Abstract

Bu çalışmada Juan Bosch’un “Un niño” ve José Luis González’in “En el fondo del caño hay un negrito” başlıklı öykülerindeki çocuk kişiler, anlatıbilimsel bakış açısından ele alınmaktadır. Anlatı çatısının, her iki metinde de başkişi olan çocuk özneyi nasıl kısıtladığı incelenmektedir. Buna bağlı olarak, 20. yy’nin ilk yarısında Latin Amerika’daki yaşam koşulları gibi, öykülerdeki metin dışı öğelere de değinilmektedir. Her iki yazar da yabancılaştırılmış düşmanca bir ortamda yaşayan, ötekileştirilmişsıradan insanları ele almaktadır. González’in öyküsü şehir yaşamının yoksulluğu ve katlanılmazlığına dayanırken; Bosch, öyküsünü, yoksul köy yaşamını şehrin iğrençliklerine tercih eden köylüler üzerinden kurmaktadır

Keywords

• Kişi,köy,çocuk,ötekileştirme,yoksulluk.