Research Article

DİN VE SOSYAL SAPMA ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNE SOSYOLOJİK BİR ARAŞTIRMA

Volume: 9 Number: 2 December 31, 2020
EN TR

DİN VE SOSYAL SAPMA ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNE SOSYOLOJİK BİR ARAŞTIRMA

Öz

Türkiye’de din ve suç arasındaki ilişkiyi ortaya koyan çalışmalar Batı ülkeleri ile kıyasladığında sınırlı sayıdadır. Bu çalışma ile iki amaç güdülmektedir: İlki, bu çalışma ile İslam ve suç/sosyal sapma arasında bir ilişkinin olup olmadığı, şayet var ise ilişkinin suçu önleyici yönde olup olmadığının tespit edilmesidir. İkinci amaç ise, Durkheim’dan etkilenerek Stark tarafından oluşturulmuş olan “ahlaki/dini topluluk tezi” çerçevesinde Türkiye’de İslam-suç ilişkisini incelemektir. Bu amaçlar doğrultusunda Malatya İnönüÜniversitesi’nde öğrenim gören öğrencilerin iki fakülte türüüzerinden karşılaştırmalınicel analizleri yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Araştırma ile öncelikle korelasyon analizi ardından ise çoklu doğrusal/ klasik regresyon analizi yapılmıştır. Elde edilen araştırma sonuçlarına göre, İslam ve suç/ sosyal sapma arasında negatif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Yani, İslam dininin suç/ sosyal sapma üzerindeki etkisi azaltıcı (engelleyici) yöndedir. Daha da önemlisi ve bu tezin odağı olan, dinin suç üzerindeki etkisinin içinde yaşanılan topluluğun dindarlık/ahlaki derecesine bağlı olmadığı tespit edilmiştir. Kısacası, ahlaki topluluk teorisinin aksine, yaşanılan ortamın dindarlık derecesi bireyi suç/ sosyal sapma davranışına yönelmede azaltıcı veya vazgeçirici bir etkiye sahip olmadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Ahlaki Topluluk Tezi , Din , Sosyal Sapma , Suç , Üniversite

References

  1. Abu Raiya, H., Pargament, K., Mahoney, A. ve Stein, C. (2008). A Psychological Measure of Islamic Religiousness: Development and Evidence For Reliability and Validity. International Journal for the Psychology of Religion, 18 (4), 291–315. http://dx.doi.org/10.1080/10508610802229270
  2. Adamczyk, A. (2012). Understanding Delinquency With Friendship Group Religious Context. Social Science Quarterly, 3(2), 482–505.DOI: 10.1111/j.1540-6237.2012.00839.x
  3. Adamczyk, Amy ve Hayes, Brittany E. (2012). Religion and Sexual Behaviors Understanding the Influence of Islamic Cultures and Religious Affiliation for Explaining Sex Outside of Marriage. American Sociological Review, 77, 723–46. DOI: 10.1177/0003122412458672
  4. Adamczyk, A., Freilich, J. D. ve Kim, C. (2017). Religion and Crime : A Systematic Review and Assessment of Next Steps. Sociology of Religion: A Quarterly Review, 78(2), 192–232. DOI:10.1093/socrel/srx012
  5. Akalın, Adnan (2013). İslam Hukuku Açısından Suçun Unsurları. e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi, X, 50-72. Erişim adresi https://dergipark.org.tr/tr/pub/sarkiat/issue/11245/134389
  6. Akşit, Bahattin, Şentürk, Recep, Cengiz, Kurtuluş ve Küçükural, Önder (2012). Türkiye'de Dindarlık: Sosyal Gerilimler Ekseninde İnanç ve Yaşam Biçimleri. İstanbul: İletişim Yayınları.
  7. Albrecht, Stan L.; Chadwick, Bruce A. ve Alcorn, David S. (1977). Religiosity and Deviance: Application of an Attitude-Behavior Contingent Consistency Model. Journal for the Scientific Study of Religion. 16, 263–74.
  8. Bahr, Stephen J.; Hawks, R. D. ve Wang, G. (1993). Family and Religious Influences on Adolescent Substance Abuse. Youth and Society, 24, 443-65.
  9. Bahr, Stephen J. ve Hoffmann, John P. (2008). Religiosity, Peers, and Adolescent Drug Use. Journal of Drug Issues, 38 (3), 743–769.
  10. Bardakoğlu, Ali (2017). İslam Işığında Müslümanlığımızla Yüzleşme. İstanbul: Kuramer Yayınları.
APA
Demirel, F. T. (2020). DİN VE SOSYAL SAPMA ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNE SOSYOLOJİK BİR ARAŞTIRMA. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 468-492. https://izlik.org/JA99KT95SX