Research Article

Elevit Yaylasının (Rize-Çamlıhemşin) Mera Kalitesinin Değerlendirilmesi

Volume: 5 Number: 3 September 30, 2020
EN TR

Elevit Yaylasının (Rize-Çamlıhemşin) Mera Kalitesinin Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışma Rize ili Çamlıhemşin ilçesi Elevit yaylası merasında 2019 yılı içerisinde yapılmıştır. Çalışmada yaylanın kalite durumu; toprağı kaplama alanı, botanik kompozisyonu, mera kalite derecesi ve mera durumu parametrelerine göre belirlenmiştir. Vejetasyon çalışması, vejetasyonun klimaks evreye ulaştığı Temmuz ayı içerisinde yapılmıştır. Araştırma alanının bitki örtüsü karakterlerini belirlemek amacıyla “Lup” yöntemi kullanılmıştır. Araştırma alanında 19 familya ve 43 cins de toplam 49 takson teşhis edilmiştir. Familyalar takson sayısına göre; Poaceae (8), Asteraceae (5), Fabaceae (4), Lamiaceae (4), Apiaceae (3), Brassicaceae (3), Caryophyllaceae (3), Rosaceae (3), Campanulaceae (2), Crassulaceae (2), Geraniaceae (2), Polygonaceae (2), Ranunculaceae (2), Boraginaceae (1), Hypericaceae (1), Juncaceae (1), Orchidaceae (1), Rubiaceae (1) ve Urticaceae (1) şeklinde sıralanmıştır. Mera alanının toprağı kaplama oranı % 96,80 olarak belirlenmiştir. Çalışma alanının botanik kompozisyonunun % 49,06’sını mera verimliliği açısından en önemli iki familya olan Poaceae (% 34,86) ve Fabaceae (% 14,20) oluşturuşken, % 50.94’ünü diğer familyalar oluşturmaktadır. Botanik kompozisyonda en yaygın taksonlar Elymus elongatus subsp. turcicus (% 12,62), Alchemilla sericea (% 8,74) ve Trifolium canescens (% 7,44)’tir . Araştırma alanının mera kalite derecesi 3,58, mera durumunun ise “Zayıf” olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Rize,Elevit,botanik kompozisyon,toprağı kaplama oranı,mera durumu

References

  1. Akbulut, M., Şavşatli, Y., Baykal, H. & Bakoğlu N. (2017). Characterization and selection of indigenous fruit variants in the Eastern Black Sea region (Turkey) for future breeding, ISHS Acta Horticulturae 1172, vol.1, pp.137-140.
  2. Akdeniz, S. (2009). Ayaş-Kazan-Yenikent arasında kalan bölgenin florası. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  3. Anonim. (2008). Türkiye’nin çayır ve mera bitkileri. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları, 468 s.
  4. Anonim. (2018). Rize Mera Alanı. https://rize.tarim.gov.tr/Menu/13/Ekonomi (24.09.2019).
  5. Anonim. (2019). T.C. Başbakanlık Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Rize İl Müdürlüğü Kayıtları.
  6. Aydın, İ. & Uzun, F. (2002). Çayır-mera amenajmanı ve ıslahı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Kitabı, Samsun.
  7. Babalık, A.A. & Sarıkaya, H. (2015). Isparta ili Zengi merasında ot verimi ve botanik kompozisyonun tespiti üzerine bir araştırma. Türkiye Ormancılık Dergisi, 16(2), 96-101.
  8. Babalık, A.A. (2019). Ilıcapınar Yaylası (Taşkent) Merasının vejetasyon karakteristiklerinin belirlenmesi. Turkish Journal of Forestry, 20(4): 360-365. DOI: 10.18182/tjf.638524
  9. Bakoğlu, A. (1999). Otlatılan ve korunan iki farklı mera kesiminin bazı toprak ve bitki örtüsü özelliklerinin karşılaştırılması. Atatürk Üniv. Fen Bil. Ens. Erzurum, Türkiye, 128s.
  10. Bakoğlu, A., Baykal, H. & Çatal M.İ. (2019). Handüzü yaylasının botanik kompozisyonu üzerine bir çalışma, Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, vol.7, pp.1339-1343.
APA
Bakoğlu, A., & Çatal, M. İ. (2020). Elevit Yaylasının (Rize-Çamlıhemşin) Mera Kalitesinin Değerlendirilmesi. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 5(3), 283-289. https://doi.org/10.35229/jaes.733401