Spor Yöneticiliği Bölümü Öğrencilerinin Spora Yönelik Tutumları
Abstract
Bu araştırma, Spor Yöneticiliği Bölümü’nde okuyan öğrencilerin spora yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amacıyla yapılmıştır.
Araştırmanın evrenini, Karabük Üniversitesi, Hasan Doğan Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Spor Yöneticiliği Bölümü’nde 2018 yılında öğrenim gören toplam 378 kişi oluştururken, örneklemi ise araştırmaya katılmayı kabul eden 224 kişi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu ve Şentürk (2014) tarafından geliştirilen ”Spora Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. 5’li likert tipi ölçeğin; Spora ilgi, sporla yaşama ve aktif spor yapma düzeylerini sorgulayan 3 alt boyutu bulunmaktadır. Verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Verilerin normalliği için skewness ve kurtosis değerleri kontrol edilmiş, verilerin normal dağıldığı tespit edilmiştir. Normal dağılım gösteren bu veriler için, independent t test ve One-way ANOVA testi kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir.
Bulgulara göre, sporla yaşama düzeyi açısından haftada bir gün spor yapan öğrencilerle üç ve beş gün spor yapan öğrenciler arasında anlamlı farklılık görülmüştür (F: 4,284; p: 0,002). Aktif spor yapma düzeyi açısından bir gün spor yapanlarla üç ve beş gün spor yapanlar arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir (F: 4,956; p: 0,002). Ailesinde lisanslı sporcu olanların spora ilgi düzeyi ile olmayanlar arasında anlamlı farklılık görülmüştür (t: 2,83, p: 0.005). Ailesinde lisanslı sporcu olanların aktif spor yapma düzeyi ile olmayanlar arasında anlamlı farklılık görülmüştür (t: 1,99, p: 0,04). İncelenen diğer bağımsız değişkenler ile ölçekten alınan puan ortalamaları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır.
Sonuç olarak, öğrencilerin spora yönelik tutum ortalamaları düşük derecede olup, kadın öğrencilerin spora ilgi düzeyleri erkeklere göre daha yüksek çıktığı görülmüştür. Haftada spor yapma gün sayısı arttıkça sporla yaşama ve aktif spor yapma düzeyleri de artmaktadır. Ailesinde lisanslı sporcu olanların aktif spor yapma ve spora ilgi düzeyleri olmayanlardan yüksek çıkmıştır.
Keywords
References
- Ardahan, F. (2010). Sektör odaklı eğitim anlayışıyla Akdeniz Üniversitesi Spor Yöneticiliği Bölümünde Okuyan ve Mezun Öğrencilerinin Bölüm Tercihi ve Aldıkları Eğitim İle İlgili Düşüncelerinin Değerlendirilmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(2).
- Atkinson L.R., Atkinson C.R., Smith E.E., Bem J.D., Hoeksema-NolenS. (1999). Psikolojiye Giriş, (Y. Alogan, Çev.). Ankara: Arkadaş Yayınları.
- Balcı, V., Demirtaş, M., Gürbüz, P., İlhan, A., & Ersöz, V. (2003). Ankara’daki üniversite öğrencilerinin boş zaman etkinliklerine katılımlarının araştırılması. Milli Eğitim Dergisi, 158(1).
- Baikoğlu S., Güvendi B. (2019). “Hastane Çalışanlarının Spora Yönelik Tutumlarının İncelenmesi” Ç Ukurova Iı. Uluslararasımultidisipliner Çalışmalar Kongresi Tam Metin Kitabi S.179-184 Adana
- Bozyiğit, E. & Durmuş, D.E. (2018). Profesyonel Futbolcuların İş Doyum Düzeyleri. Spor Eğitim Dergisi, 2(1), 01-11.
- Çoban, Ü., BAYAZIT, B., & Merve, U. C. A. Üniversite Öğrencilerinin Spora Yönelik Tutumlarinin Yaşam Kalitesi, Düzeylerine Etkisinin İncelenmesi: Doğu Marmara Bölgesi Üniversiteleri Örneği. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(26), 4362-4385.
- Dikel, B , Kıyıcı, F . (2021). Farklı Liselerde Okuyan Öğrencilerin Beden Eğitimi ve Spora Karşı Tutumlarının ve Spor Katılımlarının Araştırılması . Gençlik Araştırmaları Dergisi , 9 (23) , 81-99
- Doğan, B., & Moralı, S. (2014). Üniversite öğretim elemanlarının sporla ilgili tutumları ile yaşam ve iş doyum düzeylerinin spor yapma alışkanlıkları ile incelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1).
- Gökdağ, M., Türkmen, M., & Akyüz, H. (2019). Okul Yöneticilerinin Spora Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi (Bartın Örneği). Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 200-219.
- Göksel, A. G., Caz, Ç., & İkizler, H. (2017). Farklı Bölümlerdeki Öğrencilerin Spora Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması: Marmara Üniversitesi Örneği.