Teachers' opinions on in-service training programs provided by Ministry of National Education through distance education and suggestions for improvement

Abstract

This research is a qualitative study that focuses on the experiences of teachers working in Turkish Ministry of National Education in the in-service training programs they receive through distance education, and aims to reveal the problems they face in this process and their suggestions for solutions to these problems. In this study, a case study was preferred to learn in detail the thoughts, perceptions, experiences, difficulties encountered in practice, and suggestions for improving the courses of teachers working in the institution about the in-service training courses they took through distance education between 2017 and 2021in Turkey. In the study, a non-probability sample type, quota sample, was used. The study group of the research consisted of 18 teachers from Eskişehir province in the Central Anatolia region in the 2020-2021 academic year. In this study, which was structured interviews as a data collection tool, the data obtained were analyzed by content analysis method. As a result of the research, the main problems experienced by the teachers during the process of receiving in-service training through distance education and the suggestions related to these problems were revealed in a systematic way. In order for teachers to use distance learning systems more effectively and efficiently, it will facilitate the authorities to consider each stage of the e-learning process (planning, design, development, evaluation, transfer and review) and to examine the eight dimensions of e-learning (Technology, Interface, Evaluation, Administrative, Resource Support; Ethical, Institutional) These results will contribute to the effective use of the distance education system, which is seen as an innovative and sustainable education model for teachers' professional development. It is vital that they are developed according to teachers' suggestions and expectations are met.

Keywords

• Distance Education
• In-Service Training Programs
• Case Study

References

1. Arat, T. ve Bakan, Ö. (2011). Uzaktan eğitim ve uygulamaları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14(1-2), 363-374. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/116745 Accessed on February 5, 2021.
2. Arslan, H. ve. Şahin, I. (2013). Hizmet içi egitimlerin video konferans sistemiyle verilmesine yönelik ögretmen görüsleri. Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 2(2). https://dergipark.org.tr/en/pub/jitte/issue/25081/264700. Accessed on January 7, 2020.
3. Avcı, E. (2018). Öğretmenlerin hizmet içi eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
4. Barış and Çankaya Ergin, C. (2010). İlköğretim öğretmenlerinin uzaktan eğitime bakış açıları: Van ili örneği [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
5. Biao, I. (2012). Open and distance learning: Achievements and challenges in a developing subeducational sector in Africa. In P.B. Muyinda (Ed.), Distance Education (pp. 27-62). https://doi.org/10.5772/48080.
6. Cesur & Yelken Ertürk, A. (2019). 2023 Eğitim vizyonu: sorunlara çare mi?. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48, 321-345. https://doi.org/10.9779/pauefd.537273.
7. Çalımfidan, M. (2007). İnternete dayalı uzaktan eğitim ve uzaktan hizmet içi eğitim yöntemiyle bilgisayar eğitimi hakkında öğretmen görüşleri (Tuzla Örneği) [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
8. Danaher & Umar Smith, C. A. (2010). Developing Effective In-Service Training Programs. Materials Development Center, Stout Vocational Rehabilitation Institute, University of Wisconsin-Stout, Menomonie.

9. Erdoğan, S, Genç Kumtepe, E, Ören, M, Alan, Ü, Parpucu, N, Erbil Kaya, Ö, Yıldırım, A ve Ülkü, Ü. (2017). Uzaktan okul öncesi öğretmen destek programı: öğrenme merkezleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (44), 516-542. https://doi.org/10.21764/maeuefd.
10. Horzum Ertürk, A. (2019). 2023 Eğitim Vizyonu: sorunlara çare mi?. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48, 321-345. https://doi.org/10.9779/pauefd.537273.
11. Horzum, M. B., Albayrak, E., & Ayvaz, A. (2012). Sınıf öğretmenlerinin hizmet içi eğitimde uzaktan eğitime yönelik inançları. Ege Eğitim Dergisi, 13(1), 55-72.
12. İşman, A. (2011). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi.
13. Kaban, A. (2013). Uzaktan eğitim kalite standartlarının belirlenmesi ve Atatürk üniversitesi uzaktan eğitim sisteminin incelenmesi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Gazi Üniversitesi, Ankara.
14. Kaleci, F. (2018). Bilgi ve iletişim teknolojilerinin matematik eğitimi sürecine entegrasyonuna yönelik hizmet içi eğitim programı uygulaması ve etkililiği [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Necmettin Erbakan University, Konya.
15. Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. Pegem A Yayınları.
16. Kazemi, A., & Ashrafi, M. (2014). In-service training programs for Iranian EFL teachers revisited. International Journal of Asian Social Science, 4(10), 10621076.
17. Keegan, D. (2005). Theoretical principles of distance education. Routledge.
18. Khan, B. H. (2004). Comprehensive approach to program evaluation in open and distributed learning (CAPEODL) model. Introduced in the Program Evaluation course. George Washington University. https://doi.org/10.1.1.462.4138&rep.
19. Khan, B. H. (2007). Program evaluation in e-learning. https://asianvu.com/bk/elearning_evaluation_article.pdf . Accessed on January 7, 2020.
20. Kılınç, M. (2015). Uzaktan eğitim uygulamalarının etkililiği üzerine bir araştırma: İnönü Üniversitesi Uzaktan Eğitim Merkezi İlahiyat Lisans Tamamlama Programı Örneği [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. İnönü Üniversitesi, Malatya.
21. Mack, N. (2005). Qualitative research methods: A Data Collector’s Field Guide. Family Health International.
22. Manduku, J., Edward, B., & Cheruiyot, A. (2017). Inservice teacher training programmes: implications on teacher effectiveness in secondary schools in Kenya. European Journal of Education Studies. https://doi.org/10.5281/zenodo.810529.
23. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2012). Milli Eğitim Bakanlığı 2012 yılı faaliyet raporu.https://sgb.meb.gov.tr/ekutuphane/faaliyetraporlari/mebfaaliyetraporu _2012/html5/index.html?&locale=TRK&pn=13. Accessed on January 7, 2020.
24. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2014). Millî Eğitim şurası yönetmeliği. https://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.19846&MevzuatI liski=0&sourceXmlSearch=MillC3AE20EC49Fitim . Accessed on January 7, 2020.
25. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2018a). 2018 yılı öğretmenlerin hizmetiçi eğitim planı. http://oygm.meb.gov.tr/www/hizmetici-egitim-planlari/icerik/28 4/10/2019. Accessed on January 7, 2020.
26. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2018b). 2023 Eğitim vizyonu. http://2023vizyonu.meb.gov.tr/doc/2023_EGITIM_VIZYONU.pdf . Accessed on January 7, 2020.
27. Moore, M., G., & Kearsley G. (2012). Distance Education, A Systems view of online learning. The USA: Wadsworth Publishing Company.
28. Nasser, R., & Abouchedid, K. (2010). Attitudes and concerns towards distance education: The case of Lebanon. Online Journal of Distance Learning Administration, 3(4), 1-10.
29. Neuman, W., L. (2010). Toplumsal araştırma yöntemleri: Nicel ve nitel yaklaşımlar (Çev. S. Özge). Yayın Odası.
30. Özavcı, E, ve Çelikten, M. (2017). Uzaktan hizmet içi eğitim uygulamalarında öğretmen görüşlerine göre karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Turkish Journal of Educational Studies, 4(2). 39-76.
31. Özavcı, E. (2015). Milli Eğitim Bakanlığı e-hizmet içi eğitim uygulamalarında öğretmen görüşlerine göre karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Okan Üniversitesi, İstanbul.
32. Özkul, A. E. ve Aydın C.H. (2012). Öğrenci adaylarının açık ve uzaktan öğrenmeye yönelik görüşleri. Akademik Bilişim, 1(3).
33. Perraton, H. (2003). Models for open and distance learning: Teacher education and training. The Commonwealth of Learning.
34. Rıza, E. T. (1997). Eğitim teknolojisi uygulamaları. Anadolu Matbaası.
35. Robinson, B., & Latchem, C. (2005). Canada. World Data on Education 2006. (6th edition).
36. Safi, S. (2015). In-service training programs for chools teachers in Afghanistan. Teachers’ Views about effectiveness of the In-service training [Unpublished Thesis of Master]. Karlstads University, Afghanistan.
37. Shohel, M. C. (2012). Open and distance learning for teachers' professional development: The English in Action (EIA) Model for the Global. InTech Europe. https://doi.org/10.5772/33117.
38. Simonson, M., Albright, S., & Zvacek, S. (2008). Teaching and learning at a distance. foundations of distance education. Information Age Publishing.
39. Süngü, D. (2012). Okul öncesi öğretmenlerinin hizmet içi eğitim hakkındaki görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Adıyaman ili örneği). [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Necmettin Erbakan Üniveristesi, Konya.
40. Taşlıbeyaz, E, Karaman, S, Göktaş, Y. (2014). Öğretmenlerin uzaktan hizmet içi eğitim deneyimlerinin incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 15(1), 139-160. https://doi.org/10.12984/eed.19099.
41. Tekin, O. (2020). Uzaktan eğitim kullanılan hizmet içi eğitim programlarına yönelik öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 16(1), 20-35. https://doi.org/10.17244/eku.643224.
42. UNESCO. (2002). Teacher education guidelines: Using open and distance learning. Teacher Education. UNESCO. www.unesco.org›new›publications›full-list. Accessed on January 7, 2020.
43. Uşun, S. (2006). Uzaktan eğitim. Nobel Yayınları.
44. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitl araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınevi.