Romantik İlişkilerde Öz Yeterlik Ölçeği Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Abstract
Bu araştırmanın amacı, Riggio ve Weiser, Valenzuela, Lui, Montes ve Heur (2011) tarafından geliştirilen “Romantik İlişkilerde Öz Yeterlik Ölçeği”ni (RİÖYÖ) Türk kültürüne uyarlayarak, geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmaktır. Araştırma, Dokuz Eylül Üniversitesi’nde Eğitim Fakültesi’nin çeşitli bölümlerine devam eden lisans 4. sınıf öğrencileri ile pedagojik formasyon eğitimi alan 243’ü kız ve 124’ü erkek olmak üzere toplam 367 kişi ile yürütülmüştür. RİÖYÖ’nin iki faktörlü yapısı doğrulayıcı faktör analizi yöntemi ile test edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, RİÖYÖ’nin iki faktörlü yapısının doğrulandığını göstermiştir. Bununla birlikte ölçeğin dil geçerliği de incelenmiştir. Ayrıca ölçeğin benzer ölçek geçerliğini belirlemek için “Genel Öz Yeterlik Ölçeği” ölçüt olarak kullanılmıştır Ölçeğin güvenirlik çalışması, test-tekrar test güvenirlik katsayısı ve iç tutarlılık katsayısı ile hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlar, RİÖYÖ’nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceğini göstermektedir.
Keywords
Romantik,İlişki,Öz Yeterlik,Doğrulayıcı Faktör Analizi,Güvenirlik
References
- Aypay, A. (2010). Genel Öz Yeterlik Ölçeği’nin (GÖYÖ) Türkçe’ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (2), 113-131.Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 8, 191–215.doi:10.1037/0033-295X.84.2.191.Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman.Cui, M., Fincham, F.D. ve Pasley, B.K. (2008). Young adult romantic relationships: The role of parents' marital problems and relationship efficacy. Personality and Social Psychology Bulletin, 34, 1226–1235. doi:10.1177/0146167208319693. Fincham, F. D., Harold, G. T. ve Gano-Phillips, S. (2000). The longitudinal association between attributions and marital satisfaction: Direction of effects and role of efficacy expectations. Journal of Family Psychology, 14, 267–285.Haigh, E. A. P., Moore, M. T., Kashdan, T. B. ve Fresco, D. M. (2011). Examination of the factor structure and concurrent validity of the Langer Mindfulness/Mindlessness Scale. Assessment, 18(1), 11-26.Hu, L. ve Bentler, P.M (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6, 1-55.Lopez, F.G., Morúa, W. ve Rice, K.G. (2007). Factor structure, stability, and predictive validity of college students' relationship self-efficacy beliefs. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 40, 80–96.Riggio, H.R., Weiser, D.A., Valenzuela, A.M., Lui, P.P., Montes, R. ve Heuer,J.(2013). Self efficacy in romantic relationships: Prediction of relationship attitudes and outcomes. The Journal of Social Psychology, 153, 629–650. doi:10.1080/00224545. 2013.801826.Riggio, H.R., Weiser, D., Valenzuela, A., Lui, P., Montes, R. ve Heuer, J. (2011). Initial validation of a measure of self efficacy in romantic relationships. Personality and Individual Differences, 51, 601–606. doi:10.1016/j.paid.2011.05.026.Schermelleh-Engel. K ve Moosbrugger. H.(2003). Evaluating the fit of stuctural equation models: Tests of significant descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Research Online,8 (2).23-74.Tabachnick, B. G ve Fidell, L.S. (2015). Çev Ed: Baloğlu, M. Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı. Ankara: Nobel Yayıncılık.Tong, Y. ve Shanggui, S. (2004). A Study on general self-efficacy and subjective well-being of low ses college students in a Chinese university. College Students Journal, 38 (4), 637-642.Weiser, D. ve Weigel, D., J. (2016). Self-efficacy in romantic relationships: direct and indirect effects on relationship maintenance and satisfaction. Personality and Individual Differences,89, 152-156. doi: 10.1016/j.paid.2015.10.013