Social service overview

Öz

Social services consist of a wide domain that include child care and development and care for the elderly. Thus, social workers are expected to be equipped with knowledge and to possess the capacity to hold this knowledge. They are also expected to possess personality traits that are predisposed to the profession besides their professional knowledge due to the scope of social work. Social services, on the other hand, include proving assistance for individuals, groups and societies to reach the highest possible level of social, spiritual and physical prosperity. In other words, social services is a field that includes the services and programs that aim to remove the poverty and inequalities among individuals, groups and communities that arise due to structural and environmental conditions or that are beyond their control, to prevent the problems that arise from the changing social conditions, to improve the human resources, and to acquire individual, familial and social welfare. There are two types of social service organizations; one includes those established by the state and the other is the organizations founded by the private sector. Since social workers serve several domains such as families, individuals, groups and children, the exigence of the private sector presence in the field is quite clear.

Anahtar Kelimeler

• Social services,private sector,businesses

Sosyal hizmetlere bir bakış

Öz

Sosyal hizmet bireylerin sosyal işlevselliğini sağlamaya ve geliştirmeye çalışır. Sosyal hizmetin misyonu, tüm insanları potansiyellerini tam olarak kullanabilir hale getirmek, yaşamlarını zenginleştirmek ve onların işlevsiz olmalarını önlemektir. Meslek olarak sosyal hizmet sorun çözme ve değişme üzerine odaklanır. Sosyal hizmetler çocuk bakımı ve gelişiminden yaşlı bakımına kadar geniş bir çalışma alanını kapsamaktadır. Bu nedenle sosyal hizmet uzmanından, bilgi birikimi açısından donanımlı, kapasite olarak da bu bilgileri taşıyabilecek nitelikte olması beklenmektedir. Ayrıca sosyal hizmetlerin kapsamı nedeniyle mesleki bilginin yanında kişilik olarak bu mesleği yapmaya yatkın olmaları da beklenmektedir. Diğer taraftan sosyal hizmet; kişi, grup ve toplumlara sosyal, ruhsal ve fiziksel yönlerden, olanaklar çerçevesindeki en yüksek refah düzeyine ulaşabilmeleri için yardım yapılmasıdır. Bir başka deyişle sosyal hizmetler, kişi, grup ve toplulukların yapı ve çevre koşullarından doğan ya da kendi denetimleri dışında kalan yoksulluk ve eşitsizlikleri gidermek, toplumun değişen koşullarından ortaya çıkan sorunları önlemek ve insan kaynaklarını geliştirmek, kişi, aile ve toplum refahını sağlamak amacıyla düzenlenen hizmet ve programları kapsayan bir alandır. Sosyal hizmetler işletmeleri, devlet tarafından kurulan ve özel sektör tarafından kurulan olmak üzere iki çeşittir. Sosyal hizmetler aile, birey, gruplar, çocuk gibi birçok alana hizmet verdiği için bu noktada özel sektörün gerekliliği açık ve nettir.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal hizmetler,Özel sektör,işletmeler

Kaynakça

1. Aydoğdu, M., Tutak, T. (2017). Ortaokul 8. Sınıflara Yönelik Matematiksel Modelleme Etkinlikleri Geliştirme. The Journal of Academic Social Science, 54, 155-166.
2. Bağcı, Ş. E. (2015). Sosyal Hizmet Uzmanlarının İş Yerindeki İnformal Öğrenmelere İlişkin Görüşleri. Toplum ve Sosyal Hizmet, 26 (1), 89-110.
3. Bargal, D. & Schmid, H. (2012). Organizational Change and Development in Human Service Organizations. Routledge.
4. Bayraktaroğlu, S., Adıgüzel, O. (2015). Sosyal Hizmetlerde Yönetim ve Organizasyonun Önemi Üzerine. Suleyman Demirel University The Journal of Visionary, Special Vol., 1-8.
5. Berkün, S. (2010). Sosyal Hizmet Uzmanlarının Mesleki Hayatında Karşılaştıkları Sorunlar: Bursa Örneği. Toplum ve Sosyal Hizmet, 21 (1), 99-109.
6. Cılga, İ. (2001). Türkiye’de Sosyal Hizmetler Eğitiminin Başlangıcı. Karataş, K. (Ed.), Sosyal Hizmet Sempozyumu’96: Toplumsal Gelişme ve Değişme Sürecinde Sosyal Hizmet. Ankara: T.C. Başbakanlık Sosyal Hizmetler Esirgeme Kurumu ve Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksek Okulu Ortak Yayını, pp. 74-84.
7. ÇHGM (Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü). (2014). Mayıs 2014 İstatistikleri. (Erişim tarihi: 14.09.2014) http://www.cocukhizmetleri.gov.tr/upload/Node/10542/files/Mayis.pdf
8. Dilik, S. (1980). Sosyal güvenlik ve sosyal hizmetler arasındaki ilişkiler. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 35 (1-4), 73-84.

9. Djellal, F. & Gallouj, F. (2012). Social Innovation and Service Innovation. In Challenge Social Innovation. Berlin Heidelberg: Springer, pp. 119-137.
10. Elmacı, D. (2017). 4+4+4 Eğitim Sisteminin Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına Yansımaları. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (1), 279-292.
11. Göksal, E., Pala, K. (2015). Yaşlılarda Sağlık Hizmetlerine ve Sosyal Hizmetlere Erişim Sorunları. Turkish Journal of Public Health, 13 (1), 83-86.
12. Gray, M. & Webb, S (Eds.). (2012). Social Work Theories and Methods. Sage.
13. İç, Ü., Tutak, T. (2018). Correlation Between Computer and Mathematical Literacy Levels of 6th Grade Students. European Journal of Educational Research, 7 (1), 63-70.
14. Mano-Negrin, R. (2003). Spanning the Boundaries. Administration in Social Work, 27 (3), 25-45.
15. Özdemir, Y., Aras, M. (2015). Sosyal Hizmetlerde Kariyer Yönetimi. Süleyman Demirel University The Journal of Visionary, Special Vol., 107-121.
16. Tutak, T., Aydoğdu, M., Adır, T. (2010). The Effect of Exchange of Knowledge Method on Students Achievement in Properties of Whole Numbers. NWSA Education Sciences, 5 (1), 120-129.
17. Tutak, T., Güder, Y. (2014). Opinions of Secondary School Mathematics Teachers on Mathematical Modelling. Educational Research and Reviews, 9 (19), 799-806.
18. Tutak, T., Güler, İ. (2012). An Overview on Mathematics Education in the Science and Arts Centers. IV. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi Bildirisi, 4-7 Mayıs 2012 Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul, Turkey.
19. Türkdoğan, A., Baki, A., Tutak, T. (2010). The Dedection of Candidate Teachers’ Misconception in Student-Centered and Computer-Assisted Environment A Case Study. NWSA Education Sciences, 5 (3), 868-874.