Türkiye’de Yabancı Dil Eğitimi Alanında Kültürlerarasılığa Yönelik Gerçekleşmiş Lisansüstü Tezlerin Analizi
Öz
Avrupa Konseyinin 2001’de yayınlanan Diller için Avrupa Ortak Başvuru Metniyle, yabancı dil eğitiminde kültürlerarasılık ve kültürlerarası yaklaşım önem kazanmış, kültürlerarası bilinç/farkındalık yabancı dil öğretim ve öğreniminin hedeflerinden biri olmuştur. Çalışma kapsamında, Türkiye’de yabancı dil eğitimi alanında 2001-2019 yılları arasında gerçekleştirilen ve kültürlerarasılığa odaklanan lisansüstü tezlerin farklı değişkenler (dil eğitim alanı, tez düzeyi yıl, araştırma modeli, veri toplama tekniği ve örneklem) açısından incelenmesi ve bu alandaki eğilimlerin ve eksikliklerin belirlenerek, ileride yapılacak çalışmalara ışık tutulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Alman dili eğitimi, Fransız dili eğitimi, İngiliz dili eğitimi, Türkçe yabancı dil eğitimi ve Kore dili eğitimi alanlarında yapılmış toplam 80 tez doküman analiz tekniğiyle incelenmiştir. Araştırma bulgularından elde edilen sonuçlara göre en fazla çalışmanın İngiliz dili eğitim alanında yapıldığı ve en çok çalışılan konunun kültürlerarası (iletişim) becerisi olduğu görülmüştür. Ayrıca araştırmalarda en fazla kültürlerarası tutum, görüş ve algıların incelendiği, en çok başvurulan araştırma modelinin karma model, en çok kullanılan veri toplama tekniğinin ise anket olduğu tespit edilmiştir. Tezlerin hedef kitlesinin ise ağırlıklı olarak öğretim elemanları ile üniversite öğrencileri tarafından oluşturulduğu dikkati çekmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kültürlerarasılık , kültürlerarası iletişim becerisi , yabancı dil eğitimi , doküman analizi
References
- Aslım Yetiş, V. ve Dündar, A.E. (2016). La Compétence Interculturelle dans Salut 10, 11, 12. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 45(2), 181-208.
- Avrupa Konseyi ve Modern Diller Bölümü. (2013). Diller için Avrupa ortak öneriler çerçevesi: öğrenim, öğretim ve değerlendirme. Frankfurt: telc, Milli Eğitim Bakanlığı. Erişim Tarihi 20 Eylül 2019, https://www.telc.net/fileadmin/user_upload/Publikationen/Diller_iain_Avrupa_Ortak_oneriler_AEeraevesi.pdf
- Beacco, J.C., & Byram, M. (2007). De la diversité linguistique à l’éducation plurilingue. Guide pour l’élaboration des politiques linguistiques éducatives en Europe – Version de synthèse. Avrupa Konseyi: Strasbourg. Erişim Tarihi 20 Eylül 2019, https://rm.coe.int/CoERMPublicCommonSearchServices/Display DCTMContent?documentId=09000016806a892d
- Bertocchini, P., & Costanzo, E. (2008). Manuel de formation pratique pour le professeur de FLE. France: Clé International.
- British Council ve TEPAV. (2014). Türkiye’deki Devlet Okullarında İngilizce Dilinin Öğretimine İlişkin Ulusal İhtiyaç Analizi. Ankara: Yorum Basın Yayınları.
- Byram, M., Gribkova, B., & Starkey, H. (2002). Développer la dimension interculturelle dans l’enseignemnt des langues. Une introduction pratique à l’usage des enseignants. Strasbourg : Conseil de l’Europe. Erişim Tarihi 20 Eylül 2019, http://www.coe.int/t/dg4/linguistic/source/guide_ dimin tercult_fr.pdf
- Byram, M. (Dir.) (2003). La compétence interculturelle. Strasbourg: Conseil de l’Europe. Erişim Tarihi 20 Eylül 2019, https://www.coe.int/t/dg4/linguistic/Source/SourcePublications/InterculturalCompetence_fr.doc
- Coşkun, H. (2016). Kültürlerarası Eğitim Türkiye ve Almanya Örneği. Ankara: Konrad Adenauer-Stiftung.
- Ergünay, O. ve Adıgüzel, O. C. (2017). Türkiye’de 2010–2016 Yılları Arasında İngilizce Öğretmenliği Alanında Öğretmen Eğitimine Yönelik Gerçekleştirilmiş Lisansüstü Tezlerdeki Araştırma Eğilimleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 37-48.
- Koca, F. ve Şimşek, A. (2011). Liselerde Kültürler Arası Bir Uygulama Örneği Olarak Kanada Programı: Tarih Dersleri Üzerine Öğrenci Görüşleri. Kalem Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 155-187.