Besmele Şerhi ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-u Karsînin Tefsir Yöntemi

Volume: 5 Number: 4 April 18, 2016
EN TR

Besmele Şerhi ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-u Karsînin Tefsir Yöntemi

Abstract

Bu makalede Davud Karsî’nin iki risalesi, onun tefsir anlayışı açısından değerlendirilmiştir. “Şerhu’l-Besmele” isimli risalesi, besmele içinde geçen, “bismillah”, “hamd”, “salat”, “selâm” kelimelerinin ayrıntılı olarak açıklanmasından ibarettir. Dil, örf, belagat üzerinde yoğunlaşan açıklamalarında, özellikle ibârelerde yer alan edatların mânâya tesir etme yönüne değinilmiş,  risâlenin, kinâye yoluyla Allah Teala’nın yardımını istemek için yazıldığı müellif tarafından  ifade edilmiştir.“Er-Risâletü’n-Nûriyye ve’l-Mişkâtü’l-Kudsiyye” isimli diğer risalesini ise, Nûr suresi 24/35. ayeti tefsir ederken, bidat ehlinin ileri sürdüğü ifrata varan görüşleri, İslâm âlimlerinin görüşleriyle karşılaştırarak, bu aşırı görüşleri reddetmek için yazmıştır. Tefsirin on şer’î mukaddime gözetilerek yapılması gerektiğini söyleyen ve bunları açıklayan Karsî, tefsir yaparken lafız tahlillerine yer vermiş, ayetlerin edebî yönlerine işaret ederek lafzın zahirinde gizlenmiş hakikatlere dikkat çekmiştir

Keywords

Karsî, Besmele, Hamd, Nur, Bidat.

References

  1. Akpınar, Cemil, “Dâvûd-i Karsî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA) İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1994, c. IX, s. 29-32.
  2. Ankaravî, İsmail Misbâhu’l-Esrâr, İstanbul: İ.B.B. Kitaplığı,Osman Ergin Yazmaları nr. OE.Yz.0623/11,tsiz.
  3. Bahçıvan, Seyyit ,“Yazma Eserlerin Tahkikinde Metodolojik Problemler”, Selçuk İlahiyat Fakültesi Dergisi 21, (2006): 61-90.
  4. Beydâvî, Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl, t. siz ve y. yok
  5. Bezzâr, Müsned-i Bezzâr, Medine-i Münevvere: Tahk. Mahfuz Abdurrahman Zeynullah (1-9.cüz), Adil ibn Sa’d (10-17.cüz), Sabri Abdülhâlik eş-Şafiî (18.cüz), Mektebetü’l-ulûm ve’l-Hükm, 2009.
  6. Dartma, Bahattin, Muhsin Demirci, Mustafa Ünver, Fethi Ahmet Polat, Ömer Kara, Tefsir Tarihi ve Usûlü, 1.bs., Eskişehir: Anadolu Ü. Web-Ofset tesisleri, 2010.
  7. Durmuş, İsmail, “Kazvînî-Hatip”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA) Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı, 2002, c.XXV, s.156,
  8. Durmuş, İsmail, “Sekkâkî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA) Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı,2009) c. XXXVI, s. 332-333
  9. Ed-Dımeşkî, Ziriklî, el-A’lâm, 15.Baskı, Daru’l-İlmi li’l-Melâmiyyin, 2002.
  10. El-Âmidî(h.631), Gâyetü’l-Meram fi İlmi’l-Kelâm, Kahire: Tahk. Hasan Mahmud Abdüllatif, Meclisü’l-A’lâ li’ş-Şuûni’l-İslâmiyye, t. siz.
APA
Tezcan, T. (2016). Besmele Şerhi ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-u Karsînin Tefsir Yöntemi. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(4), 824-849. https://doi.org/10.15869/itobiad.33112
AMA
1.Tezcan T. Besmele Şerhi ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-u Karsînin Tefsir Yöntemi. itobiad. 2016;5(4):824-849. doi:10.15869/itobiad.33112
Chicago
Tezcan, Tuğrul. 2016. “Besmele Şerhi Ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-U Karsînin Tefsir Yöntemi”. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 5 (4): 824-49. https://doi.org/10.15869/itobiad.33112.
EndNote
Tezcan T (April 1, 2016) Besmele Şerhi ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-u Karsînin Tefsir Yöntemi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 5 4 824–849.
IEEE
[1]T. Tezcan, “Besmele Şerhi ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-u Karsînin Tefsir Yöntemi”, itobiad, vol. 5, no. 4, pp. 824–849, Apr. 2016, doi: 10.15869/itobiad.33112.
ISNAD
Tezcan, Tuğrul. “Besmele Şerhi Ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-U Karsînin Tefsir Yöntemi”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 5/4 (April 1, 2016): 824-849. https://doi.org/10.15869/itobiad.33112.
JAMA
1.Tezcan T. Besmele Şerhi ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-u Karsînin Tefsir Yöntemi. itobiad. 2016;5:824–849.
MLA
Tezcan, Tuğrul. “Besmele Şerhi Ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-U Karsînin Tefsir Yöntemi”. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, vol. 5, no. 4, Apr. 2016, pp. 824-49, doi:10.15869/itobiad.33112.
Vancouver
1.Tuğrul Tezcan. Besmele Şerhi ve Risaletü’n-Nuriyye’de Davud-u Karsînin Tefsir Yöntemi. itobiad. 2016 Apr. 1;5(4):824-49. doi:10.15869/itobiad.33112