Öğretmenlerin Sanal Zorbalık Farkındalığı ve Çevrimiçi Teknolojiler Öz-Yeterliği Arasındaki İlişkinin İncelenmesi (İstanbul Silivri Örneği)

Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin sanal zorbalık/sanal mağduriyet yaşantılarına ilişkin öğretmenlerin farkındalık düzeyleri ve çevrimiçi teknolojiler öz-yeterliklerini çeşitli değişkenler açısından incelemek ve öğretmenlerin farkındalık düzeyleri ile çevrimiçi teknolojiler öz-yeterlikleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırma, İstanbul’un Silivri ilçesindeki ortaokul ve liselerde kadrolu olarak görev yapmakta olan 486 öğretmen ile yürütülmüştür. İlişkisel tarama ve nedensel karşılaştırma türlerinde desenlenmiş olan araştırmada, verilerin toplanmasında “Kişisel Bilgi Formu”, “Öğretmenlerin Sanal Zorbalık Farkındalık Ölçeği” ve “Çevrimiçi Teknolojiler Öz-Yeterlik Ölçeği”  kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, parametrik ve parametrik olmayan testler ve Pearson korelasyon katsayısı teknikleri kullanılmıştır. Öğretmenlerin sanal zorbalık farkındalık düzeylerinin oldukça yüksektir. Cinsiyet, sanal zorbalıkla ilgili mesleki seminere katılma,  sanal zorbalık eylemine maruz kalma ve sosyal çevrelerinde sanal zorbalığa şahit olma değişkenlerine göre anlamlı bir fark bulunmaktadır. Öğretmenlerin çevrimiçi teknolojiler öz-yeterlikleri de yüksektir. Cinsiyet, branş, kıdem, çocuk sahibi olma, sosyal medya hesabı bulunma, cep telefonundan internete bağlanma, iş dışında internet kullanım sıklığı, iş dışında interneti günlük kullanım süresi ve sosyal çevrelerinde sanal zorbalığa şahit olma değişkenlerine göre anlamlı bir fark bulunmaktadır. Sanal zorbalık farkındalık düzeyleri ile çevrimiçi teknolojiler öz-yeterlikleri arasında düşük düzeyde, anlamlı bir pozitif ilişki bulunmaktadır.

The aim of this research is to examine teachers’ cyberbullying awareness level of students’ cyberbullying/cyber victimization experiences and online technologies self-efficacy in terms of various variables and to determine the relationship between teachers’ cyberbullying awareness level and online technologies self-efficacy. The research was conducted with 486 teachers at secondary and high schools in Silivri, İstanbul. At the research carried out by relational scanning and ex post facto models, Personal Information Form, Teachers’ Cyberbullying Awareness Scale and Online Technologies Self-Efficacy Scale were used to collect data. Data analysis was done using descriptive statistics, parametric and nonparametric tests and Pearson Correlation Technique. Teachers’ cyberbullying awareness level is fairly high. There is a significant difference in terms of variables such as gender, attending an occupational development seminar on cyberbullying, being targetted at cyberbulling and witnessing cyberbullying in their social environment. Teachers’ online technologies self-efficacy scores are also high. There is a significant difference in terms of variables such as gender, field of study, seniority, having a child, having a social media account, connecting to internet via mobile phone,  internet use frequency out of work, daily time spent on internet out of work and witnessing cyberbullying in their social environment. There is low-level, positive, meaningful correlation between  cyberbullying awareness level and online technologies self-efficacy.