Üniversite Öğrencilerinin Sportmenlik Düzeylerinin İncelenmesi
Abstract
Bu çalışmada, lisans düzeyinde spor eğitimi alan ve alamayan örgün üniversite öğrencilerinin demografik değişkenlere göre sportmenlik düzeyleri ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırmaya, seçkisiz örneklem yöntemlerinden kolayda örnekleme yoluyla belirlenen 118 erkek (%59) ve 82 kadın (%41) olmak üzere toplam 200 üniversite öğrencisi katılmıştır. Veri toplama araçları olarak Vallerand ve ark. (1997) tarafından geliştirilen Balçıkanlı (2010) tarafından Türkçe’ ye uyarlanan Çok Boyutlu Sportmenlik Yönelim ölçeği ile katılımcıların demografik özellikleri tanımlamak için 5 adet soru yöneltilmiştir. Verilerin analizinde demografik değişkenleri tanımlamak için frekans değeri testleri, Mann-Whitney u testi uygulanmıştır. Analizler neticesinde Mann-Whitney testinde hem ölçek genelinde hem de ölçeğin alt boyutlarının hepsinde kadın katılımcıların erkek katılımcılara göre sportmenlik düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görülmüştür. Ayrıca gerçekleştirilen Mann-Whitney testinde hem ölçek genelinde hem de ölçeğin alt boyutlarının hepsinde okul düzeyinde Spor Bilimleri Fakültesi (SBF) ‘ nin sportmenlik düzeyi Yabancı Diller Yüksekokulu (YDY) göre istatistiksel olarak yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ek olarak 1. ve 3. sınıflar ile 1. ve 4. sınıflar arasında gerçekleştirilen Mann-Whitney testi neticesinde 3.sınıf öğrencileri ile 4.sınıf öğrencilerinin sportmenlik düzeyi istatiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. Lisans düzeyinde alınan spor eğitiminin sportmenlik ya da centilmenlik düzeyini pozitif yönde etki ettiği düşünülebilir.
Keywords
Supporting Institution
yok
Project Number
yok
Thanks
yok
References
- (1) Tel M. Türk toplum yaşantısında fair play. İnternational Journal of Science Culture and Sport, 2014; SI (1): 694-704. Doi:10.14486/IJSCS139
- (2) Yıldıran İ. Fair play eğitiminde beden eğitiminin rolü. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2005; 1: 3-16
- (3) Tanrıverdi H. Spor ahlakı ve şiddet. The Journal of Academic Social Science Studies, 2012; 5 (8): 1071-1093.
- (4) Pehlivan Z. Fair-play kavramının geliştirilmesinde okul sporlarının yeri ve önemi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2004; 2 (2): 49-53.
- (5) Stornes T. Ommundsen Y. Achievement goals, motivational climate and sportspersonship: a study of young handball players. Scandinavian Journal of Educational Research, 2004; 48 (2): 205-221.
- (6) Stornes T. Bru E. Sportspersonship and perceptions of leadership:an ınvestigation of adolescent handball players' perceptions of sportspersonship and associations with perceived leadership. European Journal of Sport Science, 2002; 2 (6): 1-14. Doi: https://doi.org/10.1080/17461391.2002.10142577 (7) Vallerand RJ, Loiser GF. Self-determined motivation and sportsmanship orientations: an assessment of their temporal relationship. Journal of Sports & Exercise Psychology, 1994; 16 : 229-245
- (8) Vallerand RJ, Briere NM, Blanchard C, Provencher P. Development and validation of the multidimensional sportspersonship orientations scale. Journal of Sports & Exercise Psychology, 1997; 19: 197-206
- (9) Tsai E. Fung L. Sportspersonship in youth basketball and volleball players. The Online Journal of Sport Psychology, 2005; 7 (2) : 37-46.
- (10) Kavussanu M, Seal AR, Phillips DR. Obserrved prosocial and antisocial behaviors in male soccer teams: age differences across adolescence and the role of motivational variables. Jorunal of Applied Sport Psychology, 2006; 18: 326-344. Doi: 10.1080/10413200600944104 (11) Balçıkan GS. Çok boyutlu sportmenlik yönelimi ölçeği’ nin Türkçe’ ye uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2010; 15(1): 1-10.
- (12) Pepe K. Kara A. Özkurt R. Dalaman O. Aktif spor yapan amatör sporcuların spor ortamında (sportmen) davranışlarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2019; 5 (2): 497-506