Research Article

Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi

Number: 13 January 31, 2020
EN TR

Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi

Abstract

Mersin ili, tarih boyunca bölgenin savunma ve egemenliğinde önem taşıyan yapılar olarak tanımlanabilecek çok sayıda kale yapısının inşa edildiği bir bölgede yer almaktadır. Özellikle Ortaçağ döneminde etkin olarak yerleşme ve savunma bakımından kullanılan kale yapıları, kuzeyden güneye limanlara ulaşan ticaret yollarının güvenliğini sağlamaktaydı. Makalede coğrafi konumu ve yapısal özellikleri bakımından özgün bir nitelik taşıyan Çandır Kalesi ele alınmıştır. Kalenin yalnızca bir savunma yapısı olarak değil, geniş bir alanı kaplayan yapılardan oluşan küçük bir yerleşim birimi olarak kurulduğu anlaşılmaktadır. Çalışmada Kilikya Bölgesi’nde Ortaçağ’da Bizans döneminde Ermeni baronluğuna ait olarak tanımlanan Çandır Kalesi üzerine yapılmış tarihsel çalışmalar incelenmiş, kale alanında günümüze ulaşan yapı kalıntıları belirlenmiştir. Günümüzde Çandır Kalesi’nde görülebilen doğal ve insan eliyle gerçekleşen yıkım, kale kompleksinin yapısal özelliklerinin yeniden tanımlanmasını gerekli kılmıştır.

Keywords

Supporting Institution

Yazarlar bu çalışma için finansal destek almadığını beyan etmiştir

References

  1. Armenian Highland. “Goshavank.” Erişim 08.05.2019. www.armenianhighland.com/churches/ chronicle450.html Armenian Highland. “St. Gregory Church.” Erişim 08.05.2019. www.armenianhighland.com/churches/chronicle450.html
  2. Aydın, Ayşe. “Kilikya ve Isauria Bölgesi Vaftiz Yapıları.” Sanat Tarihi Dergisi 15 (2006): 1-19.
  3. Dedeyan, Gérard. La Chronique Attribuée au Connétable Smbat. Paris: L’Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 1980.
  4. Durugönül, Serra. “Dağlık Kilikia Bölgesinde (Mersin ve İlçelerinde) Kent, Mimari ve Malzeme.” Tarih İçinde Mersin Kollokium’u. Mersin: Mersin Üniversitesi, 2005. 2: 28-33.
  5. Durugönül, Serra. “1996 Yılı İçel İli (Antik Dağlık Kilikya) Yüzey Araştırması ile Kuleler-Kaleler ile Yerleşimlere Olan İlişkileri.” 15. Araştırma Sonuçları Toplantısı. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayını, 1998. 1: 281-293.
  6. Durugönül, Serra. Türme und Siedlungen im Rauhen Kilikien: Eine Untersuchung zu den Archaologischen Hinterlassesschaften im Olbischen Territorium. Bonn: Dr. R Habelt GMBH, 1998.
  7. Durukan, Murat. Mersin’den Tarsus’a Kilikia Kıyılarındaki Kayıp Kentler (Zephyrion, İngira, Aulai, Ankhiale, Kynda-Kundi, Sizzu). İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2015.
  8. Edwards, Robert W. “The Role of Military Architecture in Medieval Cilicia: The Triumph of a Non-Urban Strategy.” Armenian Cilicia. Ed. R. Hovannasian ve S. Payaslian. California: Mazda, 2008, 153-183.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Publication Date

January 31, 2020

Submission Date

May 20, 2019

Acceptance Date

January 21, 2020

Published in Issue

Year 2020 Number: 13

APA
Sözlü, H., & Yılmaz, L. (2020). Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi. Art-Sanat, 13, 361-385. https://doi.org/10.26650/artsanat.2020.13.0015
AMA
1.Sözlü H, Yılmaz L. Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi. Art-Sanat. 2020;(13):361-385. doi:10.26650/artsanat.2020.13.0015
Chicago
Sözlü, Halil, and Lale Yılmaz. 2020. “Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi”. Art-Sanat, nos. 13: 361-85. https://doi.org/10.26650/artsanat.2020.13.0015.
EndNote
Sözlü H, Yılmaz L (January 1, 2020) Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi. Art-Sanat 13 361–385.
IEEE
[1]H. Sözlü and L. Yılmaz, “Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi”, Art-Sanat, no. 13, pp. 361–385, Jan. 2020, doi: 10.26650/artsanat.2020.13.0015.
ISNAD
Sözlü, Halil - Yılmaz, Lale. “Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi”. Art-Sanat. 13 (January 1, 2020): 361-385. https://doi.org/10.26650/artsanat.2020.13.0015.
JAMA
1.Sözlü H, Yılmaz L. Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi. Art-Sanat. 2020;:361–385.
MLA
Sözlü, Halil, and Lale Yılmaz. “Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi”. Art-Sanat, no. 13, Jan. 2020, pp. 361-85, doi:10.26650/artsanat.2020.13.0015.
Vancouver
1.Halil Sözlü, Lale Yılmaz. Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi. Art-Sanat. 2020 Jan. 1;(13):361-85. doi:10.26650/artsanat.2020.13.0015