EVALUATION OF ARTICLE 24 OF THE CONSTITUTION OF THE FEDERAL REPUBLIC OF GERMANY (GERMANY) IN TERMS OF INTERNATIONAL SOVEREIGNTY (INDEPENDENCE)

Abstract

This study focuses on the international interpretation of sovereignty in Article 24 of the Constitution of the Federal Republic of Germany (Germany) and analyses the role of this article in the international arena. Specifically, Article 24-1 explains that in certain circumstances Germany can delegate its sovereign rights and become a member of inter-state organisations. This article shows the extent to which Germany’s concept of sovereignty (independence) departs from the traditional understanding of state sovereignty, especially in its relations with international organisations such as the European Union. These provisions imply a world order in which Germany chooses to cede its sovereign rights by consenting to a certain legal and political integration. Article 24 functions as an adjustment mechanism in the face of the ever-changing and complex nature of inter-state relations. In the international arena, in a more integrated and complex world order, Germany’s perception of its sovereignty and its capacity to fulfil its international obligations are shaped by the provisions of this article. Moreover, the ambiguity of the article also serves Germany’s capacity to cope with future challenges. Ambiguity allows for the evolutionary process of Germany’s conception of sovereignty and its ability to adapt to changing international circumstances. This ambiguity supports the constitution’s flexibility and adaptability, while at the same time preserving Germany’s commitment to its constitutional values.

Keywords

• German Constitution
• Article 24
• International Sovereignty
• International Independence.

ULUSLARARASI EGEMENLİK (BAĞIMSIZLIK) AÇISINDAN FEDERAL ALMANYA CUMHURİYETİ (ALMANYA) ANAYASASI’NIN 24. MADDESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Bu çalışma, Federal Almanya Cumhuriyeti (Almanya) Anayasası’nın 24. maddesinin egemenliğin uluslararası yorumuna odaklanmıştır ve bu maddenin Almanya’nın uluslararası arenada nasıl bir rol üstlendiğini incelemiştir. Spesifik olarak, 24-1 maddesi Almanya’nın belirli durumlarda egemenlik haklarını devredebileceğini ve devletler arası kuruluşlara üye olabileceğini açıklar. Bu madde, Almanya’nın egemenlik (bağımsızlık) kavramının, özellikle Avrupa Birliği gibi uluslararası kuruluşlarla ilişkilerinde, geleneksel devlet egemenliği anlayışından ne ölçüde ayrıldığını göstermektedir. Bu hükümler, Almanya’nın belirli bir hukûki ve politik entegrasyona rıza göstererek egemenlik haklarını devretmeyi seçtiği bir dünya düzenini imâ etmektedir. Madde 24, devletler arası ilişkilerin sürekli değişen ve karmaşık doğası karşısında bir uyum mekanizması olarak işlev görmektedir. Uluslararası arenada, daha entegre ve karmaşık bir dünya düzeninde, Almanya’nın egemenlik algısı ve uluslararası yükümlülüklerini yerine getirme kapasitesi, bu maddenin hükümleri çerçevesinde şekillenir. Ayrıca, maddenin belirsizliği, Almanya’nın gelecekte karşılaşabileceği zorluklarla başa çıkma kapasitesine de hizmet etmektedir. Belirsizlik, Almanya’nın egemenlik anlayışının evrimsel sürecine ve değişen uluslararası koşullara uyum sağlama yeteneğine imkân tanır. Bu belirsizlik, anayasanın esnekliğini ve uyum yeteneğini desteklerken, aynı zamanda Almanya’nın anayasal değerlerine olan bağlılığını da korur.

Keywords

• Almanya Anayasası
• 24. Madde
• Uluslararası Egemenlik
• Uluslararası Bağımsızlık.

References

1. Ansay T. (1988). Avrupa Ekonomik Topluluğu’na Tam Üyeliğimiz ile İlgili Bazı Hukuki Sorunlar, Prof. Dr. Yaşar Karayalçın’a 65. Yaş Armağanı, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
2. Aybay, A., Aybay, R. ve Pehlivan, A. (2016). Hukuka Giriş, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
3. Başlar, K. (2005). Avrupa Birliği’ne Katılım Sürecinde Türk Anayasası’nın Uyumlaştırılması Sorunu, http://www.anayasa.gen.tr/baslar-AB-anayasa.pdf (Erişim 11.03.2023).
4. Bayatı, H. A. A. (2016). Uluslararası Hukukta İnsani Müdahale ve Irak Örneği, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Selçuk Üniversitesi-Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Cecanpınar, H. (2014). Devletin Evrensel Yargı Yetkisi ve Uluslararası Hukuk, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Atatürk Üniversitesi-Sosyal Bilimler Enstitüsü.
6. Çakmak, H. (2007). Türkiye Avrupa Birliği İlişkileri, Ankara: Platin Yayınları.
7. Çelik, M. (2017). Devletlerin Egemen Eşitliği Bir Uluslararası İlişkiler Miti, Ankara: Nobel Yayınları.
8. Çılgınoğlu, H., Cılbırcıoğlu, C. (2019). Fikri Mülkiyet Hakları: Avrupa Patent Antlaşması, Avrupa Patent Ofisi ve Ticaretle Bağlantılı Fikri Mülkiyet Hakları Antlaşması, Sosyal Bilimler Dergisi, 6(40), 180-192.