DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME

Volume: 1 Number: 2 June 1, 2012
Abdulkadir Çekin
EN TR

DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME

Abstract

Bu yazı, “Pedagogies of Religious Education, (Ed.: Michael Grimmitt), McCrimmon Publishing, Essex, England, 2000.” künyeli eserin 70-87. sayfaları arasında yer alan “Experiential Learning in Religious Education” başlıklı ingilizce makalenin Türkçe’ye tercümesidir. Makale Dr. David Hay tarafından yazılmıştır. Editörlüğü Michael Grimmitt tarafından yapılan "Pedagogies of Religious Education" adlı kitap, plüralist İngiliz toplumuna yönelik farklı din eğitimi pedagojileri geliştirmek amacıyla devlet ve vakıflarca desteklenen projeler hakkında önemli bilgiler vermektedir. 11 ayrı makaleden oluşan kitap, İngiltere’de akademik araştırmalar sonunda geliştirilmiş 9 önemli proje ve bu projelerin ulaştığı pedagojik prensipleri bir arada sunmaktadır. Bunlardan biri olan “Dini Tecrübe ve Eğitim Projesi” projesi de çocukların ve öğrencilerin yaşadıkları dini tecrübelere odaklanarak, onlarda çoğulculuğa yönelen ortak bir dini kültür geliştirilmesini hedeflemektedir

References

  1. CUMPSTY, J.S. (1991) Religion as Belonging: A General Theory of Religion (New York: University Press of Amerika).
  2. DONALDSON, M. (1992) Human Minds (London: Allen Lane).
  3. DURHAM, W. (1991) Coevolution: Genes, Culture and Human Diversity (Stanford University Press).
  4. FRECH, R.M. (1972) The Way of a Pilgrim (London: SPCK).
  5. GRIMMITT, M.H. (1987) Religious Education and Human Development (Great Wakering: McCrimmons).
  6. Hammond, J., Hay, D., Moxon, J., Netto, B., Raban, K., Straugheir, G.  Willian, C. (1990) New Methods in RE Teaching: An Experiental Approach (London: Oliver & Boyd / Longman).
  7. HARDY, A.C. (1965) The Living Stream: A Restatement of Evolution Theory and its Relationto the Spirit of Man (London: Collins).
  8. HARDY, A.C. (1966) The Divine Flame: An Essay towards a Natural History of Religion (London: Collins).
  9. HAY, D. (1979) “Religious experience amongst a group of postgraduate students: a qualitative study”, Journal for the Scientific Study of Religion, 18 (2), pp.164-182.
  10. HAY, D. (1982) Exploring Inner Space: Scientists and Religious Experience (London: Penguin Books).
APA
Çekin, A. (2012). DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(2), 345-359. https://izlik.org/JA39DT34HN
AMA
1.Çekin A. DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME. itobiad. 2012;1(2):345-359. https://izlik.org/JA39DT34HN
Chicago
Çekin, Abdulkadir. 2012. “DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME”. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 1 (2): 345-59. https://izlik.org/JA39DT34HN.
EndNote
Çekin A (June 1, 2012) DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 1 2 345–359.
IEEE
[1]A. Çekin, “DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME”, itobiad, vol. 1, no. 2, pp. 345–359, June 2012, [Online]. Available: https://izlik.org/JA39DT34HN
ISNAD
Çekin, Abdulkadir. “DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 1/2 (June 1, 2012): 345-359. https://izlik.org/JA39DT34HN.
JAMA
1.Çekin A. DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME. itobiad. 2012;1:345–359.
MLA
Çekin, Abdulkadir. “DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME”. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, vol. 1, no. 2, June 2012, pp. 345-59, https://izlik.org/JA39DT34HN.
Vancouver
1.Abdulkadir Çekin. DİN EĞİTİMİNDE TECRÜBİ ÖĞRENME. itobiad [Internet]. 2012 Jun. 1;1(2):345-59. Available from: https://izlik.org/JA39DT34HN