SEÇMENLERİN OY VERME DAVRANIŞLARI İLE LİDERLERİN HİTAPLARINDA ARADIKLARI İKNA BİLEŞENLERİ VE ÜSLUP ÇEŞİTLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ
Öz
Siyasal iletişim alan yazınında, seçmenler ve siyasi liderler, iletişim sürecinde önemli fonksiyonlar üstlenen iki temel aktör olarak belirginleşmektedir. Özellikle, liderlerin seçmenlere yönelik gerçekleştirdiği konuşmalarla, iki aktör doğrudan etkileşim içerisine girmektedir. Bu çalışma, liderlerin konuşmalarındaki ikna bileşenlerine ilişkin faktörler ile üsluplarına ilişkin faktörlerin yine seçmenlerin oy verme yaklaşımlarına yönelik faktörlerle olan ilişkilerini tespit etmeyi amaçlamaktadır.
Bu amaç doğrultusunda, Şanlıurfa ilinde nicel yaklaşımlardan anket tekniği kullanılarak toplanan verilerin analizi neticesinde; seçmenlerin oy verme yaklaşımları ölçeğinde üç, ikna bileşenleri ölçeğinde dört, üslup ölçeğinde iki faktör tespit edilmiştir. Bu faktörler arasındaki ilişkilere yönelik yapılan korelasyon analizi sonucunda da pozitif veya negatif doğrusal ilişkiler bulunmuştur. Buna göre, sosyolojik oy verme faktörü ile duygusal çekicilikler, biçemli ifadeler ve çatışmacı üslup arasında pozitif doğrusal, kaynağın güvenilirliği, rasyonel çekicilikler ve uzlaşmacı üslup ile negatif doğrusal bir ilişki vardır. Psikolojik oy verme faktörü ile duygusal çekicilikler, biçemli ifadeler, kaynağın güvenilirliği ve çatışmacı üslup arasında pozitif doğrusal bir ilişki vardır. Rasyonel oy verme faktörü ile duygusal çekicilikler, biçemli ifadeler, kaynağın güvenilirliği, rasyonel çekicilikler ve uzlaşmacı üslup arasında pozitif doğrusal, çatışmacı üslup ile negatif doğrusal bir ilişki vardır. Çalışma, belirlenen faktörler üzerinden ilgileşime odaklanmasıyla alan yazındaki benzerlerinden ayrılan bir yapı sergilemektedir.
Anahtar Kelimeler: Siyasal iletişim, oy verme yaklaşımı, ikna, üslup, retorik
Anahtar Kelimeler
References
- AKDAĞ, Mustafa (2009). “İnternetin Siyasal İletişimdeki Yeri ve Önemi”, (Editör: Abdullah Özkan), Siyasetin İletişimi. İstanbul: Tasam Yayınları, 293-308.
- ARISTOTALES (2008). Retorik, (Çev: Mehmet H.Doğan). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
- ATKINSON, Rita L., ATKINSON, Richard C., SMITH, Edward E., BEM, Daryl J and NOLEN-HOEKSAMA, Susan (2002). Psikolojiye Giriş, (Çev: Yavuz Alogan), Ankara: Arkadaş Yayınevi.
- BALCI, Ali (2011). Sosyal Bilimlerde Araştırma: Yöntem Teknik ve İlkeler, Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
- BARIŞ, Gülfidan (2009). “Partizan Seçmenler, Kararsız Seçmenler ve Gezen Oylar”, (Editör: Abdullah Özkan), Siyasetin İletişimi, İstanbul: Tasam Yayınları, 69-84.
- BAYRAM, Fatih (2010). “Ideology and Political Discourse: A Critical Discourse Analysis of Erdoğan’s Political Speech”, ARECLS, (7), 23-40.
- CATELLANI, Patrizia, BERTOLOTTI, Maura and COVELLI, Venusia (2013). “Counterfactual Communication in Politics: Features and Effects on Voters”, (Eds:, Isabella Poggi), In Multimodal Communication in Political Speech, Berlin: Springer-verlag, 75-84.
- CHARTERIS-BLACK, Jonathan (2011). Politicians and Rhetoric: The Persuasive Power of Metaphor, Palgrave Macmillan.
- ÇADIRCI, Ahmet (2010). “Retorik-Aristotales”, Hukuk Gündemi Dergisi, Ankara Barosu Yayını, (1), 90-97.
- ÇİNKO, Levent (2006). “Seçmen Davranışları ile Ekonomik Performans Arasındaki İlişkilerin Teorik Temelleri ve Türkiye Üzerine Genel Bir Değerlendirme”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 61(1), 103‐116.