Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi Asistan Doktorların Temel ve İleri Yaşam Desteği Bilgilerinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Temel Yaşam Desteği (TYD), İleri Kardiyak Yaşam Desteği (İKYD) ve Resüsitasyon Sonrası Bakımı (RSB) içeren kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR), sürekli değişen ve güncellenen kılavuzlarla güncel tutulan önemli bir tıbbi konu haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ndeki (KEAH) asistan hekimlerin (AH) kardiyak arresti tanıyıp tanımadıklarını, TYD ve İKYD konusundaki bilgi ve beceri düzeylerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma 30.12.2015-01.05.2016 tarihleri arasında KEAH'de 11 farklı klinikte çalışan AH'ların yaklaşımlarını ve bilgi düzeylerini değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı anket çalışması olarak yapılmıştır. Anket, kişisel bilgi formunun yanı sıra TYD ve İKYD, KPR eğitimi ve KPR uygulama geçmişini değerlendiren sorular dan oluşuyordu. Anketler araştırmacılar tarafından yüz yüze uygulanmıştır. İstatistiksel analiz için SPSS İstatistik 22.0 (SPSS Inc.®, Chicago, ABD) programı kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya 163 katılımcı katıldı. Bilgi değerlendirme sorularına verilen ortalama doğru yanıt sayısı, tıp fakültesinde KPR eğitiminin yeterli olduğunu hisseden ve İKYD ve KPR kılavuzlarını takip edenler arasında anlamlı derecede (p<0,05) daha yüksekti. Yaş ve uygulama süresi ile TYD bilgi puanlarının doğruluk oranı arasında pozitif yönde anlamlı (p<0,05) bir ilişki vardı. Bunun yanında yaş ve çalışma yılı ile TYD bilgi puanları arasında pozitif yönde (p<0,05) anlamlı bir ilişki vardı. Ek olarak, ortalama İKYD bilgi düzeyi doğru yanıt oranı, cerrahi uzmanlıklarda tıbbi uzmanlıklara göre anlamlı derecede (p<0.01) daha yüksekti. Sonuç : Ani kalp durması vakalarında hayatta kalma şansını arttırmak için sağlık çalışanlarından başlayarak küresel ve ulusal düzeyde TYD ve İKYD eğitimlerinin yenilenmesi ve güncellenmesi gerekmektedir.

Keywords

• acil tıp
• tıpta uzmanlık öğrencisi
• ileri kardiyak yaşam desteği
• temel yaşam desteği

Evaluation of Basic and Advanced Life Support Knowledge of Resident Doctors at Kayseri Training and Research Hospital

Abstract

Aim: Cardiopulmonary resuscitation (CPR), which includes Basic Life Support (BLS), Advanced Cardiac Life Support (ACLS), and Post Resuscitation Care (PRC), has become an important medical topic that is kept current with constantly changing and updated guidelines. The aim of this study was to evaluate whether medical residents (MRs) at Kayseri Training and Research Hospital (KTRH) can recognize cardiac arrest, their knowledge and skill level of BLS and ACLS. Materials and Methods: This study was conducted between 30.12.2015-01.05.2016, as a descriptive questionnaire study to evaluate the approaches and knowledge levels of MRs working in 11 different clinics at KTRH. The questi-onnaire consisted of a personal information form as well as questions assessing BLS and ACLS, CPR training and CPR application history. The questionnaires were administered face-to-face by the researchers. SPSS Statistics 22.0 (SPSS Inc. ®, Chicago, USA) program was used for statistical analysis. Results: There were 163 participants in the study. The mean number of correct responses to the knowledge assessment questions was significantly (p<0.05) higher among those who felt CPR training in medical school was adequate and who followed ALCS and CPR guidelines than among those who felt CPR training was inadequate and who did not follow CPR guidelines. There was a significant (p<0.05) positive correlation between age and length of practice and the correct rate of BLS knowledge scores. There was a significant (p<0.05) positive correlation between age and years of practice and BLS knowledge scores. In addition, the mean ACLS knowledge level correct response rate was significantly (p<0.01) higher in surgical specialties than in medical specialties. Conclusion : In order to increase the chances of survival in cases of reversible sudden cardiac arrest, BLS and ACLS training should be renewed and updated on a global and national level, starting with the health care professionals.

Keywords

• emergency medicine
• resident doctors
• advanced cardiac life support
• basic life support

References

1. Çete Y. Kardiyopulmoner resüsitasyonda son gelişmeler. Acil Tıp Dergisi 2000; III. Acil Tıp Sempozyumu özel sayısı: 1-13.
2. Erdil F. Kardiyak arrest ve kardiyopulmoner resusitasyon. 2.baskı. Aydoğdu Ofset; 1994.
3. Kayhan Z. Klinik Anestezi. 3.baskı. Ankara: Logos Yayıncılık; 2004.
4. Akıllı NB, Cander B, Köylü R, Dündar ZD, Ayan M. How much do we know about cardiopulmonary resuscitation? JAEM. 2012; 11:102-103.
5. Bilir Ö, Acemoğlu H, Aslan Ş, Çakır Z, Kandiş H, Türkyılmaz ŞE. Tıp doktorlarının temel yaşam desteği konusundaki bilgi düzeyleri ve etkileyen faktörler. Turkish Journal of Emergency Medicine.2007; 7(1): 018-024.
6. Ruesseler M, Weinlich M, Müller MP, Byhahn C, Marzi I, Walcher F. Republished: Simulation training improves ability to manage medical emergencies. Postgraduate medical journal,2012; 88(1040), 312-316.
7. Field JM, Hazinski MF, Sayre MR, Chameides L, Schexnayder SM, Hemphill R, et al. Part 1: executive summary: 2010 American Heart Association guidelines for cardiopulmonary resuscitation and emergency cardiovascular care. Circulation. 2010; 122: 640-656.
8. Pillow MT, Stader D, Nguyen M, Cao D, McArthur R, Hoxhaj S. Perceptions of basic, advanced, and pediatric life support training in a United States medical school. The Journal of emergency medicine. 2014; 46(5): 695-700.

9. Demirkıran O, Dikmen Y, Ürkmez S, Bahar M. Tıp fakültesi birinci sınıf öğrencilerinin ilk yardım ve temel yaşam desteği eğitimi. Tıp Eğitimi Dünyası. 2003; 11: 20-27.
10. Kımaz S, Soysal S, Çımrın AH, Günay T. 112 acil sağlık hizmetlerinde görevli doktorların temel yaşam desteği, ileri kardiyak yaşam desteği ve doktorlar›n adli sorumlulukları konularındaki bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi. Ulusal Travma Derg 2006; 12: 59–67.
11. Mila GB, Juan CS. What are we doing in cardiopulmonary resuscitation training in Europe? An analysis of a survey Resuscitation. 1999; 41:225-236.
12. Celik B, Ozturk D, Yapar N, Altinbilek E, Ikizceli İ, Celik N, et al. Evaluation of the effectiveness of first aid training in shopping center employees. Наука и здравоохранение, 2019;(1): 58-62.
13. Çalışkan HM, Çelik B. Evaluation of basic life support short-term education effectiveness in candidate teachers. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care, 2020; 14(2): 281-288.
14. Çiftçi Sivri HD, Çalişkan HM, Şahin Y, Şahin C, Çelik B. Evaluation of Current Basic Life Support Knowledge Level and Effectiveness of Training in Dentists and Pharmacists. Bozok Tıp Dergisi. 2021; 11(3): 13-18.
15. Hohenstein C, Rupp P, Şeischmann T. Critical incidents during prehospital cardiopulmonary resuscitation: what are the problems nobody wants to talk about? EJEM. 2011; 18:38-40.
16. Price CS, Bell SF, Janes SE, Ardagh M. Cardiopulmonary resuscitation training, knowledge and attitudes of newly qualified doctors in New Zealand in 2003. Resuscitation. 2006; 68:295-299.
17. Şener S, Ersoy G, Özsaraç M, Aksay E, Koyuncu N. The current status and factors affecting the level of knowledge regarding basic life support measured in resident physicians. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2006; 20(2): 95-101.
18. Filgueiras Filho NM, Bandeira AC, Delmondes T, Oliveira A, Lima Junior AS, Cruz V, et al. Assessment of the general knowledge of emergency physicians from the hospitals of the city of Salvador (Brazil) on the care of cardiac arrest patients. Arquivos brasileiros de cardiologia. 2006; 87: 634-640