HAVALİMANLARININ GÖRME VE BEDENSEL ENGELLİLERİN ERİŞEBİLİRLİĞİ ÜZERİNDEN DEĞERLENDİRİLMESİ: İSTANBUL ATATÜRK HAVALİMANI ÖRNEĞİ

Abstract

Engelli bireylerin yaşamlarının her alanında karşılaştıkları engeller, ulaşım alanlarında da mevcuttur. Ulaşım alanlarında karşılaştıkları mekansal problemlerin yanı sıra, ulaşım araçlarına zamanında yetişme konusundaki zorunluluk, sorunlarının daha da büyümesine neden olabilmekte, zamanla yarıştıkları bir çevre mücadelesine dönüşmektedir. Havayolları, mesafeleri daha hızlı kat etmesi ve diğer ulaşım yollarına göre daha güvenli olması sebebi ile sık tercih edilen ulaşım seçeneklerindendir. Engelsiz Havalimanı Sertifikası bulunan İstanbul Atatürk Havalimanı’nın engelli bireylere verilen engelli hizmetleri ve erişilebilirlik, alanda hizmet verenlerin tecrübeleri ve engelli deneyimlerini içeren üç aşamalı bir çalışma ile incelenmiştir. İlk olarak mekanların belirlenen yolcu güzergahlarında fotoğraflanması ve boyutsal ölçümler yapılması ile yerinde incelemeler gerçekleştirilmiş; engellilerin havalimanına girişlerinden, uçağa biniş, uçaktan çıkış kapılarına erişinceye kadar olan erişimleri, engelliler için ön görülen uluslararası standartlar açısından incelenmiştir. Araştırmanın ikinci aşamasında havalimanında hizmet veren yetkililer ile yüz yüze görüşmeler yapılmış, engellilere yönelik verilen hizmetler hakkında bilgi toplanmıştır. Araştırmanın son bölümünde ise engelli bireylerin deneyim ve görüşleri üzerine bir anket çalışması yapılmıştır. Araştırma sonucunda, engelli kullanıcılar içinde havalimanında kendilerine sunulan hizmetleri, hizmetlerin havalimanı içerisindeki konumlarını bilmeyen bir grubun olduğu, bu nedenle havalimanı engelli hizmetlerini kullanmadıkları gözlenmiştir. Engelliler için erişilebilirliğin mekanda bütüncül bir yaklaşımı gerektirdiği, kullanıcı deneyimlerinin ve geri bildirimlerin havalimanlarındaki erişilebilirliğin geliştirilmesinde önemli bir kaynak olduğu gözlemlenmiştir.

EVALUATION OF INTERIOR SPACES OF AIRPORT BUILDINGS FOR ACCESSIBILITY OF VISUALLY AND PHYSICALLY DISABLED PEOPLE: A CASE STUDY OF ISTANBUL ATATÜRK AIRPORT

Abstract

Barriers, which disabled people confront in every part of their life, exist in the environments of transportation. In addition to the accessibility problems faced with, the obligations to catch the vehicles on time, enhance their struggle in the environment against time. Air transportation is one of the most frequently preferred type of transportation due to be faster and safer than the other transportation types. Istanbul Atatürk Airport, which holds a Site Without Barriers Certificate, was studied in a three-phase study with the field study of interior spaces of airport building, interviews with airport officers of disability support services and interviews with disabled people used the airport. Firstly, interior spaces were examined by taking measurements and photographs where the routes of the disabled people begin with the entry point of the airport building until to the aircraft, additionally with the departure from aircraft until the departure gate of the airport building. In the second phase of the research, face-to-face interviews were conducted with the officers who serve in the airport, and information was compiled about the services provided for the disabled. In the last phase of the study, interviews were conducted about experiences and opinions of disabled people. According to results of the study, it was observed that there was a group of disabled that was not aware of the services offered to them and therefore they did not use disability services. It was observed that accessibility for the disabled requires an integrated approach in the space, in which the user experience and feedback were significant inputs in the provision of accessibility in the airports.