Araştırmanın amacı, spor bilimleri alanında lisans eğitimi alan öğrencilerin öz eleştiri düzeylerinin akademik erteleme davranışına etkisini belirlemektir. Bu kapsamda araştırmanın çalışma grubunu; üç farklı kamu üniversitesinin 2023-2024 akademik yılının bahar döneminde Spor Bilimleri Fakültelerinde öğrenim görmekte olan 160’ı (%39,6) kadın, 244’ü (%60,4) erkek olmak üzere 404 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Thompson & Zuroff (2004) tarafından geliştirilip Öngen (2006) tarafından uyarlanan “Öz Eleştiri Ölçeği” ile Tuckman (1991) tarafından geliştirilen Özer, Saçkes & Tuckman’ın (2013) uyarladığı “Akademik Erteleme Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen bulgular dikkate alındığında katılımcıların öz eleştiri (X̄=2.93) ve akademik erteleme (X̄=2.97) düzeylerinin ortalama bir seviyede olduğu ifade edilebilir. Katılımcıların cinsiyet, bölüm, sınıf düzeyi ve not ortalamaları ile öz eleştiri ve akademik erteleme davranışları arasında anlamlı bir farklılığın bulunmadığı belirlenmiştir. Buna ek olarak; karşılaştırmalı ve içsel öz eleştiri ile akademik erteleme arasında anlamlı bir ilişkinin (p<0.01, r1=-0.32; p<0.01, r2=0.20) olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca; karşılaştırmalı ve içsel öz eleştirinin %11 oranında akademik erteleme davranışını açıklama gücüne sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu noktadan hareketle, akademik erteleme davranışını azaltabilmek adına bireylere öz eleştiri beceri kazandıracak farkındalık etkinliklerinin akademik dönemler süresince planlanması önerilmektedir.
The aim of the study is to determine the effect of self-criticism levels of undergraduate students in the field of sport sciences on academic procrastination behavior. In this context, the study group of the research consisted of 404 students, 160 (39.6%) female and 244 (60.4%) male, who were studying at the Faculties of Sport Sciences in the spring semester of the 2023-2024 academic year of three different public universities. “Self-Criticism Scale” developed by Thompson & Zuroff (2004) and adapted by Öngen (2006) and ‘Academic Procrastination Scale’ developed by Tuckman (1991) and adapted by Özer, Saçkes & Tuckman (2013) were used as data collection tools. Considering the findings, it can be stated that the self-criticism (X̄=2.93) and academic procrastination (X̄=2.97) levels of the participants are at an average level. It was determined that there was no significant difference between the participants' gender, department, grade level and grade point average and their self-criticism and academic procrastination behaviors. In addition, it was determined that there was a significant relationship between comparative and intrinsic self-criticism and academic procrastination (p<0.01, r1=-0.32; p<0.01, r2=0.20). In addition, it was concluded that comparative and intrinsic self-criticism have the power to explain 11% of academic procrastination behavior. From this point of view, it is recommended that awareness activities that will provide individuals with self-criticism skills should be planned during academic semesters in order to reduce academic procrastination behavior.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Sports Activity Management, Exercise and Sports Psychology |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | May 6, 2025 |
| Acceptance Date | June 25, 2025 |
| Publication Date | December 28, 2025 |
| IZ | https://izlik.org/JA67YZ94MJ |
| Published in Issue | Year 2025 Volume: 11 Issue: 2 |