Abstract

Ceasing work within, and closing the work place are some of the legal consequences of unfulfillment of employer’s responsibilities imposed on him/her by legislation of health and safety at work. Due to thee amendment in the Employment Act No.4857, in order to decide to close the work place, the workplace document about establishing and running the work place. According to this regulation, if a work place, be it responsible for an establishing and running document or not, is dangerous in terms of workers lives, it can be temporary or constantly ceased or closed by commission until the danger is eliminated. After that, the work place can begin to operate again

İş Sağlığı ve Güvenliği Nedeniyle İdarece İşin Durdurulması ve İşyerinin Kapatılması

Abstract

İşyerinde işin durdurulması ve işyerinin kapatılması, işverenin iş sağlığı ve güvenliği mevzuatının kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmemesinin hukuki sonuçlarından biridir. 4857 sayılı İş Kanununda yapılan isabetli bir değişiklikle, işin durdurulması veya işyerinin kapatılması kararının alınabilmesi için, işyerinin kurma izni ve işletme belgesine tabi bir işyeri olması şartından vaz geçilmiştir. Buna göre kurma izni ve işletme belgesi almak zorunda olsun veya olmasın bütün işyerlerinde eğer, işyerinde işçinin yaşamı için tehlikeli olan bir husus tespit edilirse bu tehlike giderilinceye kadar komisyon kararıyla, tehlikenin niteliğine göre iş tamamen veya kısmen durdurulur veya işyeri kapatılır. İşin durdurulması veya işyerinin kapatılmasını gerektirecek tehlike giderildikten sonra işyeri tekrar faaliyete geçebilir

References

1. AKYİĞİT, Ercan (2001) : İş Kanunu Şerhi, Ankara, Seçkin Kitabevi
2. ANTONMATTEİ, Paule-Henri/ CHEVİLLARD, Alain/ COURSİER, Philippe/ GATUMEL, Denis (1996): Travaux Dirigés de Droit du Travail, Paris, Édition Litec.
3. ARICI, Kadir (1999) : İş sağlığı ve güvenliği Dersleri, Ankara, Sargın Ofset Ltd. Şti.
4. ARSEVEN, Faik (2004) : “Yeni İş Kanunu’nun İş Sağlığı ve Güvenliği
5. Yaklaşımı”, İşv. D., C.42, S.7, Nisan 2004.
6. COEURET, Alain (1997): Travail Traité, Droit Pénal, Juris-Classeur, Fasc.82- , Édition du Juris-Classeur, 1997.
7. ÇELİK, Nuri (2004) : İş Hukuku, İstanbul, Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ.
8. ÇENBERCİ, Mustafa (1986) : İş Kanunu Şerhi, Ankara, Olgaç Matbaası.

9. DALLOZ ENCYCLOPEDİE JURİDİQUE (1988) : Hygiène et Sécurité du
10. Travail (Responsabilité Pénale), 2. Édition, Dalloz, Repotoire Droit du Travail, C.II, Dalloz, Paris 1988.
11. DEMİR, Fevzi (2003) : Yargıtay Kararları Işığında İş Hukuku ve Uygulaması, 3.Bası, İzmir, Anadolu Matbaacılık.
12. DEMİRCİOĞLU, Murat/ CENTEL, Tankut (2003) : İş Hukuku, Dokuzuncu
13. Baskı, İstanbul, Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ. DİCTİONNAİRE PERMANENT (2001): Securité et Condition de Travail
14. Fonction Publique, Feuillets 66, 10 Juin 2001.
15. EKMEKÇİ, Ömer (2004) : “4857 Sayılı İş Kanunu’nda İş Sağlığı ve Güvenliği”,
16. İş Sağlığı ve Güvenliği Mevzuatındaki Değişiklikler ve İşveren Yükümlülükleri Semineri, 24 Şubat 2004, TİSK, Ankara 2004.
17. EKMEKÇİ, Ömer (2003) : “4857 Sayılı İş Kanunu’nda İzinler ve İş Sağlığı ve İş
18. Güvenliğine İlişkin Hükümler”,Yeni İş Yasası ( Seminer Notlar ve İş Kanunu ), Türkiye Toprak, Seramik, Çimento ve Cam Sanayii İşverenleri Sendikası Yayını, ( 25-29 Haziran 2003 Çeşme ), İstanbul 2003.
19. EYRENCİ, Öner/ TAŞKENT, Savaş/ ULUCAN, Devrim (2004): Bireysel İş
20. Hukuku, İstanbul, LEGAL Yayıncılık San ve Tic.Ltd.Şti. FİESCHİ-VİVET, Paul (1997) : Droit Du Travail, 2. Édition, Paris, Sirey. GATUMEL, Denis : Le Droit du Travail en France, Édition Francis Lefebvre, Paris.
21. GOASGUEN, Camille/ GIRODROUX, Catherine (2002) : Lamy Social, Droit du Travail, Charge Sociales, Paris, LAMY S.A.
22. HENNİON-MOREAU, Sylvie (1988) :Droit du Travail, Paris, Mason.
23. İZVEREN, Adil (1974) : İş Hukuku, ( I,II,III ), Ankara, Doğuş Matbaacılık.
24. İZVEREN, Adil/ AKI, Erol (1999) : İş Hukuku, I. Cilt, Bireysel İş Hukuku, 1.
25. Baskı, İzmir, Barış Yayınları, Fakülteler Kitabevi. JURİS-CLASSEUR (1998) :, Travail Traité, Hygiène et Sécurité, , Fasc.610,
26. Édition du Juris-Classeur, 1998.
27. KOEHL, Jean-Luc (1994) : Droit du Travail et Droit Social, , Paris, Edition Marketing. : “Türkiye’ de İşçi Sağlığı, İş Güvenliği: Teftiş, Sorunlar,
28. Öneriler”, Cumhuriyetin 75. Yılında Endüstri İlişkilerinde ve Emek Piyasalarının Düzenlenmesinde Devletin Rolü ve İşlevleri, III. Uluslararası Endüstri İlişkileri Kongresi, Yayına Hazırlayan, Toker Dereli, Tekin Akgeyik, TÜHİS, Ankara 1998.
29. MOLLAMAHMUTOĞLU, Hamdi (2004): İş Hukuku, Ankara, Turhan Kitabevi.
30. PÉLİSSİER, Jean/ SUPİOT, Alain/ JEAMMAUD, Antoin (2002) : Droit du
31. Travail, 21. Édition, Paris, Dalloz. PUİGELİER, Catherine (2001) : Droit du Travail, Relation Individuelles de
32. Travail, 3. Édition, Paris, Dalloz. RAY, Jean-Emmanuel (2002) : Droit du Travail, Droit Vivant, 11ºÉdition, , Paris, LIAISONS.
33. SARI, Osman (1997) : Türkiye’de İşyeri ve Sendika Denetimi, İstanbul,
34. Kazancı Kitap Ticaret AŞ. SOYER, Polat (2003) : “4857 sayılı Yeni İş Kanununun Ücret, İşin
35. Düzenlenmesi, İş Sağlığı ve İş Güvenliğine İlişkin Bazı Hükümleri Üzerine Düşünceler”, Türk-İş (yay.), 4857 sayılı Yeni İş Kanunu Değerlendirme Konferans
36. Notları, Ankara, Ziraat Matbaacılık A.Ş. SÜZEK, Sarper (2000) : “İş sağlığı ve güvenliği Konusunda Somut Çözüm
37. Önerileri”, KAMU-İŞ, C.5, S.3, Nisan 2000.
38. SÜZEK, Sarper (2001) : “İş sağlığı ve güvenliği Konusunda Somut Çözüm önerileri”, Türk Sosyal Güvenlik Hukukunda
39. Sorunlar ve Çözüm Önerileri, İstanbul Barosu Yayınları, İstanbul 2001.
40. SÜZEK, Sarper (1985) : İş Güvenliği Hukuku, Ankara, Savaş Kitabevi.
41. SÜZEK, Sarper (1998) : İş Hukukunun Genel Esasları, Ankara, Savaş Kitabevi.
42. TUNCAY, Can (2004) : “Avrupa Birliğine Üyelik Sürecinde İş Sağlığı ve Güvenliği Mevzuatının Uyumu ve Yeni Yönetmelikler”,
43. İş Sağlığı ve Güvenliği Mevzuatındaki Değişiklikler ve İşveren Yükümlülükleri Semineri, 24 Şubat 2004,
44. TİSK, Ankara, Tşof Plak Matbaacılık. TUNÇOMAĞ, Kenan (1986) : İş Hukuku, C.I, Dördüncü Bası, İstanbul, Beta Yayınevi.
45. TUNÇOMAĞ, Kenan/ Centel, Tankut (2003) : İş Hukukunun Esasları,
46. İstanbul, Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ.. TÜRKİYE İŞVEREN SENDİKALARI KONFEDERASYONU (2003) : 4857 Sayılı
47. İş Kanunu ve Gerekçesi (Kabul Edilen Değişiklik Önergeleri ile Birlikte), Ankara, Yorum Matbaacılık. ULUSAN, İlhan (1990) : Özellikle Borçlar Hukuku ve İş Hukuku Açısından
48. İşverenin İşçiyi Gözetme Borcu Bundan Doğan Hukuki Sorumluluğu, İstanbul, Kazancı Kitap Ticaret AŞ.. ULUSAN, İlhan/ ESEN, Güven (1985) : İş Kazası ve Meslek Hastalıklarından
49. Doğan İşveren Sorumluluğu, İşletmelerde İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku İnsan Gücü Yönetimi, C.5, İş sağlığı ve güvenliği, Kitap, 2, İstanbul, Kazancı Hukuku Yayınları No:40. VİNCENT, Pierre (1998): Juris-Classeur, Travail Traité, Hygiène et Sécurité,
50. Fasc. 610, Édition du Juris-Classeur, 1998. i “İşveren, işçilerin sağlığını ve güvenliğini korumak için mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil gerekli her türlü önlemi almak, organizasyonu yapmak, araç ve gereçleri sağlamak zorundadır”. Bkz. İSİGY m.6/I-a; İş Sağlığı ve İş Güvenliği yönetmeliği için yürütmeyi durdurma kararı verildi. Aynı
51. “İşyerlerinde İşin Durdurulmasına veya İşyerlerinin Kapatılmasına Dair Yönetmelik” hazırlanarak yürürlüğü konmuştur. Bkz. RG. 5.3.2004, 25393. v İşyerinin Denetlenmesine ilişkin hükümler İş Kanunundan başka, Sosyal Sigortalar
52. Sayılı İş K. m.75/B). Eski düzenlemeye ilişkin geniş bilgi için Bkz. Süzek, (1985:256 vd.); Süzek, (2000: 321); Süzek, (2001: 152); Arıcı, (1999: 116 vd.);
53. Tunçomağ, (1986: 271 vd.); İzveren, (1974: 164-165); İzveren/Akı, (1999: 255);