Reconstructing Ottoman Heritage through New Media: Digitalization, Virtual Museums, and Cultural Memory

This study examines the digital reconstruction of Ottoman cultural heritage within the context of new media, focusing on virtual museums and interactive digital platforms. Employing a comparative and theory-driven research design, the study analyzes three major digital heritage platforms operating at different scales: the Topkapı Palace Virtual Tour, Europeana, and Google Arts & Culture. The research is based on qualitative content analysis supported by descriptive quantitative indicators and covers the period between January 2024 and August 2025. Drawing on cultural memory theory, representation theory, and key new media approaches, the study explores how platform-specific digitization strategies, interface designs, metadata structures, and user interaction models shape the representation and circulation of Ottoman heritage in digital environments. The findings reveal significant differences across platforms in terms of visibility, accessibility, interactivity, and narrative framing, demonstrating that digital heritage platforms do not merely preserve cultural artifacts but actively reconstruct cultural memory through their technological and institutional logics. By offering one of the few comparative analyses of Ottoman cultural heritage across local, regional, and global digital platforms, this study contributes to the literature by proposing a replicable analytical framework for examining the mediation of cultural heritage in new media environments. This study aims to comparatively examine how Ottoman cultural heritage is represented, digitized, and circulated across local, regional, and global digital heritage platforms, and to reveal how platform-specific technological and institutional logics shape the reconstruction of cultural memory in new media environments.

Bu çalışma, Osmanlı kültürel mirasının yeni medya ortamlarında nasıl yeniden yapılandırıldığını, sanal müzeler ve dijital kültürel miras platformları bağlamında incelemektedir. Karşılaştırmalı ve kuramsal temelli bir araştırma tasarımı benimseyen çalışmada, farklı ölçeklerde faaliyet gösteren üç dijital miras platformu analiz edilmiştir: Topkapı Sarayı Sanal Turu, Europeana ve Google Arts & Culture. Araştırma, Ocak 2024–Ağustos 2025 dönemini kapsamakta olup nitel içerik analizi yöntemi, betimleyici nicel göstergelerle desteklenerek kullanılmıştır. Çalışmanın kuramsal çerçevesi, kültürel bellek ve temsil kuramları ile yeni medya yaklaşımlarını bir araya getirmektedir. Bulgular, platformların kullandığı dijitalleştirme stratejileri, arayüz tasarımları, metadata yapıları ve etkileşim modellerinin, Osmanlı mirasının dijital temsili ve dolaşımı üzerinde belirleyici bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Araştırma sonuçları, dijital miras platformlarının kültürel varlıkları yalnızca korumakla kalmadığını, aynı zamanda kültürel belleği platforma özgü mantıklar doğrultusunda yeniden ürettiğini göstermektedir. Bu yönüyle çalışma, Osmanlı kültürel mirasının yerel, bölgesel ve küresel dijital ekosistemlerdeki temsiline ilişkin karşılaştırmalı bir analiz sunarak literatürdeki önemli bir boşluğu doldurmakta ve yeni medya ortamlarında kültürel mirasın incelenmesine yönelik uygulanabilir bir analitik model önermektedir. Bu çalışmanın temel amacı, Osmanlı kültürel mirasının yerel, bölgesel ve küresel dijital miras platformlarında nasıl temsil edildiğini karşılaştırmalı olarak incelemek ve yeni medya ortamlarında kültürel belleğin platforma özgü teknolojik ve kurumsal mantıklar doğrultusunda nasıl yeniden üretildiğini ortaya koymaktır.