Bu çalışma edebi gelenek içerisindeki Hz. Musa anlatılarını konu edinmektedir. Hz. Musa’nın edebi eserlerdeki dayanağı rivayetler veya israiliyat menşeli olduğu gibi Kur’an-ı Kerim’in kaynaklığına dayandığı da bir gerçekliktir. Çalışmayla Hz. Musa’yı konu alan Mûsâ-nâme, Ḳ ıṣṣa-i Mūsā ‘Aleyhi’s-Selām ve Hz. Mûsâ Kıssası isimli mesnevilerin Kur’an-ı Kerim’in referansına hangi yönlerden dayandığının ortaya konulması amaçlanmış, ayrıca bu üç mesnevinin mukayesesi yapılmıştır. Bu mukayese eserlerin telif edildikleri dönemler, beyit sayıları, vezinleri, telif sahaları, müellifleri, kişi kadrosu, mesnevilerin içerikleri, ahlaki-didaktik yönleri ve mesnevilerde görülen mucizeler esas alınarak yapılmıştır. Mukayese edilen mesneviler müellifleri, telif sahaları ve telif yüzyılları bakımından farklı olmasına rağmen ortak kaynağın Kur’an-ı Kerim olması dolayısıyla aralarında benzer yönlerin olduğu görülmektedir. Bununla birlikte Hz. Mûsâ Kıssası’nda don değiştirme motifinin görülmesi, Ḳ ıṣṣa-i Mūsā ‘Aleyhi’s-Selām’da Hz. Musa’nın kavminin, Firavun’un ve şeytanın olması, Mûsâ-nâme’de Allah ile Hz. Musa’nın arasındaki diyaloglara bağlı bir olay örgüsünün olması gibi temel farklılıklar da dikkat çekmektedir. İncelenen mesnevilerdeki Hz. Musa’ya yönelik kişilik özellikleri de ayrı bir başlık altında değerlendirilmiştir. Netice olarak çalışmada Kur’an-ı Kerim’in referansının edebi eserlerdeki etkileri incelenmiş, mesneviler özelinde mukayeseli bir çalışma olması dolayısıyla da karşılaştırmalı edebiyat çalışmaları kapsamında klasik Türk edebiyatına yönelik değerlendirmelerin yapılabileceği uygulamalı olarak ortaya konulmuştur.
The study addressed the narratives about Moses within literary traditions. Narratives about Moses are based not only on Israiliyat (some apocryphal tales about prophets) and other traditions in literary works, but also on the Quran, a well-known fact. Therefore, the objective of the study was to uncover how the narratives in masnavis about Moses, namely, “Kıṣṣa-i Mūsā ‘Aleyhi’s-Selām,” “Hz. Mûsâ Kıssası,” and “Mûsâ-nâme” relied on the Quranic reference. To this end, a textual analysis and comparative approach were used. This comparison covers the periods in which the works were written, the number of their couplets, meters, fields of writing, authors, staff, contents of the mesnevis, moral-didactic aspects, and the miracles seen in the mesnevis. Even though masnavis differed in their authors, fields of writing, and times of writing, they also had similarities. However, the motif of shapeshifting (known as don degistirme in Turkish) is observed in the “Hz. Mûsâ Kıssası”. The work “Kıṣṣa-i Mūsā ‘Aleyhi’s-Salām” mentioned the ummat of Moses, also Pharaoh, and the Satan. In “Mûsâ-nâme” dialogues occurred between Allah and Musa. Our study covered differences in these three masnavis. The events that unfold around these motifs and fictional characters reveal that masnavis embody the traditional structure observed in Turkish folk tales. Consequently, the study addressed the influence of Quranic references on literary works, specifically masnavis explicitly about Moses, in an interdisciplinary context. Furthermore, the study offered suggestions for future research on masnavis grounded in Turkish folk culture and Israiliyat sources.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Classical Turkish Literature Out of Ottoman Field, Classical Turkish Literature of Ottoman Field |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | August 31, 2024 |
| Acceptance Date | May 20, 2025 |
| Publication Date | December 31, 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.26650/TUDED2025-1541402 |
| IZ | https://izlik.org/JA67CD69LB |
| Published in Issue | Year 2025 Volume: 65 Issue: 3 |