Dünya Miras Alanı Safranbolu’nun Alan Yönetim Planının Geliştirilmesi Sürecinde; Tema, Hedef ve Eylemlerin Belirlenmesi
Öz
UNESCO Dünya Mirası Merkezi’nin Dünya Mirası Listesinde yer alma koşullarından biri olarak yönetim planı talebiyle Dünya Miras Alanı (DMA) adayları ve mevcut miras alanları için alan yönetim planı hazırlanması zorunluluğu doğmuştur. Başarılı bir koruma yaklaşımını beraberinde getirecek olan alan yönetim planı, doğal ve kültürel varlıkların sürdürülebilir bir şekilde korunarak, anıt eserlerin çağdaş yaşam içerisinde toplumsal amaçlarla kullanılmasını da sağlayacaktır. Bu çalışmada 1994 yılında UNESCO Dünya Kültürel Miras listesine kabul edilen Safranbolu’nun halen alan yönetim planına sahip olmaması sorununa odaklanılmış DMA Safranbolu için Alan Yönetim Planı tema, hedef ve eylemlerini belirlemek amaçlanmıştır. Safranbolu’ya ilişkin doğal ve kültürel veriler üzerinden tarihi kent ilgi grupları (uzman grubu, merkezi-yerel yönetim, yöre halkı) ile yüz yüze derinlemesine görüşmeler yapılarak yönetim planı temaları tespit edilmiş bu temalar doğrultusunda ilgi gruplarına SWOT analizi yapılmıştır. SWOT analizi sonucunda sürdürülebilir Safranbolu için alan yönetim planının hedef ve eylemleri belirlenmiş, doğal ve kültürel peyzaj alanlarının sürdürülebilirliği için öneriler geliştirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kültürel Miras , Koruma , Alan Yönetim Planı , Safranbolu , Kentsel Peyzaj
References
- Referans1 Ahunbay, Z. (1999). Tarihi Çevre Koruma ve Restorasyon (Conservation of Historical Environment and Restoration). Yapı Dergisi, Mimarlık Tasarım Kültür Sanat, Yapı Endüstri Merkezi Yayınları, 19-20.
- Referans2 Bridgwood, B., & Lennie, L. (2013). History, performance and conservation. Taylor & Francis.
- Referans3 Cleere, H. (1993). Archaeological Resource Management in the UK, Allan Sutton Publishing, UK, 115-124.
- Referans 4 Çubuk, M. (1996). Sunuş Bildirisi, Sürdürülebilir Turizm: Turizm Planlamasına Ekolojik Yaklaşım, Türkiye’de 19. Dünya Şehircilik Günü Kollokyumu, Alanya Kasım, 7-9.
- Referans5 Feilden, B. M. (1982). Conservation of Historic Buildings Third Edition, London: Architectural Press.
- Referans6 Feilden, B. and Jokilehto, J. (1993). Management Guidelines for World Cultural Heritage Sites, ICCROM, Roma.
- Referans7 Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, Kanun No: 2863, Kabul Tarihi: 21.7.1983, Yayın Tarihi: 23.7.1983 http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx? Mevzuat Kod=1.5.2863&MevzuatIliski=0 Bridgwood, B., & Lennie, L. (2009). History, Performance and Conservation. New York: Taylor&Francis Group.
- Referans8 Lodge, B. and Terrace, H. (2006). Durham Riverbanks Management Plan, Durham City Council, www.durhamcity.gov.uk/Pid/5142 - 26k, (30.03.07).
- Referans9 Rodwell, D. (2007). Conservation and Sustainability in Historic Cities, Singapore: Blackwell Publishing.
- Referans10 Shankar, B., & Swamy, C. (2013). Creating awareness for heritage conservation in the city of Mysore: Issues and policies. International Journal of Modern Engineering Research (IJMER), 3(2), 698-703.Srivastava, S. (2015). A Study of Awareness of Cultural Heritage among the Teachers at University Level. Universal Journal of Educational Research, 3(5), 336-344.