Mooc Eğitim Videolarinin Öğrenme Kuramlari Açisindan İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, MOOC platformlarında kullanılan videoların dayandığı öğrenme kuramlarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu kapsamda videolar; bilginin niteliği, öğretmenin rolü, öğrencinin rolü, öğrenme, öğrenme ve öğretim türü, öğretim stratejileri, eğitim ortamları ve değerlendirme değişkenleri açısından incelenmiştir. Çalışmada; veriler betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiş, MOOC video içeriklerinin incelenmesinde nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda incelenen beş MOOC sitesinde videolarda davranışçı öğrenme kuramının ağırlıklı olduğu görülmüştür. Ayrıca bazı değişkenlerde ise bilişsel öğrenme kuramlarına dayanan içeriklerin olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kitlesel çevrimiçi açık dersler (MOOCs),öğrenme kuramları,uzaktan eğitim,çevrimiçi dersler

Examining Mooc Videos in Terms of Learning Theories

Abstract

The purpose of this study is to reveal the learning theories based on the videos on different MOOC platforms. Videos in this context were examined in terms of the nature of the information, the role of the teacher, the role of the student, learning, learning and teaching type, teaching strategies, educational environments and evaluation variables. The data were analyzed by descriptive analysis method and quantitative research method was used to analyze MOOC video contents. The behavioral learning theory was found to be predominant in the videos in the five MOOC sites examined. In addition, some variables were found to be based on cognitive learning theories.

Keywords

• Massive online open courses (MOOCs),learning theories,distance learning,online courses

References

1. Akadema. (2019, 01 07). http://akadema.anadolu.edu.tr/ Retrieved from URL.
2. Algebra in Mathematics. (2018, 12 27). Alison: https://alison.com/courses/algebra-inmathematics/content Retrieved from URL.
3. Arslan, M. (2007). Eğitimde Yapılandırmacı Yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 40(1), 41-61.
4. AtademiX. (2019, 01 07). http://atademix.atauni.edu.tr/ Retrieved from URL.
5. Aydın, C. H. (2011). Açık ve uzaktan öğrenme: öğrenci adaylarının bakış açısı. Ankara. Pegem Akademi.
6. Bozkurt, A. (2013). Açık ve uzaktan öğretim: Web 2.0 ve sosyal ağların etkileri. Akademik Bilişim 2013, Akdeniz Üniversitesi, 23-25 Ocak, Antalya. https://www.academia.edu/2536910/A%C3%A7%C4%B1k_ve_Uzaktan_%C3%96%C4%9F retim_Web_2.0_ve_Sosyal_A%C4%9Flar%C4%B1n_Etkileri Date of access: 21.01.2019
7. Bozkurt, A. (2014). Ağ Toplumu ve Öğrenme. Akademik Bilişim 2014. 5-7 Şubat, Mersin Üniversitesi, Mersin.
8. Bozkurt, A. (2015). Kitlesel Açık Çevrimiçi Dersler (Massive Online Open Courses - MOOCs) 56 ve sayısal bilgi çağında yaşam boyu öğrenme fırsatı AUAd, 1(1), 56-81.

9. Cahyadi, M. V. (2007). Improving teaching and learning in introductory physics. Doctoral dissertation, University of Canterbury, Christchurch.
10. Çağlar, Şeyma & Erdem, Mukaddes. (2017). Öğretimsel Mobil Oyunların Temel Aldıkları Öğrenme Kuramları Açısından İncelenmesi: Alanyazın Çalışması.
11. Çakmak Kılıç, E., Taşkın, N. & Kokoç, M. (2017). Öğrenme Yaklaşımlarının Öğretim Teknolojileri Alanındaki Yeri ve Önemi.
12. Demirci, N. (2014). What is Massive Open Online Courses (MOOCs) and What is promising us for learning?: A Review-evaluative Article about MOOCs. Necatibey Faculty Of Education Electronic Journal Of Science & Mathematics Education, 8(1).
13. Deryakulu, D. (2001). Yapıcı Öğrenme, Ankara: Eğitim Sen Yayınları.
14. Downes, S. (2019, 01 07). The MOOC Guide: https://sites.google.com/site/themoocguide/home Retrieved from URL.
15. E-üniversite. (2019, 01 07). http://www.e-universite.com.tr/ Retrieved from URL.
16. Ergüney, M. (2015). Uzaktan Eğitimin Geleceği: MOOC (Massive Open Online Course). Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(4), 15-22.
17. Gagné, R. M., & Gagné, R. M. (1985). The conditions of learning and theory of instruction. New York: Holt, Rinehart and Winston.
18. Gagne, R. & L. Brings (1985). Principles of Instructional Design. 4th ed. New York: CBS College.
19. Gunderson, G. (2019, 01 07). Cognitive Approaches to Learning: http://etec.ctlt.ubc.ca/510wiki/Cognitive_Approaches_to_Learning Retrieved from URL.
20. Güneş, F. (2010). Eğitimde Yapılandırmacı Yaklaşımla Gelen Yenilikler (16th ed., Vol. 6). Ankara: Eğitim-Bir-Sen.
21. H. F. Odabaşı, B. Akkoyunlu, & A. İşman (Ed.). Eğitim Teknolojileri Okumaları 2017 (25. Bölüm, s. 451-468). TOJET - The Turkish Online Journal of Educational Technology.
22. Introduction to Algebra. (2018, 12 27). edX: https://www.edX.org/course/introductionalgebra-schoolyourself-algebrax-1 Retrieved from URL.
23. İkinci, A. (2016). The salient components of massive open online courses (MOOCs) as revealed in scholarly publications, İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Unpublished Master Thesis, Ankara
24. İzmirligil, G. N. (2008). İlköğretim matematik ders ve öğrenci çalışma kitaplarının yapısalcı yaklaşım açısından değerlendirilmesi (Doctoral dissertation, DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü).
25. Kip Kayabaş, B. (2017). Kitlesel Açık Çevrimiçi Derslerde Öğrencilerin Davranış ve Tercihleri ile Bireysel Özellikleri Arasındaki İlişki, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Doktora Tezi, Eskişehir.
26. MA001: College Algebra. (2018, 12 27). Saylor: https://learn.saylor.org/course/view.php?id=24 Retrieved from URL.
27. Matematik 6.Sınıf. (2018, 12 27). Khan Academy: https://tr.khanacademy.org/math/cc-sixthgrade-math Retrieved from URL.
28. Moedritscher, Felix. (2006). e-Learning Theories in Practice: A Comparison of three Methods. Journal of Universal Science and Technology of Learning (JUSTL). Graz, Austria, vol. 0, no. 0, 2006. 3-18.
29. Moore, G., Kearsley, G. (2012). Distance Education: A Systems View of Online Learning. 3rd Edition. Cengage.
30. Ongulu, S., Aktürk, H., Şahin, Ç., Hanoğlu, E., & Dinçer, K. (2015) Kitlesel Açık Çevrimiçi Ders Ortamları.
31. Özer, M. A. (2005). Etkin Öğrenmede Yeni Arayışlar: İşbirliğine Dayalı Öğrenme ve Buluş Yoluyla Öğrenme. Journal of Social Sciences of the Turkic World. 131, 105-131.
32. Özkan, H.H. (2012. Yapılandırmacı Odaklı Öğretim Tasarımı Modeli Örneği. Balikesir University The Journal of Social Sciences Institute. 15(28), 47-65.
33. Precalculus. (2018, 12 27). Future Learn: https://www.futurelearn.com/courses/precalculus/4/todo/39508 Retrieved from URL.
34. Savaş, B. (2007). Yapılandırmacı Öğrenme. Eğitim Psikolojisi, 433-451. doi:10.14527/9789944919500.16
35. Sawyer, R. K. (2014). The new science of learning. In R. K. Sawyer (Ed.), The Cambridge handbook of the learning sciences (pp. 1–18). NY: Cambridge University Press.
36. Senemoğlu, 2012 Gelişim Öğrenme ve Öğretim Kuramdan Uygulamaya 22. Baskı Pegem Akademi
37. Siemens, G. (2004). Connectivism: A learning theory for the digital age. http://www.itdl.org/journal/jan_05/article01.htm , date of acces:01.12.2018.
38. Skinner, B. F. (1971). Beyond freedom and dignity. New York: Knopf.
39. Slavich George M, Zimbardo Philip G . (2012) Transformational Teaching: Theoretical Underpinnings, Basic Principles, and Core Methods Educational psychology review; 24(4): 569-608
40. Stavredes, T. (2011). Effective online teaching: Foundations and strategies for student success. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
41. Şendağ, S. (2016). Öğretim Teknolojilerinin Temelleri: Teoriler, Araştırmalar, Eğilimler, Pegem Akademi. Tella, S. 1997. An ‘Uneasy Alliance’ of Media Education and Multiculturalism, with a View to Foreign Language Learning Methodology. University of Helsinki. Department of Teacher Education. OLE Publications 4.
42. Tennyson, R. D., Dijkstra, S., Schott, F., & Seel, N. M. (Eds.). (1997). Instructional Design: Theory, research, and models (1). Routledge.