OECD Ülkelerinde Güvenceli Esneklik: Konumlanma ve Sınıflandırma
Abstract
Değişen ve gelişen işgücü piyasalarında geçtiğimiz 20 yıl içerisinde esneklik politikalarıyla çeşitli istihdam biçimlerinde çalışanların ve işsiz bireylerin karşı karşıya oldukları riskleri yine çeşitli güvence türleriyle telafi edebilmek için başarılı çalışmalar yürütülmektedir. Her ülkenin kendine özgü güvenceli esneklik politikaları üretmek durumunda olması, ülkelerin işgücü piyasasında oluşan sorunlara yaklaşımını ve üretilen çözümlerin farklılığını ve esneklik ve güvence uygulamaları bağlamında farklı uygulamaları beraberinde getirmiştir. Bu çalışmada güvenceli esneklik politikalarının izlenmesinde kullanılan göstergeler ile OECD ülkelerinde farklı “güvenceli esneklik modelleri” bulunup bulunmadığı sorusuna faktör analizi ve kümeleme analizi ile cevap aranmıştır. 35 OECD ülkesinin 2017 yılına ait güvenceli esneklik verileri kullanılarak gerçekleştirilen analiz sonuçları altı adet farklı güvenceli esneklik yapısının bulunduğunu göstermektedir. Ülkelerin hem güvence hem de esnekliğin yüksek ya da her ikisinin düşük veya güvencenin yüksek (düşük) ve esnekliğin düşük (yüksek) olduğu ülkeler şeklinde gruplanabildiği tespit edilmiştir. Elde edilen bu ülke grupları güvenceli esneklik göstergeleri bakımından ayrıca değerlendirilmiştir. Yüksek refah seviyesine ulaşan ülkelerde hayat boyu öğrenme ve aktif işgücü piyasası politikalarına yönelik harcamamaların daha yüksek olduğu ve güçlü sosyal güvenlik yapılanmasıyla bireyleri koruma altına aldığı görülmektedir. Ayrıca bu durumun daha nispeten daha esnek işgücü koruyucu mevzuat uygulamaları ile desteklenmesiyle güvenceli esneklik bakımından başarılı sonuçlar elde edilmiştir.
Keywords
- Güvenceli Esneklik
- İşgücü Piyasası Esnekliği
- Faktör Analizi
- Kümeleme Analizi
- Çok Değişkenli İstatistik
Supporting Institution
Project Number
Thanks
References
- Auer, P., ve Cazes, S., (2002). Employment Stability in an Age of Flexibility: Evidence from Industrialized Countries, Geneva, International Labour Office.
- Başdoğan, Pınar, (2015). Esnek Çalışanlarda Esnek Çalışmaya Yönelik Tutumun İş Tatmini Üzerine Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, s.32.
- Blanpain, R. , Pennings, F. , Süral, N. (2006). Flexibilisation and Modernisation of the Turkish Labour Market, Kluwer Law International, The Netherlands.
- Cazes, S., ve Nesperova, A., (2007). Flexicurity: A relevant approach in Central and Eastern Europe, Geneva: ILO Publications.
- Eamets, R., Paas, T., (2006). Labour market flexibility and flexicurity. 41-59. In book: Labor Market Flexibility, Flexicurity and Employment: Lessons of the Baltic States, Chapter: 3, Publisher: Nova Science, Editors: Paas, Eamets, pp.41-59.
- Eryiğit, S. (2011). “Esnek Üretim, Esnek Organizasyon, Esnek Çalışma”, Kamu-İş, İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 5 (4), İnternet Adresi; http://www.kamu-is.org.tr/pdf/5411.pdf , Erişim Tarihi: 05.04.2018.
- European Commission, (2007). Towards Common Principles of Flexicurity: More and Better Jobs Through Flexibility and Security, Luxembourg: Office for Official Publications of the European Communities.
- Ferrera, M., Hemerijck, A. ve Rhodes, M., (2001). “The Future of the European “Social Model” in the Global Economy” Journal of Comparative Policy Analysis, August 2001, Volume 3, Issue 2, pp 163–190.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Publication Date
December 31, 2021
Submission Date
February 23, 2021
Acceptance Date
October 26, 2021
Published in Issue
Year 2021 Number: 81