Trabzon Meydan Düzenlemesinin Kullanıcı Talepleri Bakımından Değerlendirilmesi

Öz

Çağdaş, ergonomik bir kent, herkes için ulaşılabilir nitelikte olan bir kent anlamına gelmektedir. Kentin bu özelliğini sağlamada meydanların ve parkların önemi büyüktür. Ergonomik kent kavramı içerisinde düşündüğümüzde, meydanlar, gün içerisinde dinlenme ihtiyacı duyan insanlar için farklı mekânlar oluşturmaktadır. Bu bağlamda çalışmada Trabzon Meydan Parkı'nın tarihi süreç içinde çevresi ile olan değişimi ve gelişimi ortaya konmuş ve yapılan yeni düzenlemenin sürdürülebilirlik ve kullanım konforu açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmada konfor açısından parkta mevcut olan donatılar ergonomik yönden araştırılmış ve kullanıcılarla yapılan anket çalışması ile konfor düzeyi değerlendirilmiştir. Yeni düzenleme sonucunda, trafiğe kapatılan Trabzon Meydan Parkı’nda kullanıcı potansiyelinin artmasına olanak sağlanarak, etkinlik ve mekân açısından kent kullanıcılarına alternatif çözümler getirilmiştir.

Contemporary, ergonomics city means a city which are accessible to everyone. Ensuring that this feature, in cities, squares and parks are also important. Thinking ergonomic during in the city, the squares, and the position of the people with disabilities throughout the day for relaxation, rest and peace of mind that creates area of media. In this study, change and development of park with its environment set down in the historical process, the sustainability of the new regulation, has been evaluated in terms of usage. The ergonomic aspects of the reinforcement in the park has been searched and users with the comfort level of survey evaluated. As a result of the new regulations, Trabzon Square Park closed to traffic, allowing users to increase the potential, and the city has made in terms of activity and space to alternative solutions.

Anahtar Kelimeler

• Trabzon,Meydan,Kent Parkı,Ergonomi,Kullanıcı Konforu,Donatı,Square,City Park,Ergonomics,User Comfort,Reinforcement

Kaynakça

1. Altuntaş, A. (2012). Sürdürülebilir Toplumlar ve Metropollerin Baskılarından Kurtulmak İçin Alternatif Bir Yol: Sürdürülebilir Kentler. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(17),135-148.
2. Aydemir, Ş.,Aydemir, S.E., Ökten,N.,Öksüz, A.M., Sancar, C. ve Özyaba, M. (1996). Kentsel Alanların Planlanması ve Tasarımı.Trabzon,337-345.
3. Aydın, A. (2006). Kent Merkezlerinde Meydanların Gelişimi,''Sivas Hükümet Meydanı Örneği''. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi, Kayseri.
4. Bangs, H.Jr.,Mahler, S. (1970). Users of LocakParks. American Institue of Planners Journal, 36(5),330-334.
5. Bayrakçı, O. (1991). Kent Mobilyaları Tasarımında Kimlik Sorunu ve Kent Kimliği içindeki Yeri. Kamu Mekânları Tasarımı ve Kent Mobilyaları Sempozyumu, Mimar Sinan Üniversitesi Mimarlık Fakültesi, 75-77, İstanbul.
6. Bentley, I., Alcock A., Murrain, P., McGlynn, S., G. Smith. (1993). Responsive environments: A manual for designers. Butterworth Architecture, London, 27.
7. Bulut, Y., Atabeyoğlu, Ö., Yeşil, P. (2008). Erzurum Kent Merkezi Donatı Elemanlarının Ergonomik Özelliklerinin Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma. Tarım Bilimleri Dergisi, 14(2),131-138.
8. Cooper Marcus, C., Francis, C. (1998). People Places. John Wiley & Sons, Canada,357. Çelikli, S. (2004). Ergonomik Yaşam, http://halksagligi.med.ege.edu.tr/seminerler/2003-04. Erişim tarihi.24.06.2016.

9. Deyak, T. A., Parliament, T. (1975). An analysis of youth participation at Urban Recreation Facilities. Land Economics, 51(2),172-176.
10. Erdoğan,E. (2006).Çevre ve Kent Estetiği. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 8(9),68-77. Gold, S. (1980). Recreation planning and design. Mc.Graw-Hill, New York.
11. Hasol, D. (1995). Ansiklopedik Mimarlık Sözlüğü. Yem Yayınevi, İstanbul, 312.
12. Jastrzebowski,, W. (1857). An Outline of Ergonomics or Science of Work Based UponTruths Drawn from the Science of Nature. (in Polish)Translated to English 1997 (Warsaw: The Instıtute of Labour Protection).
13. Kent Düşleri Atölyeleri IV. (2010). Kentsel Mekânlar, Meydanlar, Sokaklar. TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyük Kent Şubesi Dergisi, 8.
14. Linday, N. (1977). Drawing sosio-economic lines in Central Park. Landscape Architecture, 67(6),515-520.
15. Oktay, D. (2001). Planning Housing Environements for Sustainability: Evaluations in Cypriot Settlements. İstanbul Yapı Endüstri Merkezi Yayını, No:76.
16. Polat, A.T., Önder, S. (2004). Kent Parkı Kavramı ve Konya Kenti İçin Bir Kent Parkı Örneği. S.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi, 18(34),76-86.
17. Rutledge, A.J.(1971).Anatomy of Park. Mc.Graw-Hill, New York, 322.
18. Semerci, F. ve Akıncı, N.F. (2011). Kentsel Tasarım Gereklilikleri Açısından Meydanlar, Beyazıt Meydanı Örneğinde İrdelenmesi. VII.Uluslararası Sinan Sempozyumu, 28-29 Nisan, 166-171. Edirne.
19. Taylor, B. (1978). Cruising, porch-sitting, cycling. Torrence Park designs fit neighborhood patterns. Landscape Architecture, 68(5), 339-404.
20. URL1.http://haberciniz.biz/trabzon-meydan-parkinda-ucretsiz-internet-donemi-basladi-3344764h.htm
21. Yalçınkaya Erol, Ş., Üstün Demirkaya, F. (2011). Trabzon Kentinin Kalbi: Tarihi İzler ile Atatürk Alanı. VII. Uluslararası Sinan Sempozyumu, 28-29 Nisan ,158-165. Edirne.
22. Yazar, K.H. (2006). Sürdürülebilir Kentsel Gelişme Çerçevesinde Orta Ölçekli Kentlere Dönük Kent Planlama Yöntem Önerisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara Üniversitesi, Ankara.
23. Yücel, G.F. (2006). Kamusal Açık Mekânlarda Donatı Elemanlarının Kullanımı. Ege Mimarlık Dergisi,(4) 59,26-29.
24. Yücel, G.F. ve Yıldızcı, A.C. (2006). Kent Parkları İle İlgili Kalite Kriterlerinin Oluşturulması. İTÜ dergisi/a mimarlık, planlama, tasarım, 5(2), 220-230.