Türkiye’de Gelir Dağılımının Ekonomik Büyümeye Etkisi Üzerine Ekonometrik Bir Analiz

Abstract

İktisat biliminin en önemli konularından biri de milli gelir dağılımı, başka bir deyimle gelir dağılımıdır. Gelir dağılımı dengesi konusu ise günümüzde hemen hemen tüm ülkelerin iktisat politikalarının en önemli hedeflerinden biri olarak göze çarpmaktadır. Gelir dağılımı konusu sadece sosyal bir sorun olmaktan öteye aynı zamanda ekonomik bir sorundur. Kişisel gelir dağılımının ölçülmesinde iki temel ölçüt kullanılmaktadır. Bunlardan biri Lorenz Eğrileri diğeri ise Gini katsayısıdır. Ekonometrik model ve analizlerde Lorenz eğrilerinden çok Gini katsayısı kullanılabilir. Bir ülkenin yıllar itibariyle Gini katsayıları ile makroekonomik ve sosyal göstergeleri arasında ilişkiler kurularak değişkenler arasındaki etkileşim ölçülebilmektedir. Bu bağlamda Gini Katsayısı bağımsız değişken olarak kabul edilerek örneğin iktisadi büyüme, enflasyon, işsizlik, dış açık ve iç açık vb. iktisadi göstergeler ile suç ve ceza gibi sosyal göstergeleri bağımlı değişken olarak kullanarak modellemeler yapılmak suretiyle, milli gelir dengesi veya dengesizliğin etkileme yönü ve etki dereceleri belirlenebilmektedir. Bu tür çalışmaların yapılması oldukça önem arz etmektedir. Zira ülkeler bu tür bilimsel çalışmaların sonucunda elde edilen verileri baz alarak ekonomi politikalarını belirleyip uyguladığında çok daha etkili ve rasyonel sonuçlar elde edebilmektedirler. Bu çalışmada Türkiye’nin 1977-2013 döneminde gelir dağılımının kişi başına reel GSYH üzerindeki etkisi analiz edilmiştir. Gelir dağılımı ölçütü olarak Gini katsayısı kullanılmıştır. Öncelikle değişkenler arasında eş bütünleşmenin varlığı Johansen (1988) eş bütünleşme testi ile tespit edilmiştir. Eş bütünleşme tespit edildikten sonra Toda-Yamamoto (1995) Granger nedensellik testi yardımıyla Gini katsayısından kişi başına reel GSYH’ya doğru bir Granger nedenselliği tespit edilmiştir. Nedenselliğin yönünün tespit edilmesinden sonra FMOLS, DOLS ve CCR modelleri ile eş bütünleşme regresyonları kurularak Gini katsayısı ile kişi başına reel GSYH arasında negatif yönlü bir ilişki olduğu ortaya çıkartılmıştır. Buna göre Gini katsayısı düştüğünde (yani gelir dağılımı iyileştiğinde) kişi başına reel GSYH artmaktadır. Yani gelir dağılımının iyileşmesinin Türkiye ekonomisinin 1977-2013 döneminde kişi başına reel GSYH’yı olumlu etkilediği sonucuna ulaşılmıştır

Keywords

• Gelir dağılımı, gini katsayısı, Lorenz Eğrisi

The Effect of Economic Growth in Turkey an Econometric Analysis on Income Distribution

Abstract

One of the most important issues of economics is national income distribution, which is also called as income distribution. The issue of income distribution balance has been considered as one of the most basic targets of almost all countries’ economy policy makers in today’s world. The issue of income distribution is much beyond being a social issue, and it is also considered to have economic dimensions. Two basic criteria have been used in measuring personal income distribution. One of these is Lorenz Curve and the other is Gini Coefficient. In economic models and analysis, Gini coefficient is more commonly preferred compared to Lorenz Curve. By building relationships between Gini Coefficient and macroeconomic social indicators of a country, the interaction among variables can be measured. With this regard, Gini coefficient is taken as an independent variable such as economic growth, inflation, unemployment, external deficit and internal deficit which are economic indicators, and social indicators such as crime and punishment are taken as dependent variables, and then national income balance and the direction of unbalance influence and the degree of the influence can be determined with the relevant modelling performed. Carrying out such studies is quite important because countries can obtain more effective and rational results if they determine their economic policies under the light of the findings of such scientific researches.With this study, the income distribution of Turkey per capita between the years of 1977-2013 was investigated to find out its effects on real GDP. Gini coefficient was used as income distribution criterion. Firstly, the presence of cointegration was found out with Johansen (1988) cointegration test. After finding out the presence of cointegration, Granger causality was found out to be towards the real GDP per capita with Toda-Yamamoto (1995) Granger causality test. After finding out the direction of the causality, a negative relationship between Gini coefficient and real GDP per capita was revealed by building cointegration regression with FMOLS, DOLS and CCR models. According to that, as Gini coefficient goes down (which means a recovery in income distribution), the real GDP per capita also improves. In other words, it has been concluded that the improvement in income distribution is suggested to have positively affected the real GDP per capita between the years of 1977-2013 in Turkey

Keywords

• income distribution, the Gini coefficient, Lorenz Curve

References

1. Acar, İ. (2015). TÜRKİYE' DE GELİR DAĞILIMI. HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 47.
2. Alesina, A. & Perotti, R. (1994). The Political Economy of Growth: A Critical Survey of The Recent Literature. The World Bank Economic Review, 351-371.
3. Barro, R. (2000). Inequality and growth in a panel of countries . Journal of Economic Growth, 32.
4. Colander, D. (2001). Microeconomics (Cilt Fourth Edition). McGraw-Hill Irwin.
5. Cural, M (2009). OECD Ülkelerinde Gelir Dağılımının 1980 Sonrası Gelişimi veEşitsizliği
6. Azaltıcı Müdahaleler. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 74. Elveren, A. (2013). Elveren, A (2013). Gelir dağılımı çalışmaları için bir alternatif: Texas
7. Üniversitesi Eşitsizlik Projesi veri setleri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, s. 36. Erkal, G., Akıncı, M., & Yılmaz, Ö. (2015). Yoksulluk, Gelir Eşitsizliği ve Ekonomik
8. Büyüme İlişkisi: Seçilmiş Doğu Avrupa ve Latin Amerika Ülkeleri İçin Ampirik Bir Analiz. TISK AKADEMİ, 67-87. Filiztekin, A., & Çelik, M A. (2010). Türkiye’de Bölgesel Gelir Eşitsizliği. Megaron, 119.

9. Göçer, İ. (2013). Seçilmiş OECD Ülkelerinde Bütçe Açıklarının Sürdürülebilirliği: Yatay
10. Kesit Bağımlılığı Altında Panel Eş-Bütünleşme Analizi. Journal of Yasar University, 5086- http://databank.worldbank.org/. (tarih yok). 03 14, 2016 tarihinde http://databank.worldbank.org/data/reports.aspx?source=2&country=&series=SI.POV.GINI& period=# adresinden alındı https://data.oecd.org. (tarih yok). 03 14, 2016 tarihinde https://data.oecd.org/inequality/income-inequality.htm adresinden alındı
11. Huang, H-C R. (2004). A flexible nonlinear inference to the Kuznets hypothesis. Economics Letters, 289-296.
12. Karagöz, M., & Gövdere, B. (2004). Türkiye'nin İhracatının Mekansal Yayılımının Analizi:
13. Lorenz Eğrisi Yaklaşımı. Ankara. Kim, J-H. (2016). A Study on the Effect of Financial Inclusion on the Relationship Between
14. Income Inequality and Economic Growth. Emerging Markets Finance & Trade, 498-512. Kumar, V., Leona, R., Gaskins, J. (1995). Aggragate and Disaggregate Sector Forecasting
15. Using Consumer Confidence Measures. International Journal of Forecasting, 365. Kuznets, S. (1955). Economic Growth and Income Inequality. American Economic Review, 1
16. Mercan, M., Azer, Ö A. (2013). The Relationship Between Economic Growth And Income
17. Distribution in Turkey and The Turkish Republics of Central Asia and Caucasia: Dynamic Panel Data Analysis With Structral Breaks. Eurasian Economic Review, 165-182. Öniş, Z. (2014). Küreselleşme, Gelir Adaletsizliği ve Demokrasinin Geleceği: Kriz Sonrası
18. Eğilimler (Globalization, Inequality and Prospects for Democracy: Post-Crisis Perspectives). İktisat ve Toplum, 13-25. Özel, H A. (2012). Ekonomik Büyümenin Teorik Temelleri. Çankırı Karatekin Üniversitesi
19. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 64. Persson, T., Tabellini, G. (1994). Is inequality harmful for growth: Theory and evidence.
20. American Economic Review, 600-621. Ravallion, M. (2001). Growth, Inequality and Poverty: Looking Beyond Averages. World Development, 29(11), 1803-1815.
21. Tarı, R., Yıldırım, D. (2009). Döviz Kuru Belirsizliğinin İhracata Etkisi: Türkiye İçin Bir
22. Uygulama . YÖNETİM VE EKONOMİ, 96-105. Üstünel, B. (1988). Ekonominin Temelleri (5. Bası b.).
23. Üzümcü, A., Korkat, M. (2014). Türkiye'de Gelir Dağılımı Adaletsizliği ve Yoksullukla
24. Mücadelede Sosyal Yardımların Gelişimi. KAU IIBF Dergisi, 135-136.