altıntaş Ç.F., (2006). “Bireysel Değerlerin Örgütsel Adalet ve Sonuçları İlişkisinde Yönlendirici Etkisi: Akademik Personel Üzerinde Bir Analiz”, İşletme Fakültesi Dergisi, 7(2), s.19–40.
• Alvi, A. Shafiq ve Ahmed, W. Syed (1987). “Assessing Organizational Commitment in a Developing Country: Pakistan, a Case Study”, Human Relations, 40 (5), s.267-280.
• Aksoy, C., (2017). “Çalışanların Örgütsel Güven ve Örgütsel Bağlılık Algılarının Karşılaştırılması: Bankacılık Sektöründe Bir Uygulama”, İnternational Journal of Management and Administration, 1(2), s. 30-38.
• Arslan, R., ve Demirci, K., (2015). “Örgütlerde Öğrenen Örgüt Kültürüne İlişkin Algıların Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi ve Kamu Kurumunda Bir Uygulama”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 43, s. 24-38.
• Aytaç, S., (1997). Çalışma Yaşamında Kariyer Yönetimi Planlaması, Geliştirilmesi, Sorunları, İstanbul: Epsilon Yayınları.
• Barutçugil, İ., (2004). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi, İstanbul: Kariyer Yayınları.
• Baygül Şaha, B., ve İnam, Ö., (2006). Kurum içi İletişim: Çalışanların Sağlıklı İş Yaşamı Beklentilerinin Betimlenmesine Yönelik Bir Çalışma, II.Ulusal Halkla İlişkiler Sempozyumu, 21.Yüzyılda Halkla İlişkilerde Yeni Yönelimler, Sorunlar ve Çözümler, 27-28 Nisan 2006.
• Bayram, L., (2005). “Yönetimde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Bağlılık”, Sayıştay Dergisi, 59, s.125–139.
• Baysal Can, A., ve Paksoy, M., (1999). “Mesleğe ve Örgüte Bağlılığın Çok Yönlü İncelenmesinde Meyer-Allen Modeli”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 28(1), s.7–15.
• Bıçakçı, İ. (2000). İletişim ve Halkla İlişkiler, Ankara: Mediacat Yayınları.
• Boymul, E., ve Yaşa Özeltürkay, E., (2017). “İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılığın Tükenmişlik Sendromu Üzerindeki Etkisi: Bir Sanayi Kuruluşunda Uygulama”, Journal of Yasar University, 12(46), s. 93-102.
• Çetin Ölçüm, M., (2004). Örgüt Kültürü ve Örgütsel Bağlılık, Ankara: Nobel Yayınları.
• Chen, Li Y., (2004). “Examining The Effect of Organization Culture and Leadership Behaviors on Organizational Commitment, Job Satisfaction and Job Perfomance at Small and Middle Sized Firms of Taiwan”, Journal of American Academy of Business, 5(1/2), s. 432-438.
• Ciner, Ö., (2003). Halkla İlişkiler Sektöründe Cinsiyete Dayalı Ayrımcılık (yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Cohen, A., (1999). “Relationships Among Five Forms of Commitment: An Empirical Assessment”, Journal of Organizational Behavior, 20 (3), s.285–308.
• Collarelli, S.M., (1987). “Comparative Effects of Personal and Situational Influences on Job Outcomes of New Professionals”, Journal of Applied Psychology, 72, s.558-566.
• Coşkuner, S., ve Yertutan, C., (2009). “Kurum Ev İdaresi Alanında Çalışanların Örgütsel Bağlılıklarının İncelenmesi”, Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(2), s.1-18.
• Çakır, Ö., (2001). İşe Bağlılık Olgusu ve Etkileyen Faktörler, Ankara: Seçkin Yayınları.
• Durna, U., ve Eren, V., (2005). “Üç Bağlılık Unsuru Ekseninde Örgütsel Bağlılık”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(2), s.210-219.
• Erdil, O., Keskin, H., İmamoğlu, S.,Z., Erat, S., (2004). “Yönetim Tarzı ve Çalışma Koşulları, Arkadaşlık Ortamı ve Takdir Edilme Duygusu ile İş Tatmini Arasındaki İlişkiler: Tekstil Sektöründe Bir Uygulama”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 5 (1), s. 17-26.
• Eren, E., (2010). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
• Ertekin, Y., (1990). “Halkla İlişkiler Hizmetinde Örgütlenme ve Personel Sorunları”, AİD, 23(4), s.38- 39.
• Frew, Erin, J., (2000). Stressors, Strain and Spirituality At Work, Unpublished PhD Thesis, New Mexico State University, New Mexico.
• Gray, C.,E., ve Wilson, Philip M., (2008). “The Relationship Between Organizational Commitment, Perceived Relatedness, and İntentions to Continue in Canadian Track andField Officials”, Journal of Sport Behavior, 30 (3), s.44–63.
• Greenberg, J., (1990). Organizational Justice: Yesterday, Today, and Tomorrow, Journal of Management, 16, s. 399-432.
• Halis, M., (2000). “Örgütsel İletişim ve İletişim Tatminine İlişkin Bir Araştırma”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(1), s. 217–230.
• Hrebiniak, L.G., ve Alutto, J.A., (1972). “Personal and Role-Related Factors in the Development of Organizational Commitment, Administrative Science Quarterly, 17, s. 555-572.
• İbicioğlu, H., (2010). İnsan Kaynakları Yönetimi (Geleneksel ve Stratejik Perspektif), Ankara: Alter Yayıncılık.
• İnce, M., ve Gül, H., (2005). Örgütsel Bağlılık: Yönetimde Yeni Bir Paradigma, İstanbul: Çizgi Kitabevi.
• İsrael, Ella R., (1996). An İnvestigation of the Antecedents and Consequences of Organizational Commitment in Turkey (yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• İşbaşı, Janset Ö., (2000). Çalışanların Yöneticilerine Duydukları Güvenin ve Örgütsel Adalete İlişkin Algılamalarının Örgütsel Vatandaşlık Davranışının Oluşumundaki Rolü: Bir Turizm Örgütünde Uygulama (yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Kaya, N., ve Selçuk, S., (2007). “Bireysel Başarı Güdüsü Organizasyonel Bağlılığı Nasıl Etkiler?”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 8(2), s. 175-190.
• Kavacık, M., Baltacı, F., ve Yıldız, A., (2013), “Konaklama İşletmelerinde Örgütsel Çatışma ve Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkiyi Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma”, Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 5(3), s. 73-85
• Koç, H., (2009). “Örgütsel Bağlılık ve Sadakat İlişkisi”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(28), s. 200-211.
• Loi R., Hang-Yue N., Foley S. (2006). “Linking Employees’ Justice Perceptions to Organizational Commitment and Intention to Leave: The Mediating Role of Perceived Organizational Support”, Journal of Occupational and Organizational Psychology, 79, s. 101–120.
• Luthans, F., Baack, D., Taylor, L., (1987). “Organizational Commitment: Analysis of Antecedents”, Human Relations, 40(4), s. 219-236.
• Metin, H., ve Altınok, M., (2002). “Karşılaştırmalı Bir Yaklaşımla Kamu Yönetimi ve Özel Sektörde Halkla İlişkiler”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), s. 79- 99.
• Morrow, P. C., ve Wirth, R. E., (1989). “Work Commitment among Salaried Professionals”, Journal of Vocational Behavior, 34, s.40-56.
• Newsom, D. ve Turk, J. V. ve Kruckeberg, D., (2004). This is PR The Realities of Public Relations. Canada: Thomson Wardsworth.
• Oktay, E., ve Gül, H., (2007). “Çalışanların Duygusal Bağlılıklarının Sağlanmasında Conger ve Kanungo’nun Karizmatik Lider Özelliklerinin Etkileri Üzerine Karaman ve Aksaray Emniyet Müdürlüklerinde Yapılan Bir Araştırma”, Selçuk Üniversitesi SBE. Dergisi, 10, s. 403–429.
• O’reilly, A. Charles, ve Caldwell, D.F., (1981). “The Commitment and Job Tenure of New Employees: Some Evidence of Postdecisional Justification”, Administrative Science Quarterly, 26(4), s. 597–616.
• Öksüz, B., ve Görpe, S., (2014). “Türkiye’de Halkla İlişkiler Alanında Kadının Yeri: Akademisyenler, Uygulamacılar ve Meslek Örgütü Temsilcilerinin Konuya Yaklaşımları”, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 47, s. 125-142.
• Özen, Ö.H., (2012). “Gelir Düzeyindeki Yeterliliğin Örgütsel Stres Üzerindeki Etkileri: TBMM Basın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma”, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(8), s. 183-202.
• Tang, T.L. ve Kim, J.K., (1999). “The Meaning of Money Among Mental Health Workers: The Endorsement of Money Ethic as Related to Organizational Citizenship Behavior, Job Satisfaction and Commitment, 28 (1), s. 15-26.
• Tanyıldızı İmik, N., (2011). “Türkiye’de Halkla İlişkiler Mesleğinde Kadın”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13(20), s.75-81.
• Taşcı, E., Kırel, A.Ç., ve Kıyık Kıcır, G., (2016). “Medya Endüstrisinde Kamu ve Özel Sektör Çalışanlarının, Örgütsel Bağlılık Konusu Bağlamında Karşılaştırmalı Analizi”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(3), s. 129-151.
• Tengilimoğlu, D., ve Öztürk, Y., (2008). İşletmelerde Halkla İlişkiler, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
• Töremen, F., (2001). Öğrenen Okul, Ankara: Nobel Yayınevi.
• Sabuncuoğlu, Z. (2008). İşletmelerde Halkla İlişkiler, Bursa: Alfa Aktüel Yayınları.
• Sabuncuoğlu, Z., ve Tüz, M., (2003). Örgütsel Psikoloji, Bursa: Furkan Ofset.
• Sığrı, Ü., (2007). “İş Görenlerin Örgütsel Bağlılıklarının Meyer ve Allen Tipolojisiyle Analizi: Kamu ve Özel Sektörde Karşılaştırmalı Bir Araştırma”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (2), s. 261-278.
• Sönmez, M., (2017). Örgütsel Bağlılık ve İş Tatmini Üzerine Bir Araştırma ve İller Bankası A.Ş.’de Bir Uygulama (Uzmanlık Tezi). Nisan, s. 1-119.
• Stephens, Robert.D.; Dawley, D.D., and Stephens, D.B., (2004). “Director Role Potential As Antecedents Of Normative And Affective Commitment On Nonprofit Boards”, Organizational Analysis, 12(4), s.395–413.
• Şimşek, M. Ş., Akgemci, T., ve Çelik, A., (2011). Davranış Bilimlerine Giriş ve Örgütlerde Davranış, Ankara: Gazi Kitabevi.
• Uyguç, N., ve Çımrın, D., (2004). “Dokuz Eylül Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Merkez Laboratuvarı Çalışanlarının Örgüte Bağlılıklarını ve İşten Ayrılma Niyetlerini Etkileyen Faktörler”, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 19(1), s. 91–99.
• Uysal, B., (1998). Siyaset Yönetim Halkla İlişkiler, Ankara: TODAİE Yayını No: 287.
• Ünler, E., (2006). “Örgütte Bağlılığın İşin Nitelikleri ve Davranış Düzeltme Uygulamasıyla İlişkisi”, Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), s. 95-115.
• Yarımoğlu Kurşunluoğlu, E., ve Ersönmez, N., (2017). “İçsel Pazarlama Faaliyetlerinin İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Doğrudan Etkisi: Bir Kamu Bankası Örneği”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 18(1), 79-98.
• Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı), Ankara: Seçkin Yayıncılık.
• Yılmaz, G., (2004). İnsan Kaynakları Uygulamalarına İlişkin Örgütsel Adalet Algısının Çalışanların Tutum ve Davranışları Üzerindeki Etkisi (yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Wiener, Y.,(1982). “Commitment in Organizations a Normative View”, Academy of Management Review, 7(3), s. 418-428.
• Wilkinson, C., (2000). Fundamentals of Health at Work, London: Spon Press.