Development of Digital Privacy Perception Scale in the Context of Digital Carnival

Abstract

The purpose of this research is to develop a scale to determine the privacy perceptions of individuals aged 18 and over in digital media and their behaviors in the digital carnival environment. A total of 857 people participated in the study, 471 of whom were women and 386 were men. The Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) adequacy measurement resulted in a score of 0.912 for the applicability of factor analysis. As a result of exploratory factor analysis and confirmatory factor analysis, it was determined that the Digital Carnival Environment Privacy Perception Scale (DKOMA) has two sub-dimensions in the form of digital privacy perceptions and digital carnival behaviors on a five-point Likert scale. The factor loads of the scale ranged from 0.410 to 0.667. The confirmatory factor analysis conducted to verify the two-factor structure of the scale revealed that it was significant at p<0.01 and p<0.05 levels. The fit index values of RMSEA (0.070), NFI (0.95), NNFI (0.96), SRMR (0.066), and CFI (0.96) were within the acceptable range. The Cronbach Alpha internal consistency coefficient was 0.938 for the overall DKOMA; 0.913 for digital privacy perceptions and 0.914 for digital carnival behaviors as sub-dimensions. The analyses revealed that DKOMA is an acceptable, valid, and reliable scale for determining the privacy perceptions of adult individuals in digital media and their behaviors in the digital carnival environment.

Keywords

• Digital Privacy
• Carnavlesque
• Privacy Scale
• Social Media
• Digital Media

Dijital Karnaval Ortamında Mahremiyet Algısı Ölçeğinin Geliştirilmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, 18 yaş ve üzerindeki bireylerin dijital medyadaki mahremiyet algıları ve dijital karnaval ortamındaki davranışlarını belirlemek için bir ölçek ortaya koymaktır. Araştırmaya 471’i kadın ve 386’sı erkek toplam 857 kişi katılmıştır. Faktör Analizinin uygulanabilirlik durumunun tespiti amacıyla Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) yeterlilik ölçümünde 0,912 sonucuna ulaşılmıştır. Açıklayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi neticesinde Dijital Karnaval Ortamında Mahremiyet Algısı Ölçeği’nin (DKOMA) beşli Likert tipinde dijital mahremiyet algısı ve dijital karnaval davranışları olmak üzere 2 alt boyutunun olduğu tespit edilmiştir. Ölçeğin faktör yükleri 0,410 ile 0,667 arasında değerlendirilmiştir. Ölçeğin iki faktörlü yapısının doğrulanması için gerçekleştirilen doğrulayıcı faktör analizinde anlamlılık durumu p<0.01 ve p<0.05 olarak tespit edilmiştir. Ölçeğin anlamlı olduğu görülmüştür. Uyum indeksi değerleri RMSEA (0.070), NFI (0.95), NNFI (0.96), SRMR (0.066) ve CFI (0.96) ölçümleri uyum değerleri içerisinde bulunmuştur. DKOMA’nın genelini kapsayacak şekilde Cronbach Alpha iç tutarlık katsayısı 0,938; alt boyutlardan dijital mahremiyet algısı için 0,913, dijital karnaval davranışları için 0,914 bulunmuştur. Analizler sonucunda DKOMA’nın yetişkin bireylerin dijital medyadaki mahremiyet algıları ve dijital karnaval ortamındaki davranışlarını belirlemek için verilerinin kabul edilebilir, geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu ortaya çıkmıştır.

Keywords

• Dijital Mahremiyet
• Karnavlesk
• Mahremiyet Ölçeği
• Sosyal Medya
• Dijital Medya

References

1. Altıntaş, G. (2014). Sosyal medya ve öğrencilerin öğrenme sürecine etkisi. International Journal of Social Science, 27(1), 107-119.
2. Azwa Ambad, Sylvia Nabila, and Kalsom Abdul Wahab. 2016. The Relationship between Corporate Entrepreneurship and Firm Performance: Evidence from Malaysian Large Companies. International Journal of Business and Society 17: 259–80.
3. Bagozzi, Richard P., and Youjae Yi. 1988. On the evaluation of structural equation models. Journal of the Academy of Marketing Science 16: 74–94.
4. Błachnio, A., & Przepiorka, A. (2016). Facebook intrusion, fear of missing out, narcissism, and life satisfaction: A cross-sectional study. Psychiatry research, 242, 34-39.
5. Buchanan, T., Paine, C., Joinson, A. N., & Reips, U. D. (2007). Development of measures of online privacy concern and protection for use on the Internet. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 58(2), 157-165.
6. Çetin, Ö. R., & Çelik, S. (2017). Sosyal medya ve kişilik: Facebook kullanımının kişilik özellikleri üzerine etkisi. Turkish Studies, 12(11), 377-390.
7. Choi, H., Park, J., & Jung, Y. (2018). The role of privacy fatigue in online privacy behavior. Computers In Human Behavior, 81, 42-51.
8. Erkorkmaz, Ü., Etikan, I., Demir, O., Özdamar, K., & Sanisoğlu, S. Y. (2013), Doğrulayıcı Faktör Analizi ve Uyum İndeksleri. Türkiye Klinikleri Journal Of Medical Sciences, 33(1), 210- 223.

9. Kalaman, S., (2021). Dijital Karnaval Ortamı Olarak Yeni Medya: Instagram Örneği. Dijital Çağda İletişim Kültür ve Medya II - Yeni Medya Medya, Kültür ve Tüketim- (pp.13-50), İstanbul: Çizgi Kitabevi.
10. Karagöz, Y. (2017). SPSS ve AMOS Uygulamalı Nicel-Nitel-Karma Bilimsel Araştırma Yöntemleri ve Yayın Etiği. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
11. Karakaya, A. (2014), Yeni İletişim Ortamları ile Sömürgeciliğin Dönüşümü Gözetim Olgusu ve Bireylerin Farkındalık ve Teslimiyetleri Üzerine Bir Araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
12. Korkmaz, Ö. , Vergili, M. & Karadaş, E. (2021). Çevrimiçi Mahremiyet Farkındalık Ölçeğinin Geliştirilmesi: Güvenirlik ve Geçerlilik Çalışması . Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 6 (2) , 297-311 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tubad/issue/67618/949443
13. Korkmaz, Ö., Usta, E., & Kurt, İ. (2014). Sanal ortam yalnızlık ölçeği (SOYÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29-2), 144-159.
14. Liu, J., & Lu, Y. (2020). Social media and college students: An analysis of the causes of social media addiction and its impact on academic performance. Journal of Educational Computing Research, 58(3), 512-529. Lopez-Ropero, M., & Villacañas de Castro, L. S. (2020). Adolescents and social media: a review of the research literature. International Journal of Adolescence and Youth, 25(1), 53-66.
15. Mıhçı, P. ve Kılıç Çakmak, E. (2017). Öğrenci siber sağlık ölçekleri geliştirme çalışması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(2), 457-491.
16. Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy? Computers & Education, 59(3), 1065- 1078 Rivkin, W., & Ryan, J. (2008). The effects of social media on college students. Journal of Educational Technology Development and Exchange (JETDE), 1(1), 1-14.
17. Stevens, J. P. (2002). Applied multivariate statistics for the social sciences (Fourth Edition). New Jersey: Lawrance Erlbaum Association.
18. Tavakol, M., Dennick, R. (2011). Making sense of Cronbach's alpha. International Journal of Medical Education, 2, 53–5.
19. Tokgöz, C. (2011), Bilişim Çağında Toplumsal Denetim Aracı Olarak Gözetim Olgusu ve Yeni İletişim Ortamlarında Bireyin Gözetim Farkındalığı Üzerine Bir Araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
20. Uygun, E., Akbulut, D. (2018). Karnavalesk Kuramı ve Instagram Ortamına Yansımaları. Yeni Medya Elektronik Dergi, 2 (2), 73-89.
21. Živadinović, K, N. (2004). Utvrđivanje osnovnih karakteristika proizvoda primjenom faktorske analize [Defining the basic product attributes using the factor analysis]. Ekonomski pregled, 55, 952–966.