TEKSTİL SEKTÖRÜNDE İŞ KAZALARININ OLUŞUMUNA AİT ERGONOMİK RİSKLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

İş kazalarının ve meslek hastalıklarının gerçekleşmesine neden olan risk faktörlerinin iyi analiz edilerek bilinmesi gereklidir. İş kazalarına ve meslek hastalıklarına sebep olan risk faktörleri genel olarak; Fiziksel, Kimyasal, Biyolojik, Psikososyal ve Ergonomik risk faktörleri olmak üzere 5’e ayrılabilir. İstatistiklere göre ülkemizde iş kazası sayısı bakımından 4. sırada Tekstil sektörü yer almaktadır. Bu çalışmada İstanbul’da kumaş üreten bir tekstil firmasının 2011-2014 yılları arası iş kazası kayıtları ele alınarak yapılmıştır. İlk olarak, iş sağlığı ve güvenliği performansını göstermeye yarayan Kaza Sıklık Hızı ve Kaza Ağırlık Oranı hesaplanmıştır. Daha sonra kazalar risk faktörlerine göre irdelenmiştir. Ergonomik risk faktörlerinin gerçekleşen kazalarda %37’lik bir orana sahip olduğu görülmüştür. Ayrıca ergonomik risk faktörleri, ergonomik temeline göre; ağır kaldırma, tekrarlayan hareketler, uzanma,çekme, dönme vb., uzun süre çalışma ve yoğun odaklanma, çalışma süresince duruş/konum olmak üzere sınıflandırılmış ve iyileştirme önerileri sunulmuştur.

Keywords

• İş sağlığı ve güvenliği İş kazaları Risk faktörleri Ergonomik risk

References

1. Aytekin, G., Kuvat, Ö., 2013. Ofis Çalışma Koşullarının Bileşenlerinin Ergonomik Analizi. 19. Ulusal Ergonomi Kongresi, Balıkesir. Psikolojik
2. David, D.C., 2005. Ergonomic methods for assessing exposure to risk factors for work-related musculoskeletal Medicine, 55, 190-199. Occupational
3. Efe, Ö.F., 2015. Ofis Çalışma Koşullarının Ergonomik Analizi. 1. Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Öğrenci Kongresi, Bingöl.
4. Ergör, A., 2014. İnternet: HAS 5030 Biyolojik ve Ergonomik http://kisi.deu.edu.tr/alp.ergor/ Etmenleri,
5. Erkan N., 2000. Ergonomi Verimlilik, Sağlık ve Güvenlik için İnsan Faktörü Mühendisliği. Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları, 373.
6. Gülçubuk, A., 2005. İnsana Uygun İş Tasarımında İklimlendirmeye İlişkin Ergonomik İlkeler Ve Optimum Hava Koşulları. Celal Bayar Üniversitesi Soma Meslek Yüksekokulu Teknik Bilimler Dergisi, 3 (1), 95-100.
7. Hayta, A.B., 2007. Çalışma Ortamı Koşullarının İşletme Verimliliği Üzerine Etkisi. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 21-41. Kahraman, M.F., 2012. Ergonomik Risk Değerlendirme Yöntemlerinin Çok Ölçütlü Karar Verme Teknikleri ile Önceliklendirilmesi ve Bütünleşik Bir Model Önerisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
8. Kariptaş, F.S., Yarael, B., Ünver, B., 2012. Ofis Mekanlarında Üzerindeki Psikolik ve Psikolojik Etkileri. 18. Ulusal Ergonomi Kongresi, Gaziantep.

9. Taşoluk, A., 2011. Hazır Giyim Üretiminde Meslek Hastalıkları, Yorgunluk ve İş Kazaları Risk Faktörlerinin Uygulama. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.