Performans Yönetimi Ölçeği’nin (PYÖ) Türkçeye Uyarlama Çalışması

Abstract

Çalışmanın amacı Beeri, Ulster ve Gaton’nin (2018) geliştirdikleri Performans Yönetimi Ölçeği’nin (PYÖ) Türkçe uyarlanmasıdır. Araştırma grubu uygun örnekleme yöntemi ile oluşturulmuştur. Araştırma, 2018-2019 sezonunda Beşiktaş Jimnastik Kulübü %56 (n=93) Basketbol Altyapı takımı sporcuları ve Trabzon Ortahisar Kanuni Futbol Kulübü altyapı %44 (n=73) futbol olmak üzere toplam 166 sporcuya uygulanan anketler ile elde edilmiştir. Verilerin çözümlenmesi SPSS 24 ve AMOS programları kullanılarak yapılmıştır. Çeviri- tekrar çeviri ve Lawshe tekniği ile Türkçeye çevirisi yapılan ölçeklerin Açıklayıcı ve Doğrulayıcı Faktör analizleri yapılmış ve Principal Component ve Varimax teknikleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda Performans Yönetimi Ölçeği’nin (PYÖ) güvenirlik (Cronbach Alpha) katsayısı 0.909 olarak bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar ölçeğin Türkçe versiyonunun geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir.

Keywords

• Performans Yönetimi,Kulüp

References

1. Albayrak, A. S. (2006). Uygulamali çok degiskenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil Yayin Dagitim.
2. Ayre, C., & Scally A. J. (2014). Critical values for Lawshe’s content validity ratio: revisiting the original methods of calculation.
3. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 47 (1), 79–86. doı: 10.1177/0748175613513808.
4. Barrett, P. (2007). Structural equation modelling: Adjudging model fit. Personality And Individual Differences, 42(5), 815-824.
5. Beeri, I., Uster, A. and Vigoda-Gadot., ‘Does Performance Management Relate to Good Governance? A study of Its Relationship with Citizens’ Satisfaction with and Trust in Israeli Local Government’, 2018, Public Performance & Management Review, vol. 42 (2), 1-39
6. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3 (2), 133-151.
7. Cronbach, J. L., & Meehl, P. E. (1951). Construct validity in psychological tests. Psychological Bulletin, 52 (4), 281-302.
8. Cohen, R. J. (1960). A coefficient of agreement for nominal scales. Educational and Psychological Measurement, 20, 37–46.

9. Davis L.L. (1992). Instrument review: Getting the most from a panel of experts. Applied Nursing Research, 5, 194-197.
10. Demiralp, D., & Kazu, H. (2012). İlköğretim birinci kademe programlarının öğrencilerin yansıtıcı düşünmelerini geliştirmedeki katkısına yönelik öğretmen görüşleri. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 2 (2), 29-38.
11. Kalaycı, Ş. (2016). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (7th ed.). Ankara: Asil Yayın Dağıtım, 426 s.
12. Karagöz, Y. (2016). SPSS 23 ve AMOS 23 uygulamalı istatistiksel analizler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
13. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel psychology, 28(4), 563-575.
14. MacCallum, R. C., & Tucker, L. R. (1991). Representing sources of error in the common-factor model: Implications for theory and practice. Psychological Bulletin, 109(3), 502
15. Mulaik, S. A., James, L. R., Van Alstine, J., Bennett, N., Lind, S., & Stilwell, C. D. (1989). Evaluation of goodness-of-fit indices for structural equation models. Psychological Bulletin, 105(3), 430.
16. Perck, J., Van Hoecke, J., Westerbeek, H. and Breesch, D. (2016), Organisational change in local sport clubs: the case of Flemish gymnastics clubs, Sport, Business and Management: An International Journal, Vol. 6 No. 2, pp. 158-181
17. Rubio, D. M, Berg-Weger, M., Tebb, S., Lee, S., & Rauch, S. (2003). Objectifying content validity: Conducting a content validity study in social work research. Social Work Research (ProQuest Psychology Journals), 27 (2), s.94-104.
18. Tinsley, H. E. A., & Weiss, D. J. (1975). Interrater reliability and agreement of subjective judgments. Journal of Counseling Psychology, 22, 358–376.
19. Wilson, F. R., Pan, W., & Schumsky, D. A. (2012). Recalculation of the critical values for Lawshe’s content validity ratio. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 45, 197–210. doi:10.1177/0748175612440286.