Türkiye’de Okul Öncesi Eğitim Mekânlarına Yönelik Bilişsel Gelişimi Destekleyici Mobilya Önermeleri
Öz
Fiziksel çevre, okul öncesi eğitimde öğreticilik görevi üstlenir.
Çevreden gelen uyaranlar çocuk tarafından algılanır, işlenir, yorumlanır,
yeniden düzenlenir; böylelikle çocuk mekanı deneyimleyerek öğrenir. Öğreticilik
niteliği gözetildiğinde, okul öncesi eğitimde fiziksel çevre tasarımının
sürdürülen eğitim yaklaşımı ile doğrudan ilişkili olduğu ortaya çıkar. İyi
tasarlanmış bir okul öncesi eğitim çevresi, sürdürülen eğitim yaklaşımına bağlı
olarak çocuğa uygun öğrenme imkanları sunar ve çocuk gelişimini destekler. Okul
öncesi eğitim çevreleri farklı hacimsel özelliklere sahip olmasına karşın, ilgili
eğitim yaklaşımına uygun olarak tasarlanmış mobilyaların kullanılması ile o
eğitim yaklaşımının değerlerini yansıtan, öğretici, bilişsel gelişimi
destekleyici çevreler yaratılabilir. Bu çalışma kapsamında, Marmara
Üniversitesi Prof. Dr. Ayla Oktay Uygulama Anaokulunda gerçekleştirilen saha
araştırması ve ilişkili çalışmalardan elde edilen veriler değerlendirilerek
okul öncesi eğitimde bilişsel gelişimi destekleyici mobilya tasarım önerileri
geliştirilmiştir. Saha araştırmasında; seçilen okulun yetişkin ve çocuk
kullanıcılarıyla gerçekleştirilen sözlü görüşmeler, araştırmacının yetişkin ve
çocuk göz seviyesinde gerçekleştirdiği video kaydı, çocukların derslikleri tanıttığı
video kayıtları ve gözlem yöntemiyle veriler toplanmıştır. Tasarım sürecinde, konuyla ilgili bilgiler,
saha çalışmasından elde edilen veriler ışığında problem tanımlanarak, tasarım
önermeleri oluşturulmuştur. Bu çalışmada, okul öncesi eğitimde fiziksel çevre
ve bilişsel gelişim ilişkisi incelemesi ve saha çalışması sonucunda ortaya
çıkan, Milli Eğitim Bakanlığı eğitim yaklaşımına uygun olarak geliştirilen
mobilya tasarım çözümleri değerlendirilmiştir
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ata, S., Deniz, A. ve Akman, B. (2012). The Physical Environment Factors in Preschools in terms of Environmental Psychology: a Review. Procedia - Social and Behavioral Sciences 46:2034-2039.
- Azlina, W. ve Zulkiflee, A. (2012). A Pilot Study: The Impact of Outdoor Play Spaces on Kindergarten Children. Procedia - Social and Behavioral Sciences 38:275-283.
- Barre, F. (1984). Çocuk ve Mekan ya da Yitirilmiş Kent. M. Güvenç (çev.). Mimarlık 207:14-17.
- Başara Baydilek, N. (2015). Okul Öncesi Eğitim Programında Akıl Yürütme Becerilerinin Yeri Ve Okul Öncesi Eğitim Sınıflarında Akıl Yürütme Becerilerinin Desteklenmesinde Örtük Programın İşlevi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi, s.73.
- Beilin, H. (1987). Current Trends in Cognitive Development Research: Towards a New Synthesis. B. Inhelder, D. D. Caprona & A. Cornu-Wells (Ed.). Piaget Today içinde. Hove: Lawrence Erlbaum Associates, (37-64).
- Cole, M. (2005). Putting Culture In The Middle. H. Daniels (Ed.). An Introduction to Vygotsky içinde. Hove: Routledge, 195-222.
- Elibol, C., Kılıç, Y., ve E. Burdurlu. (2006). Okul Öncesi Çocuk Oyuncaklarında Malzeme Kullanımı ve 4-6 Yaş Çocuklarının Renk Tercihi. Aile ve Toplum 3(9):35-44.
- Frierson, P. R. (2014). Maria Montessori's Epistemology. British Journal for the History of Philosophy 22(4): 767-791.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2018
Gönderilme Tarihi
2 Temmuz 2018
Kabul Tarihi
26 Eylül 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 8 Sayı: 17