BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMENLERİ GÖZÜYLE SAĞLIKLA İLGİLİ FİZİKSEL UYGUNLUK KARNESİ
Abstract
Araştırmalar fiziksel aktivitenin bireyler üzerindeki çok yönlü faydasını ortaya koymaktadır (Poitras et al., 2016). Fakat, teknolojinin hayatımıza girmesi, sağlıksız beslenme ve bunun gibi birçok nedenden dolayı hareketsiz ve sağlıksız bireylerin sayısının arttığı ve bunun üzerinde durulması gereken önemli bir konu olduğu araştırmalar tarafından ortaya koyulmaktadır (Hallal ve ark., 2012; Ng ve ark., 2014). Bu nedenle, okullarda öğrencilere fiziksel aktivite farkındalığı kazandırıp hayatları boyunca devam ettirmelerine katkı sağlayacak olan yeni bir uygulama başlatılmıştır. Sağlıkla ilgili fiziksel uygunluk karnesi olarak isimlendirilen bu uygulamanın incelenerek olumlu ve olumsuz taraflarının derinlemesine ele alınması gerekli düzenlemelerin yapılabilmesine katkı sağlayacaktır. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı 2016/2017 eğitim-öğretim yılının ikinci döneminde okullarda uygulanmaya başlayan sağlıkla ilgili fiziksel uygunluk karnesi uygulaması hakkında beden eğitimi öğretmenlerinin görüşlerinin belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda ilköğretimden 4, ortaöğretimden 4 olmak üzere toplam 8 öğretmen gönüllü olarak araştırmaya katılmıştır. İki odak grup görüşmesi ile veriler elde edilmiştir. Elde edilen verilerin deşifre işleminin ardından, veriler NVIVO 11 programı ile içerik analizine tabii tutulmuştur. İçerik analizi iki uzman tarafından ayrı ayrı yapılmıştır. Görüşmelerin analizleri sonucu oluşan kod ve alt temaların 3 ana tema altında toplandığı belirlenmiştir: Kazanımlar, sorunlar ve öneriler. Bu bulgular doğrultusunda sağlıkla ilgili fiziksel uygunluk karnesi uygulamasının çok yönlü faydaları olduğu ifade edilmiştir. Fakat farklı alanlarda birçok problem de katılımcılar tarafından ifade edilerek bazı çözüm önerileri sunulmuştur.
Keywords
References
- Aksoydan, E. & Çakır, N. (2011). Adölesanların beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite düzeyleri ve vücut kitle indekslerinin değerlendirilmesi. Gülhane Tıp Dergi, 53, 264-270.
- Aktaş, D., Öztürk, F. N., & Kapan, Y. (2015). Adölesanlarda obezite sıklığı ve etkileyen risk faktörleri, beslenme alışkanlıklarının belirlenmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 14(5): 406-412.
- Annells, M. (2006). Triangulation of qualitativeapproaches: Hermeneuticalphenomenologyandgroundedtheory. Journal of Advanced Nursing, 56(1), 55-61.
- Bilim, A. S., Çetinkaya, C., & Dayı, A. (2016). 12-17 Yaş Arasi Spor Yapan Ve Spor Yapmayan Öğrencilerin Fiziksel Uygunluklarinin incelenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 7(2), 53-60.
- Bowling, A. (2002). ResearchMethods in Health: InvestigatingHealthandHealth Services. Philadelphia, PA: McGraw-Hill House.
- Çetin, M. (2007). Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumlarının karşılaştırılması (Kırşehir Örneği). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
- Demirhan, G.; Bulca, Y., Saçlı, F ve Kangalgil, M. (2014). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Uygulamada Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri, HÜ. Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 57-68.
- Doğan, Y. (2007). İlköğretim çağındaki 10-14 yaş grubu öğrencilerinin gelişim özellikleri. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(13), 155-187.
- Erhan, S.E. ve Tamer, K. (2009). Doğu Anadolu bölgesi ilköğretim ve ortaöğretim okullarında beden eğitimi dersi için gereken tesis araç-gereç durumları ile öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumları arasındaki ilişkiler, Journal of Physical Education and Sport Sciences. 11(3): 57-66.
- Göktaş, Z. ve Özmaden, M. (2012). Beden eğitimi öğretmenlerinin meslekte karşılaştıkları sorunların bazı değişkenlere göre incelenmesi, International Journal of Human Sciences, 9(2): 1321-1336.