Kanser Hastalarında Cerrahi Beslenme Yöntemlerinin İncelenmesi: 65 Olgunun Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Prevalansını ve ölüm oranını giderek artıran kanser, metabolik bozukluklar ve tedavi yan etkileri nedeniyle yetersiz beslenmeye neden olmaktadır. Perkütan endoskopik gastrostomi (PEG) ve gastrojejunostomi yaygın olarak uygulanan beslenme destek yöntemleridir. Bu çalışmamızda hastaların tanılarını, evrelerini, ameliyatla ilgili laboratuvar parametrelerini tespit etmeyi ve bu hasta grubunda bir an önce uygun beslenme desteğini planlamanın önemini vurgulamayı amaçladık. Materyal ve Metod: 01.03.2008-01.08.2019 tarihleri arasında Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde cerrahi beslenme desteği verilen 65 olgunun sosyodemografik verileri için tanımlayıcı analizler kullanıldı. Gruplar arasındaki farklılıklar bağımsız örneklem T Testi kullanılarak analiz edildi ve sürekli değişkenlerin verileri ortalama ± standart sapma olarak verildi. p <0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Cerrahi beslenme yöntemleriyle desteklenen hastalar arasında sırasıyla mide ve baş-boyun kanserleri en sık görülen tanılardı. Mide kanseri hasta grubunda cerrahi işlemler 3-4 aşamada yapılırken, baş boyun kanserli hasta grubunda ise evre 1-2'de işlemler uygulandı. Düşük albümin seviyeleri (3,3 ± 0,65) ile geç ölüm arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlıydı. (p <0,001) Sonuç: Büyüyen kanser hastası popülasyonunda beslenme destek yöntemleri sıklıkla uygulanmaktadır. Beslenme yetersizliğinde öngörülebilir risk faktörlerini dikkate almak ve erken dönemde tedavi etmek sağ kalıma olumlu katkı sağlar.

Keywords

• Kanser
• Cerrahi Beslenme Yöntemleri
• Albumin

Investigation Of Surgical Feeding Methods In Patients With Cancer: Evaluation Of 65 Cases

Abstract

Background: Cancer that progressively increasing prevalence and mortality of, causes malnutrition due to metabolic disorders and treatment side effects. Percutaneous endoscopic gastrostomy (PEG) and gastrojejunostomy are common applied nutritional support methods. In this our study, we aimed to identify that diagnoses, stages, operation-related laboratory parameters of patients, and to emphasise significance of planning appropriate nutritional support in this patient group as soon as possible. Methods: Descriptive analyses were used for the sociodemographic data of 65 cases who underwent surgical nutritional support in Gaziosmanpaşa University Research and Application Hospital between 01.03.2008 and 01.08.2019. Differences between groups were analysed using the independent sample T Test, and the data of continuous variables were given as mean ± standard deviation. p <0.05 accepted statistically meaningful. Findings: Stomach and head- neck cancers were the most frequent diagnoses, respectively, among patients who supported via surgical feeding methods. While surgical procedures were performed in stage 3-4 in the gastric cancer patient group, procedures were applied in stage 1-2 in the patient group with head and neck cancer. The relationship between low albumin levels (3,3±0,65) and late mortality was statistically meaningful. (p<0,001) Conclusions: Nutritional support methods are frequently performed in the growing cancer patient population. Considering the predictable risk factors in nutritional deficiency and treating in the early period contribute positively to survival.

Keywords

• Cancer
• Surgical Feeding Methods
• Albumin

References

1. Aydın Ö, Polat A, Düşmez D, Eğilmez R. Mersin ilinde kanser sıklığı ve dağılımı üzerine bir çalışma. Turk Patoloji Dergisi 2000;16:48-50.
2. Karpuzoğlu, D, Batar N. Onkolojide tercih edilen beslenme durumu tarama ve değerlendirme yöntemleri. Sağlık Ve Yaşam Bilimleri Dergisi2019;1:37-46
3. Muhsiroğlu Ö. Kanser hastalarında tibbi beslenme tedavisi. Gulhane Med J 2017; 59(4):79-88 http://gulhanemedj.org/archives/archive-detail/article-preview/medical-nutrition-treatment-in-cancer-patients/30863 (Erişim Tarihi:27.10.2020)
4. Demi̇ryılmaz İ, Yılmaz İ, Albayrak A, Şahi̇n A, Sekban N. Uzun süreli enteral beslenmede perkütan endoskopik tüp gastrostomi kullanımı. Sakarya Tıp Dergisi. 2012; 2(3): 122-125.
5. Şit M, Kahramansoy N, Tekelioğlu ÜY, Ocak T. Perkütan Endoskopik Gastrostomi Uygulamalarındaki Deneyimlerimiz,Journal of Academic Research in Medicine. 2013; 3: 66-8 DOI: 10.5152/jarem.2013.17 (Erişim Tarihi: 27.10.2020)
6. Şenol Z, Karakaş DÖ, Yılmaz İ ve ark. Perkütan endoskopik gastrostomi tecrübemiz: 64 olgunun değerlendirilmesi, Van Tıp Dergisi. 2013; 20(2): 52-56
7. Alper E, Baydar B , Arı F ve ark. Perkütan endoskopik gastroenterostomi uygulama deneyimlerimiz: Endikasyon ve komplikasyonlar. Akademik Gastroenteroloji Dergisi. 2009; 8(2): 74-76.
8. Peksöz R, Borazan S. Percutaneous endoscopic gastrostomy: Experience in a secondary-level hospital in the eastern part of Turkey. Endoscopy Gastrointestinal 2020;28:18-21

9. Şenlikçi A, Kuzu UB, Dede F, et al. Percutaneous endoscopic gastrostomy: Experience in a secondary level hospital. Endoscopy Gastrointestinal 2018;26:95- 98.
10. Özgüç H, Gökçe E, Altınel Y, Kırdak T. Bir Genel Cerrahi Kliniğinin Perkütan Endoskopik Gastrostomi Deneyimi. Ulusal Cerrahi Dergisi 2011; 27(3): 145-148
11. Tuncer K, Kılınçsoy N, Lebe E ve ark. Perkütan Endoskopik Gastrostomi Sonuçlarımız: 49 Olgunun Irdelenmesi. Akademik Gastroenteroloji Dergisi 2003;2(2): 64-68. http://akademik.tgv.org.tr/journal/5/pdf/60.pdf (Erişim Tarihi:27.10.2020)