Kişilerarası İletişimde Duygusal Bulaşmanın Rolü: Öğretmen Öğrenci İletişimi Üzerine Bir Araştırma
Abstract
Kişilerarası iletişim hayatımızın merkezini oluşturur. Duygusal farkındalık başarılı kişilerarası iletişim kurmada önemli rol oynar. Bu çalışmada duygusal bulaşma kişilerarası iletişim açısından incelenmiştir. Duygusal bulaşma kuramına göre öğrencilerin sözlü ve sözsüz iletişim ipuçları öğretmen tarafından yakalanabilir, aynı durumun tersi öğrenciler tarafından da deneyimlenebilir. Bu araştırmada nitel araştırma tekniklerinden odak grup görüşmesi kullanılmıştır ve odak grup görüşmelerinde duygusal bulaşmanın ortaya çıkmasındaki nedensel ipuçları bulunmaya çalışılmıştır. Çalışma Kartal’da bir meslek lisesinde 6 meslek dersi, 6 kültür dersi öğretmeniyle iki farklı odak grup görüşmesi gerçekleştirilerek yürütülmüştür. Bu odak grup görüşmeleri sayesinde öğretmen öğrenci ilişkisinde duygusal bulaşmanın var olup olmadığı anlaşılmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, araştırmada bulunanlar göstermiştir ki duygusal bulaşma sınıfta gerçekleşen öğretmen- öğrenci ilişkilerinde ortaya çıkabilir. Çalışma iletişim süreçleri ve çıktıları hakkında önemli tavsiyeler içermektedir. Mikro bir analizi amaçlayan bu çalışma bütün öğretmenlerle ilgili bir genelleme yapmaktan kaçınmaktadır. Öte yandan odak grup görüşmelerinde ifade edilen düşüncelerin bir gerçeğin temsili olduğu görmezden gelinmemelidir.
Keywords
References
- Anderson, C., Dacher, K., & Oliver, J. P. (2003), “Emotional convergence between people over time”, Journal of Personality & Social Psychology, ss. 1054 – 1068. Akşit, B.T. (1992), “Medikal araştırmalarda etik sorunlar”, Türk Tabipler Birliği’nin düzenlediği ‘Sağlık Kongresi’ne Sunular’ bildirisi. 8-11 Mart. Sheraton Oteli. Ankara, ss. 2. Altunışık, R., Çoşkun, R., Yıldırım, E. ve Bayraktaroğlu, S. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. 6.Baskı, Sakarya: Sakarya Kitabevi. Anık, C. (2007), Eğiticinin Performansını Niteleyen Faktörler, Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 43, 133-168. Banner, J., & Cannon, H. (1997). “The elements of teaching”, New Haven: Yale University Press, pp. 3. Fidan, Mehmet (2009), “İletişim Kurmak İstiyorum”, Konya: Tablet Kitapevi, ss. 45. Forgas, J.P., & Locke, J. (2005), “Affective influences on causal inferences: The effects of mood on attributions for positive and negative interpersonal episodes”. Cognition and Emo-tion, 19 (7), pp. 1071-1081. Hatfield, E., Cacioppo, J., & Rapson, R. L. (1994), “Emotional contagion”, New York: Cambridge University Press. Işık, M. (2000), “İletişimden Kitle İletişimine”, Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayın-ları, Konya Kaypakoğlu, S. (2008), “Kişilerarası İletişim: Cinsiyet Farklılıkları, Güç ve Çatışma”, Derin Yayınları, ss. 27. Lee, S. J. (2007), “The relations between the student-teacher trust relationship and school suc-cess in the case of Korean middle schools”, Educational Studies, 33(2), pp. 209- 216. McCombs, B., & Whisler, J. (1997), “The learner-centered classroom and schools: Strategies for enhancing student motivation and achievement”. San Francisco, CA: Jossey-Bass. Noddings, N. (1988), “Schools face crisis in caring”, Education Week, 8(14), pp. 32.Noddings, N. (1992), “The challenge to care in schools: An alternative approach to education”, Teachers College Press, New York. Pianta, R. C. (1994), “Patterns of relationships between children and kindergarten teachers”, Journal of School Psychology, 32, pp. 115-31. Siyez, Diğdem M. (2010), “Kişilerarası İlişkilerin Başlangıcı ve Gelişimi”.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Publication Date
July 17, 2019
Submission Date
May 12, 2019
Acceptance Date
July 8, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 6 Number: 1