Bu makale, Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın Alace and Canpelli kararının (Birleştirilmiş Davalar C-758/24 ve C-759/24) Avrupa Birliği içinde ülke dışı sığınma prosedürlerinin hukuki çerçevesini nasıl yeniden şekillendirdiğini incelemektedir. Denizde kurtarılan sığınmacıların sığınma başvurularının İtalya’nın Arnavutluk ile yürüttüğü offshore iş birliği kapsamında işleme alınması ve gözaltında tutulması uygulamasından hareketle, makale güvenli menşe ülke kavramının ve hızlandırılmış sınır prosedürlerinin—ulusal mevzuatta düzenlenmiş olsa dahi—temel hak güvencelerini ortadan kaldıramayacağını savunmaktadır. Alace and Canpelli kararı, güvenli menşe ülke belirlemelerinin tam ve ex nunc yargısal denetime tabi olduğunu ve başvuranlar ile mahkemelerin, güvenli ülke varsayımının dayandığı ülke-menşeli bilgi kaynaklarına erişiminin sağlanması gerektiğini teyit etmektedir. Bu içtihat, AİHM’nin geri gönderme yasağı, keyfi gözaltı ve etkili başvuru hakkına ilişkin kararları—Saadi/Birleşik Krallık ve S.H./Malta dâhil—ile birlikte okunduğunda, İtalya–Arnavutluk anlaşması gibi ülke toprakları dışı modellerin AB hukuku, AİHS ve 1951 Mülteci Sözleşmesi ile bağdaşmayan hesap verebilirlik boşlukları ve zincir refoulement riskleri doğurduğu ortaya çıkmaktadır. Makale, bu tür offshore düzenlemelerin koruma sorumluluklarını paylaşmak yerine başka yere kaydırdığını ve AB’nin çevre bölgelerinde hukuken göç yönetişiminde gri bir alan biçimini normalleştirdiğini ileri sürmektedir. Sonuç olarak çalışma, Alace and Canpelli’nin üye devletlerin dışsallaştırma politikalarını yargısal denetimden yalıtma kapasitesini önemli ölçüde sınırladığını, ancak ülke dışı alanların hakların zayıfladığı mekânlara dönüşmesini önlemek için daha güçlü doktrinsel ve kurumsal güvencelere ihtiyaç duyulduğunu savunmaktadır .
ülke dışı sığınma prosedürleri güvenli menşe ülke hızlandırılımış sınır prosedürleri yargısal denetim İtalya-Arnavutluk anlaşması
This article examines how the Court of Justice of the European Union’s judgment in Alace and Canpelli (Joined Cases C-758/24 and C-759/24) reshapes the legal parameters of extraterritorial asylum processing within the European Union. Building on Italy’s offshore cooperation with Albania for the processing and detention of asylum seekers intercepted at sea, the article argues that the safe country of origin concept and the use of accelerated border procedures cannot neutralise fundamental rights guarantees, even when codified in domestic legislation. The Alace and Canpelli judgment confirms that designations of safe countries of origin are subject to full and ex nunc judicial review and that applicants and courts must have access to the underlying country-of-origin information sources on which legislative presumptions of safety are based. Reading this jurisprudence together with ECtHR case law on non-refoulement, arbitrary detention and effective remedies—including Saadi v United Kingdom and S.H. v Malta—the article shows that extraterritorial schemes such as the Italy–Albania agreement risk producing “accountability gaps” and chain refoulement in violation of EU law, the ECHR and the 1951 Refugee Convention. It contends that offshore processing arrangements displace, rather than share, protection responsibilities and normalise legally opaque forms of migration governance at the EU’s periphery. The article concludes that Alace and Canpelli sets important limits on Member States’ ability to insulate externalisation policies from judicial scrutiny, but that stronger doctrinal and institutional safeguards are needed to prevent the transformation of extraterritorial territories into spaces of diminished rights.
extraterritorial asylum processing safe country of origin accelerated border procedures judicial review Italy-Albany agreement
| Primary Language | English |
|---|---|
| Subjects | Forensic Social Science |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | November 19, 2025 |
| Acceptance Date | April 8, 2026 |
| Publication Date | April 20, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.46442/intjcss.1826668 |
| IZ | https://izlik.org/JA27AC43NC |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 12 Issue: 1 |
Amaç
Kapsam
1) Dergi hakkında: Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, yılda iki kere (Haziran ve Aralık) yayımlanmaktadır.
Kısa adı UKSAD olan ve açık erişimli olarak yayımlanan derginin tüm metinleri okuyuculara da açıktır. Böylelikle bilimsel araştırmalara kolaylıkla ulaşılması ve bilimsel bilginin daha etkin bir biçimde paylaşımı esas alınmaktadır. Dergi, hem yazarlar hem okurlar için tamamıyla ücretsiz olarak hizmet vermektedir.
UKSAD, hakemli bir dergi olup, her çalışmanın en az 2 hakem tarafından körleme yoluyla değerlendirilmesini esas alır. UKSAD, zorunlu olmadıkça yazarlardan hakem önerisi kabul etmez. Dergide hakemlik yapmak isteyenlerin dergi yönetimi ile iletişim kurması gerekir.
UKSAD, Türkçe ve İngilizce dillerinde yayın yapar. Tam metni Türkçe olan araştırmaların mutlaka İngilizce öz bölümüne sahip olması gerekmektedir.
2) Kapsam: UKSAD, öncelikli olarak kuramsal ve uygulamalı kültürel araştırmaları konu edinmeyi esas almakla birlikte, genel olarak sosyal bilimlerin bütün alanlarına - sosyoloji, felsefe, psikoloji, tarih, iletişim, yönetim, dini ilimler, yönetim, edebiyat, dilbilim, sanat, spor bilimleri, vb.- yönelik yayın yapmaktadır.
Dergi, literatür taramaları, alan araştırmaları, olgu sunumları, editöre mektuplar, makale/kitap incelemeleri gibi orjinal tüm araştırmalara yer vermektedir.
3) Haklar ve Sorumluluklar: Dergiye makale gönderen bütün yazarlar şu koşulları kabul etmektedir;
4) Orijinallik: Dergiye makale gönderen yazar(lar), çalışmalarının orijinal olduğunu ve herhangi bir yerde kısmen veya tamamen yayımlanmadığını taahhüt eder. Her türlü sahtecilik, dilimlime, yeniden üretim, misafir yazarlık dergi ilkelerine aykırıdır. Dergiye gönderilen makaleler belirli bir yazılım aracılığıyla içerik orijinalliği testine tabi tutulur.
5) Açık erişim politikası: Dergi açık ereşim politikasını benimser. Böylelikle internet ortamında derginin bütün içeriğine ücretsiz olarak ulaşılabilir. Açık erişim politikasının detayları için bakınız; Budapest Open Access Initiative.
6) Baskı ücreti: UKSAD, makaleleri yayımlamak için hiçbir isim altında ÜCRET talebinde bulunmaz.
7) Makale hazırlanması ve yüklenmesi
Makale yüklenirken yazar ve kurum bilgileri çıkarılmalıdır. Makaleler dergi yazım kurallarına göre hazırlanıp sisteme WORD olarak yüklenmelidir.
Makaleler şu bölümlerden oluşabilir (araştırma türüne göre bölümler farklılık gösterebilir);
(1) Başlık: Araştırmanın başlığı kelimelerin ilk harfleri büyük olarak ve 14 punto ile yazılır. Başlığın altına bütün yazarların isimleri ilk harf büyük, soyisimleri ise tamamıyla büyük harflerle 12 punto olarak yazılır; (Ahmet ŞİMŞEK, Ayşe GÜR YILDIRIM). İsmin altında varsa akademik unvan, kurum bilgisi, şehir ve ülke 11 punto olarak yazılır. Her yazarın eposta adresi ve en azından bir yazarın tam posta adresi belirtilmelidir.
(2) Öz (100 kelimeden daha az ve 250 kelimeden daha fazla olmamalıdır. Bu bölümde araştırmanın arkaplanı, yöntemi, bulguları ve belirli sonuçları kısaca aktarılmadır.)
(3) Anahtar Kelimeler (en az 3, en fazla 8 tane olmalı ve küçük harflerlerle yazılmalı, notkalı virgül ile ayrılmalıdır)
(4) Giriş
(5) Materyal ve Yöntem
(6) Bulgular / Sonuçlar
(7) Tartışma / Sonuç
(8) Teşekkür (gerekiyorsa, maddi destek sağlayan kurumlar varsa mutlaka belirtilmelidir. Ör. BAP Projesi, Tübitak projesi, kurumsal / bireysel maddi katkı alınan durumlar bu bölümde belirtilmelidir.)
(9) Kaynakça
Makaleler 4 sayfadan kısa, 20 sayfadan daha uzun olmamalıdır.
Makale Gönderme
Makalenizi yüklemek için sitedeki açıklamaları takip ediniz.
Makale Biçimi
Makaleler Microsoft Word dosyası; Font: Normal, Times New Roman, 12 punto, tek aralıklı; paragraflar girintisiz; Tüm kenarlardan 2.5 cm boşluklu; Makale başlığında ilk harfler büyük ( Ör. “The Relationship between Multiple Intelligence and Academic Motivation”); Şekiller ve Tabloların isimlerinde ilk harfler büyük (Ör. Şekil 1.Relationship Diagram between Multiple Intelligence and Aacademic Motivation, Tablo 1. Hedef Kitlenin Yıllık Ortalama Gelirleri). Şekil isimleri altta, Tablo isimleri ise üstte verilmelidir.
Kaynakça (APA stili benimsenmelidir): Metin içinde kullanılan referanslar "Soyad, yıl” ör. (Kırık, 2013: 67) olarak verilmelidir. Çok yazar ve sayfa numarası varsa (Turkmen vd., 2013: 65) olarak verilmelidir.
Kaynakça bölümünde kaynaklar alfabetik sıra ile listelenmelidir. Tüm kaynaklar, Soyad, İsimlerin ilk harfleri, yıl, başlık, dergi / yayınevi adı, cilt, sayı ve sayfa numarası şeklinde verilmelidir. Ön isimlerin kısaltmalarında nokta kullanılmamalı, sadece yazarlar arasında virgül kullanılmalıdır. Yazarla arasında "ve" bağlacı kullanılmamalı, sadeve virgül ile yetinilmelidir.
Örnek kaynakça gösterimi:
Gardner, H., Kul, M., Taner, B., Ozkan, A. (2012). Multiple intelligences: the theory in practice. New York: Basic Books.
Stanford, P. (2003). Multiple intelligence for every classroom. Journal of Education Psychology, 39(2): 81-89, http://www.makalearsivi/tarih.ornnek.html (14 Mayıs 2016 tarihinde erişim sağlanmıştır).
Turkmen, M. (2004). The effects of martial arts on children development. International Journal of Contemporary Educational Studies (IntJCES), 8(1): 276-281.
Dergimiz yayınlarında yazarlardan herhangi bir ücret talep edilmemektedir.
1996 yılında Balıkesir'de doğdu. Lisans eğitimini Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde, "Gazetecilik" ve "Radyo, Televizyon ve Sinema" bölümleriyle çift anadal yaparak tamamladı. 2018 Bahar döneminde lisans eğitimini Erasmus değişim programı ile Fransa'da gerçekleştirdi. 2017 yılında çektiği "Boş Koltuklar" isimli belgesel ve 2020 yılında senaryo yazarlığını, yapımcılığını ve yardımcı yönetmenliğini üstlendiği "En İyi Kadın Oyuncu" isimli kısa filmle pek çok ulusal ve uluslararası film festivaline seçildi, ödüller aldı. Halen Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Sinema Bilim Dalı'nda doktora eğitimini sürdürmekte ve Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo, Televizyon ve Sinema bölümünde Araştırma Görevlisi olarak görev almaktadır.
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi İletişim Fakültesi Dijital Oyun Tasarımı Bölümü
1969’da İzmir’de doğan Fatih Toktaş, 1991’de Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesini bitirdi. 1996’da Prof. Dr. Mehmet Dağ danışmanlığında “Farabi’nin Eylemsel Felsefesinde Ahlak ve Siyaset İlişkisi” başlıklı teziyle yüksek lisansını tamamladı. 2001’de Prof. Dr. Mahmut Kaya danışmanlığında “Meşşâî Felsefeye Yöneltilen Eleştiriler” adlı teziyle de doktorasını yaptı. 1993-1994 akademik yılında Milli Eğitim Bakanlığı bursuyla Mısır’da yedi ay İslam Felsefesi ile ilgili çalışmalar yaptı. 18.06.1992 tarihinde Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde İslam Felsefesi Tarihi Anabilim dalında başladığı araştırma görevliliğini, 18.07.2005 tarihine kadar sürdürdü. Bu süreçte, Felsefe ve Din Bilimleri Bölüm dersleri arasında yer alan mantık, İslam Ahlak Tarihi gibi bazı dersler verdi. 2005-2006 öğretim yılının birinci döneminde Kırgızistan Osh İlahiyat Fakültesinde misafir öğretim üyesi olarak görev yapan Toktaş, 2006-2009 tarihleri arasında İzmir’de Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmeni olarak çalıştı. 16.09.2009 tarihinde Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde Felsefe Tarihi Anabilim dalında yardımcı doçent olarak göreve başladı, 18.06.2012 tarihinde Felsefe doçenti ve 03.01.20018 tarihinde Felsefe profesörü unvanlarını aldı. İngilizce ve Arapça bilen Toktaş, Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde öğretim üyeliğini sürdürmektedir.
Ahmet Kamil Cihan
1962 Kayseri doğumlu. 1981’de Kayseri İmam Hatip Lisesini, 1985'de Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde lisans eğitimini, aynı üniversitede 1988'de "Abdulgani Nablusi Ve Kelam İlmi Hakkındaki Görüşleri" teziyle yüksek lisansını, 1994'de de "İbn Sina ve Gazali'de Bilgi Problemi" teziyle doktorasını tamamladı. 2003 yılında "Sühreverdi'nin Felsefesinde İnsan ve Alemdeki yeri" adlı kitabını yayımladı ve aynı yıl doçentlik unvanını aldı. 2009 yılında "İbn Sina ve Estetik" adlı kitabını yayımladı profesörlük unvanını aldı. 2012 yılında 3 ay süreyle McGill University Institute of Islamic Studies'de misafir öğretim üyesi olarak sahasıyla ilgili araştırmalarda bulundu.
Bunların yanı sıra Farabi, İbn Sina, Gazali, Sühreverdi, Ebul-Berekat el-Bağdadi, ibn Arabi gibi düşünürler üzerine çeşitli konularda makaleler yayımladı. Gazali'nin el-Mearifu'l-Akliyye'sini (2002) Türkçeye çevirisini, Aynulkudat el-Hemedani'nin Zübdetu'l-Hakaik'ini (Yazma Eserler Kurumu: 2016) tahkikli neşriyle birlikte tercümesini arkadaşlarıyla Türkçe'ye çevirdi. Yine arkadaşlarıyla birlikte Şihabeddin Sühreverdinin el-Elvahu'l-imadiyye (Yazma Eserler Kurumu: İstanbul 2017), Heyakilu'n-Nur, Kelimetu't-Tasavvuf, el-Kelimatu'z-Zevkiyye Litera Yayıncılık: İstanbul 2017), Sadreddinzade Mehmet Emin Şirvani’nin el-Fevaidü’l-Hakaniyye: Şirvaninin Bilimler Tasnifi (Yazma Eserler Kurumu: İstanbul 2019), Şihabeddin Sühreverdi’nin Kitabu’t-Telvihat (Yazma Eserler Kurumu: İstanbul 2019), Şihabeddin Sühreverdinin Kitabu’l-Mukavemat (Yazma Eserler Kurumu: İstanbul 2020), adlı eserlerin tahkikli metnini ve tercümesini neşretmiştir.
1987-1991 Lisans Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı
1991-1994 Yüksek Lisans Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
1995-2001 Doktora Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Klasik Arkeoloji (Dr)
ÜAK -Doçentlik 2015
ADÜ Profesörlük-2020
Bitlis’te doğdu (1969).
Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’ni bitirdi (1992).
Billkent Üniversitesi Tarih Bölümünde 1993-94 yıllarında uzman olarak görev yaptı.
Ankara Üniversitesinde İslam Felsefesi alanında, İslam Düşüncesinde İstiare-Metafor konulu teziyle Yüksek Lisansını (1994), İslam Ahlak Felsefesinde Bilgi ve Hürriyet başlıklı çalışmasıyla da doktorasını tamamladı (2000
Ankara üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde doçent (2008) ve profesör (2013) oldu. Kırgızistan(2001), Romanya(2004), İtalya(2008) ve Kazakistan(2013) ’da misafir öğretim üyesi olarak bulundu.
Alanı ile kitaplar kitap bölümleri , kitap editörlük çalışmalarının yansıra makaleleri bildiri konferans davetli konuşmaları bulunmaktadır.
Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi İslam Felsefesi Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır.
2009 -2012 Fakülte Yönetim Kurulu üyeliği
2013-2016 Fakülte Kurulu üyeliği yapmıştır.
2009-2024 yılları arasında İslam Felsefesi Anabilim Dalı Başkanlığını yürütmüştür.
2018-2024 yılları arasında Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Bilim Kurulu Asli Üyeliği yapmıştır.
International Journal of Cultural and Social Studies