The Effects of Perception of Organizational Justice and Organizational Trust on The Organizational Commitment Behaviour in IMM Spor İstanbul and a Purposeful Implementation

Abstract

The aim of this study is to examine the effects of the perception of organizational justice and organizational trust on the organizational commitment behaviours of employees of IMM Spor İstanbul. The sample of the study was 54.9% male (n:225) and 45.1% female (n:185) employees working in sports facilities of IMM Spor İstanbul who were randomly selected from 40 sports facilities. In the research, the organizational justice scale is developed by Niehoff and Moorman; the perception of trust in supervisor scale is developed by Hoy and Tschannen-Moran; the perception of trust in organizational scale is developed by Daboval, Comish, Swindle and Gaster and the organizational commitment scale is developed by Allen Meyer and Smith. The relationship is tested with factor analysis, correlation analysis and SEM Partial Least Squares. The results show that organizational justice and organizational trust are positive and have a high relationship with organizational commitment. As a result of the path analysis, there was significant relationship between distributive justice and affective commitment, supervisor trust and normative commitment, organizational trust and affective commitment, and organizational trust and normative commitment. In conclusion, it can be reported that employees’ high organizational trust and organizational justice perceptions result in an increased organizational commitment. 

Keywords

• Organizational Justice,Organizational Trust,IMM Spor İstanbul,Organizational Commitment

İBB Spor İstanbul’da Çalışanların Örgütsel Adalet ve Örgütsel Güven Algılarının Örgütsel Bağlılık Davranışı Üzerindeki Etkisi ve Buna Yönelik Bir Uygulama

Abstract

Çalışmanın amacı örgütsel adalet, örgütsel güven algılarının İBB Spor İstanbul’da çalışanların örgütsel bağlılık davranışları üzerine etkilerini incelemektir. Araştırmanın örneklemini, İBB Spor İstanbul’a bağlı 40 spor tesisinde rastgele seçim yöntemi kullanılarak seçilen %54,9’u (n:225) erkek ve %45,1’i (n:185) kadın personeller oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Niehoff ve Moorman tarafından geliştirilen örgütsel adalet; Hoy ve Tschannen-Moran tarafından geliştirilen yöneticiye güven; Daboval, Comish, Swindle ve Gaster tarafından geliştirilen örgüte güven; Allen, Meyer ve Smith tarafından geliştirilen örgütsel bağlılık ölçekleri kullanılmıştır. Değişkenler; faktör analizi, korelasyon analizi ve Yapısal Eşitlik Modeli-Kısmi En Küçük Kareler ile test edilmiştir.  Araştırma sonucunda, örgütsel adalet ve örgütsel güven algılamaları ile örgütsel bağlılık davranışı arasında pozitif ve anlamlı bir ilişkinin olduğu bulunmuştur. Yol analizi sonucunda ise dağıtımsal adalet ile duygusal bağlılık arasında, yöneticiye güven ile normatif bağlılık arasında, örgüte güven ile duygusal bağlılık arasında ve son olarak kuruma güven ile normatif bağlılık arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, çalışanların yüksek organizasyonel güven ve örgütsel adalet algılarının, örgütsel bağlılığın artmasına neden olacağı söylenebilir. 

Keywords

• İBB Spor İstanbul,Örgütsel adalet,Örgütsel güven,Örgütsel bağlılık

Supporting Institution

Yazarlar bu çalışma için finansal destek almamışlardır.

References

1. Agun, H. (2011). Örgütsel Güven ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
2. Akram, T., Lei, S., Haider, M. J., Hussain, S. T. & Puig, L. C. M. (2016). “The Effect of Organizational Justice on Knowledge Sharing: An Empirical Evidence from The Chinese Telecommunication Sector”, Journal of Innovation Knowledge, 2, 134–145.
3. Allen, N. J. & Meyer, J. P. (1990). “The Measurement and Antecedents of Affective, Continuance and Normative Commitment to the Organisation”, Journal of Occupational Psychology, 63, 1-18.
4. Aryee, S., Budhwar, P. S. & Chen, Z. X. (2002). “Trust as A Mediator of The Relationship Between Organizational Justice and Work Outcomes: Test Of A Social Exchange Model”, Journal of Organizational Behaviour, 23, (3), 267-285.
5. Çetinel, E. (2008). Örgütsel Güven İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki Üzerine Bir Olay, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
6. Chen, J. C., Silverthorne, C. & Hung, J. Y. (2006). “Organization Communication, Job Stress, Organizational Commitment, and Job Performance of Accounting Professionals in Taiwan and America”, Leadership and Organization Development Journal, 27, 4, 242-249.
7. Chen, T.Y., Hwang, S.N. & Liu, Y. (2012). “Antecedents of the Voluntary Performance of Employees: Clarifying the Roles of Employee Satisfaction and Trust”, Public Personnel Management, 41, (3), 407-420.
8. Costigan, R. D., Ilter, S. S. & Berman, J. J. (1998). A Multi-dimensional Study of Trust in Organizations”, Journal of Managerial Issues,10, 303-317.

9. Costigan, R. B., Insinga, R. C., Berman, J. J., Kranas, G. & Kureshov, V. A. (2011). “Revisiting the Relationship of Supervisor Trust and CEO Trust to Turnover Intentions: A Three-country Comparative Study”, Journal of World Business, 46, 74-83.
10. Demircan, N. & Ceylan, A. (2003). “Örgütsel Güven Kavramı: Nedenleri ve Sonuçları”, Celal Bayar Üniversitesi İİBF Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 10, (2), 139-150.Demirel, Y. (2008). “Örgütsel Güvenin Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi: Tekstil Sektörü Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma Yönetim ve Ekonomi,” Yönetim ve Ekonomi, 5, (2), 179-195.
11. Dirks, K. T. & Ferrin, D. L. (2001). “The Role of Trust in Organizational Settings”. Organization Science, 12, (4), 450-467.
12. Dirks, K. T. & Ferrin, D. L. (2002). “Trust in Leadership: Meta-Analytic Findings and Implications for Research and Practice”, Journal of Applied Psychology, 87, 611-628.
13. Dolu, B. (2011). Bankacılık Sektöründe Çalışanların Örgütsel Bağlılık Düzeyleri Üzerine Bir Araştırma, Tezsiz Yüksek Lisans Bitirme Projesi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
14. Folger, R. & Konovsky, M. A. (1989). “Effects of Procedural and Distributive Justice on Reactions to Pay Raise Decisions”, Academy of Management Journal, 32 (1), 115-130.
15. Fornes, S. L., Rocco, T. S. & Wollard, K. K. (2008). “Workplace Commitment: A Conceptual Model Developed from Integrative Review of the Research”, Human Resource Development Review, 7, (3), 339-357.
16. Gilbert, J.A. & Tang, T. L., (1998). “An Examination of Organizational Trust Antecedents”, Public Personnel Management, 27, 321-338.
17. Greenberg, J. (1990). “Organizational Justice: Yesterday, Today and Tomorrow”, Journal of Management, 16 (2), 399-342.
18. Gündoğan, T. (2009). Örgütsel Bağlılık: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Uygulaması, Uzmanlık Yeterlilik Tezi, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası İnsan Kaynakları Genel Müdürlüğü, Ankara.
19. Gürbüz, S., Ayhan, O. & Sert, M. (2016). “Organizational Justice and Organization Citizenship Behaviour Relationship: A Meta-Analysis on Studies in Turkey”, Türk Psikoloji Dergisi, 31, 61–79.
20. Hoy, W. K. & Tschannen M. M. (2003). The Conceptualization and Measurement of Faculty Trust in Schools: The Omnibus T-Scale, Studies in Learning and Organizing Schools, Information Age Publishing, Greenwich, 7, 181-208.
21. Korsgaard, M. A., & Roberson, L. (1995). “Procedural Justice in Performance Evaluation: The Role of Instrumental and Non-Instrumental Voice in Performance Appraisal Discussions”, Journal of Management, 21, (4), 657-669.
22. Köse, A. P. D. T. (2014). “The Effect of Employees’ Perceptions of Organizational Justice on Organizational Citizenship Behaviour: An Application in Turkish Public Hospital”, Journal of Human Resources, 2, 129–148.
23. Lavelle, J. J., Rupp, D. E. & Brockner, J. (2007). “Taking A Multifocal Approach to The Study of Justice, Social Exchange, And Citizenship Behaviour: The Target Similarity Model”, Journal of Management, 33, (6), 841–866.
24. Loi, R., & Ngo, H. (2009). “Work Outcomes of Relational Demography in Chinese Vertical Dyads”, The International Journal of Human Resource Management, 20, (8), 1704-1719.
25. Manogram, P., Stauffer, J. And E. Conlon, E. 1994. “Leader-Member Exchange As A Key Mediating Variable Between Employee’s Perceptions Of Fairness And Organizational Citizenship Behaviour”, Annual Meeting Of The Academy Of Management, Dallas.
26. Mowday, R., Porter, L. & Steers, R. (1982). Employee organization Linkages: The Psychology of Commitment, Absenteeism, and Turnover, Academic Press, New York, NY.
27. Meydan, C., Basım, N. H. & Çetin, F. (2011). “Örgütsel Adalet Algısı ve Örgütsel Bağlılığın Tükenmişlik Üzerine Etkisi: Türk Kamu Sektöründe Bir Araştırma” Bilig, 57, 175-200.Meyer, J. P. & Herscovitch, L. (2001). “Commitment in the Workplace: Toward a General Model”, Human Resource Management Review, 11, 299-326.
28. Meyer, J. P., Stanley, D. J., Herscovitch, L. & Topolnytsky, L. (2002). “Affective, Continuance and Normative Commitment to the Organization: A Meta-analysis of Antecedents, Correlates, and Consequences”, Journal of Vocational Behaviour, 61, 20-52.
29. Niehoff, B. P. & Moorman, R. H. (1993). “Justice as A Mediator of The Relationship Between Methods of Monitoring and Organizational Citizenship Behaviour”, Academy of Management Journal, 36, (3), 527-556.
30. Orpen, C. (1994). “The Effects of Organizational and Individual Career Management on Career Success “, International Journal of Manpower, 15, (1), 27-37.
31. Özbek, M. F., Yoldash, M. A. & Tang, T. L. P. (2016). “Theory of Justice, OCB, And Individualism: Kyrgyz Citizens”, Journal of Business Ethics, 137, 365–382.
32. Özer, S., Akyürek, B. & Başbakkal, Z. (2006). “Hemşirelerin Ağrı ile İlgili Bilgi, Davranış ve Klinik Karar Verme Yeteneklerinin İncelenmesi “Ağrı, 18, (4), 36-43.
33. Pillai, R., William, E.S. & Tan, J.J. (2001), “Are scales tipped in favour of procedural or distributive justice? An investigation of US, India, Germany, and Hong Kong (China)”, International Journal of Conflict Management, 12, (4), 312-332.
34. Polat, S. (2007). Örgütsel Güven, Adalet ve Vatandaşlık Davranışlarına İlişkin Öğretmen Algıları. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
35. Powell, D. M. & Meyer, J.P. (2004). “Side-Best Theory and The Three-Component Model of Organizational Commitment”, Journal of Vocational Behaviour, 65, 158-159.
36. Reithel, S.M., Baltes, B.B. & Buddhavarapu, S. (2007). “Cultural Differences in Distributive and Procedural Justice: Does A Two-Factor Model Fit for Hong Kong Employees?”, International Journal of Cross-Cultural Management, 7, (1), 61-76.
37. Swalhi, A., Zgoulli, S. & Hofaidhllaoui, M. (2017). "The Influence Of Organizational Justice On Job Performance: The Mediating Effect Of Affective Commitment", Journal of Management Development, 36, (4), 542-559.
38. Taşkın, F. & Dilek, R. (2010). “Örgütsel Güven ve Örgütsel Bağlılık Üzerine Bir Alan Araştırması”, Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2, (1), 37-46.
39. Tenenhaus, M. (2008). “Component-Based Structural Equation Modelling”. Total Quality Management & Business Excellence, 19, (7-8), 871-886.
40. Tziner, A. & Sharoni, G. (2014). “Organizational Citizenship Behaviour, Organizational Justice, Job Stress, And Work Family Conflict: Examination of Their Inter-relationships with Respondents from A Non-Western Culture”. Revista de Psicología del Trabajo y de las Organizaciones, 30, 35–42.
41. Uğurlu, C. T. & Üstüner, M. (2011). Öğretmenlerin Örgütsel Bağlılık Düzeylerine Yöneticilerinin Etik Liderlik ve Örgütsel Adalet Davranışlarının Etkisi, Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 434–448.
42. Usmani, S., & Jamal, S. (2013). “Impact of Distributive Justice, Procedural Justice, Interactional Justice, Temporal Justice, Spatial Justice on Job Satisfaction of Banking Employees”, Review of Integration Business and Economy Research, 2, 351.
43. Whitener, E. M. (2001). “Do High Commitment Human Resource Practices Affect Employee Commitment? A Cross-level Analysis Using Hierarchical Linear Modelling”, Journal of Management, 27, (5), 515-535.
44. Yazıcıoğlu, İ. & Topaloğlu, I. G. (2009). “Örgütsel Adalet Ve Bağlılık İlişkisi: Konaklama İşletmelerinde Bir Uygulama”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 1, (1), 3-16.
45. Yıldırım, F. (2002). Çalışma Yaşamında Örgüte Bağlılık ve Örgütsel Adalet İlişkisi, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü: Ankara.