KURUMSAL İLETİŞİM İŞ İLANLARI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
Abstract
İletişim faaliyetlerinin bütünleşik bir şekilde yürütülmesi kurumsal iletişim uygulayıcılarının rollerini ve sorumluluk alanlarını çeşitlendirmektedir. Dolayısıyla kurumların iç ve dış paydaşlarla iletişimini yürüten kurumsal iletişim uygulayıcıları mesleğin gerektirdiği bireysel özellikler ile bilgi ve becerilere sahip olmak durumundadırlar. Bir mesleğin gerektirdiği rolleri, sorumlulukları, bilgi ve beceriler ile uygulama alanlarını belirlemede iş ilanları birer analiz birimi işlevi görmektedirler. Bu kapsamda araştırmanın amacı kurumsal iletişim iş ilanlarını sektör, pozisyon, bölge, eğitim durumu, iş deneyimi, bireysel özellikler, bilgi ve beceriler, sorumluluklar ve uygulama alanları açısından değerlendirerek kurumsal iletişim uygulayıcılarının mesleki profilini iş ilanları üzerinden ortaya koymaktır. Belirtilen amaç doğrultusunda 1-4 Ağustos 2017 tarihleri arasında Kariyer.net insan kaynakları web sitesinde kurumsal iletişim başlığı altında yer alan ve sadece ilan başlığında kurumsal iletişim ifadesinin olduğu 72 ilan örneklem olarak seçilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre sektör açısından “sağlık” sektörüne yönelik ilanlar belirginken; ilan içeriğinin pozisyon seviyesini tanımlayan pozisyon kategorisi başlığı altında öne çıkan pozisyonların “kurumsal iletişim uzmanı” olduğu görülmüştür. İlanların hangi bölgelere yoğunlaştığı değerlendirildiğinde “Marmara Bölgesi”nin en fazla ilan oranına sahip olan bölge olduğu; eğitim durumu olarak ise ilanların tamamında “lisans ve üzeri” eğitim seviyesi içeriğinin yer aldığı belirlenmiştir. İlanların %97,2’sinde “iş deneyimine sahip olmak” zorunlu bir koşul olarak yer almışken; ilanlarda vurgulanan bireysel özellikler üzerinde durulduğunda en çok öne çıkan bireysel özelliğin %93,1 ile “iletişim becerisi” olduğu sonucuna ulaşılmıştır. İş ilanları bilgi ve beceriler bağlamında değerlendirildiğinde %81,9 ile “yabancı dil bilgisi” ilk sırada yer almıştır. Sorumluluklar kategorisi kapsamında “sosyal medya faaliyetleri”nin %70,8 ile en yüksek orana sahip sorumluluk alanı olduğu; uygulama alanları kapsamında ise en yüksek oranın “medya ilişkileri” olduğu belirlenmiştir.
Keywords
References
- Argenti, P. A. (2003). Corporate communication, New York: McGraw-Hill/Irwin.
- Beurer-Zuellig, B., Fieseler, C. and Meckel, M. (2009). A descriptive inquiry into the corporate communication profession in Europe. Public Relations Review, 35(3), 270-279.
- Boff, C., Singer, C. and Stearns, B. (2006). Reaching out to the underserved: More than thirty years of outreach job ads, The Journal of Academic Librarianship, 32(2), 137-147.
- Brønn, P. S. (2014). How others see us: leaders’ perceptions of communication and communication managers, Journal of Communication Management, 18(1), 58-79.
- Christensen, L. T., Morsing, M. and Cheney, G. (2008). Corporate communications: Convention, complexity, and critique, Los Angeles: Sage Publications.
- Cornelissen, J. (2004). Corporate communications - theory and practice, London: SAGE Publications.
- Durutta, N. (2006). The corporate communicator. In T. L. Gillis (Ed.), The IABC handbook of organizational communication (pp. 19-30), San Fransisco, CA: Jossey-Bass.
- Falkheimer, J., Heide, M., Simonsson, C., Zerfass, A. and Verhoeven, P. (2016). Doing the right things or doing things right? Paradoxes and Swedish communication professionals’ roles and challenges, Corporate Communications: An International Journal, 21(2), 142-159.
- Gan, M. and Kleiner, B. H. (2005). How to write job descriptions effectively, Management Research News, 28(8), 48-54.
- Goodman, M. B. (2004). Today’s corporate communication function. In S. Oliver (Ed.), Handbook of corporate communication and public relations (pp. 200-226), London: Routledge.