Anadolu’daki Carasobarbus Karaman, 1971 (Actinopterygii Cyprinidae) genusunun genetik analizi
Öz
Anadolu'daki üç Carasobarbus türünün 10 populasyonundan 70 bireyin mitokondri sitokrom b geninin (1141 bp) DNA dizin analizi yapılmıştır. Toplamda sekiz haplotip tanımlandı. Sitokrom b veri analizi kullanılarak, tür içi genetik mesafenin % 0,00 ile % 0,21 arasında, türler arası için ise % 2,6 ile% 9,0 arasında değiştiği belirlenmiştir. Yeterli örneklem büyüklüğüne sahip olmayan Gaziantep örnekleri hariç yüksek haplotip çeşitlilik (Hd= 0,590-0,833) ve düşük nükleotit çeşitlilik (Pi= 0,05-0,65) değerleri, genetik sürüklenme ve kurucu etkilere karşı duyarlı olan küçük populasyonların varlığı ile açıklanabilir. Komşu birleştirme, maksimum tutumluluk ve maksimum olasılık metotları yoluyla oluşturulan filogenetik analizler yüksek güvenirlilik değerleri ile desteklenen benzer topolojiler üretmiştir. Filogenetik ağaç topolojileri gösterdi ki C. apoensis haplotipleri C. luteus haplotipleri içinde konumlandığı için türün geçerliliği morfolojik olarak kontrol edilmelidir. Diğer taraftan, C. luteus içindeki Kahta populasyonu dikkate değer düzeyde yüksek genetik çeşitliğe sahip olduğundan morfolojik olarak mutlaka yeniden değerlendirilmelidir. Pliyosen döneminde Afrika ve Avrupa levhaları arasındaki çarpışmadan kaynaklanan Anadolu Platosu’nun tektonik yükselişi muhtemelen Anadolu köşegeninin batısında Carasobarbus’un varlığını engellemiştir.
Anahtar Kelimeler
Anadolu , Carasobarbus , Filogeni , Türkiye
References
- Abdoli, A. (2000). The Inland Water Fishes of Iran. Iranian Museum of Nature and Wildlife, Tehran. 378 pp. In Farsi.
- Anderson, S., Bankler, A.T. & Barrel, B.G. (1981). Sequence and organization of the human mitochondrial genome. Nature, 290, 457-465.
- Ansell, S.W., Stenlien, H.K., Grundmann, M., Russell, S.J., Koch, M.A., Schneider, H. & Vogel, J.C. (2011). The importance of Anatolian mountains as the cradle of global diversity in Arabis alpina, a key arctic – alpine species. Annals of Botany, 108, 241–252.
- Aranishi, F., Okimoto, T. & Izumi, S. (2005). Identification of gadoid species (pisces, Gadidae) by PCR‐RFLP analysis. Journal of Applied Genetics, 46, 69–73.
- Borkenhagen, K. & Krupp, F. (2013). Taxonomic revision of the genus Carasobarbus Karaman, 1971 (Actinopterygii, Cyprinidae). ZooKeys, 339, 1–53.
- Borkenhagen, K. (2005). Systematik und Zoogeographie der “großschuppigen Barben” des Vorderen Orients. ChristianAlbrechts-Universität, Kiel
- Borkenhagen, K. (2017). Molecular phylogeny of the tribe Torini Karaman, 1971 (Actinopterygii: Cypriniformes) from the Middle East and North Africa. Zootaxa, 4236, 291–301.
- Borkenhagen, K., Esmaeili, HR., Mohsenzadeh S. & Shahryari, F.G.A. (2011). The molecular systematics of the Carasobarbus species from Iran and adjacent areas, with comments on Carasobarbus albus (Heckel, 1843). Environmental Biology of Fishes, 91, 327–335. Doi: 10.1007/s10641-011-9787-1.
- Briolay, J., Galtier, N., Brito, R.M. & Bouvet, Y. (1998). Molecular phylogeny of Cyprinidae inferred from cytochrome b DNA sequences. Molecular Phylogenetics and Evolution, 9, 100–108. Doi: 10.1006/mpev.1997.0441.
- Cantatore, P., Roberti, M., Pesole, G., Ludovico, A., Milella, F., Gadaleta, M. N. & Saccone, C. (1994). Evolutionary analysis of cytochrome b sequences in some perciformes evidence for a slower rate of evolution than in mammals. Journal of Molecular Evolution, 39, 589–597.
