Political parties and forestry relations in Turkey’s general elections in 2015

Abstract

Political parties and forestry relations in Turkey’s general elections in 2015

Abstract: Political parties have important roles in the political decision making process on identifying the demand for public goods and services. In this context, political parties have significant impacts on identification and implementation of forestry policies. Their election manifestos/declarations have statements on forests and forestry, which are important sources of information for those parties' forestry policies. In this study, election manifestos of 11 parties that participated in the general elections that took place on June 7, 2015 and November 1, 2015 in Turkey were studied. Data were analysed with “Document Analyses” and “Content Analyses”, then evaluated under eight titles. As a result of these assessments, the conclusion was that; there are significant differences between the parties' approaches to forests: some of them consider the forest not as an entity but as a source of income, developing populist discourses that are sure to appeal to the general public, through ambitious or impossible promises. It can also be said that the political parties fail to base their views on forests on reliable data.

Keywords: Forest property, 2B, forest policy, forest-public relations, environment and forest

Türkiye’de 2015 yılı genel seçimlerinde siyasal partiler ve ormancılık ilişkileri

Özet: Siyasal karar alma sürecinde kamusal mal ve hizmetlere olan talebin belirlenmesinde siyasal partiler önemli görevler üstlenmektedir. Bu kapsamda partilerin, ormancılık politikalarının belirlenmesinde ve uygulanmasında önemli etkileri vardır. Siyasi partilerin seçim bildirgelerinde/beyannamelerinde yer verdikleri ormanlar ve ormancılıkla ilgili beyanlar, o partilerin ormancılık politikalarını öğrenmek için önemli bir kaynaktır. Bu çalışmada 7 Haziran 2015 ve 1 Kasım 2015 tarihlerinde yapılan genel seçimlere katılan 11 partinin seçim bildirgeleri incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda toplanan veriler “Belgesel Tarama” ve “İçerik Analizi” yöntemleriyle analiz edildikten sonra sekiz başlık altında değerlendirilmiştir. Değerlendirmeler sonucunda; siyasi partilerin ormanlara yaklaşımları konusunda önemli farklılıklar olduğu, kimisinin ormanlara bir varlık değil de gelir getirecek bir kaynak olarak yaklaştığı, halkın hoşuna gidecek popülist söylemler geliştirdiği, abartılı veya yerine getiremeyeceği vaatlerde bulunduğu gibi tespitler yapılmıştır. Ayrıca partilerin ormanlar hakkındaki görüşlerini sağlıklı bilgilere dayandıramadıkları da söylenebilir.

Anahtar Kelimeler: Orman mülkiyeti, 2B, ormancılık politikası, orman-toplum ilişkileri, çevre ve orman

Received (Geliş): 24.11.2015 - Revised (Düzeltme): 22.12.2015 -   Accepted (Kabul): 16.01.2016

Cite (Atıf): Atmis, E., Gunsen, H.B., 2016. Political parties and forestry relations in Turkey’s general elections in 2015. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University 66(2): xxx-xxx. DOI: 10.17099/jffiu.xxxxx

Keywords

• -

Türkiye’de 2015 yılı genel seçimlerinde siyasal partiler ve ormancılık ilişkileri

Abstract

Siyasal karar alma sürecinde kamusal mal ve hizmetlere olan talebin belirlenmesinde siyasal partiler önemli görevler üstlenmektedir. Bu kapsamda partilerin, ormancılık politikalarının belirlenmesinde ve uygulanmasında önemli etkileri vardır. Siyasi partilerin seçim bildirgelerinde/beyannamelerinde yer verdikleri ormanlar ve ormancılıkla ilgili beyanlar, o partilerin ormancılık politikalarını öğrenmek için önemli bir kaynaktır. Bu çalışmada 7 Haziran 2015 ve 1 Kasım 2015 tarihlerinde yapılan genel seçimlere katılan 11 partinin seçim bildirgeleri incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda toplanan veriler “Belgesel Tarama” ve “İçerik Analizi” yöntemleriyle analiz edildikten sonra sekiz başlık altında değerlendirilmiştir. Değerlendirmeler sonucunda; siyasi partilerin ormanlara yaklaşımları konusunda önemli farklılıklar olduğu, kimisinin ormanlara bir varlık değil de gelir getirecek bir kaynak olarak yaklaştığı, halkın hoşuna gidecek popülist söylemler geliştirdiği, abartılı veya yerine getiremeyeceği vaatlerde bulunduğu gibi tespitler yapılmıştır. Ayrıca partilerin ormanlar hakkındaki görüşlerini sağlıklı bilgilere dayandıramadıkları da söylenebilir.

Keywords

• Orman mülkiyeti, 2B, ormancılık politikası, orman-toplum ilişkileri, çevre ve orman

References

1. Anonim, 2005. Çevre-Orman ve Halk İlişkileri Raporu. I. Çevre ve Ormancılık Şurası (22-24 Mart 2005-Antalya) Çalışma Belgesi. Çevre ve Orman Bakanlığı Yayını, Ankara, s: 223-244.
2. Atmış, E., 2003a. Dünyada ve Türkiye’de ormancılıkta katılım. II. Ulusal Ormancılık Kongresi (19-20 Mart 2003) Kitabı. Türkiye Ormancılar Derneği Yayını, Ankara, s:81-101.
3. Atmış, E., 2003b. Ormanlarımız ve siyasal partiler. Cumhuriyetimizin 80. Yılında Bitkisel Üretim Hayvancılık ve Ormancılığımız Kongresi (3 Kasım 2003) Bildiriler Kitabı. Tarım Orkam-Sen Yayını, Ankara, s:189-209.
4. Atmış, E., 2008. 2007 Genel seçim bildirgeleri çerçevesinde siyasi partiler ve ormancılık ilişkileri. Bartın Orman Fakültesi Dergisi 10(14): 33-42.
5. Atmış, E. ve Günşen, H. B., 2009. Türkiye’de hükümetlerin ormancılık politikaları ve uygulamaları üzerine eleştirel bir değerlendirme: AKP örneği. Orman ve Av 85(2): 33-42.
6. Atmış, E. ve Günşen, H.B., 2011. 2011 Genel seçimlerinde siyasi partiler ve ormancılık ilişkileri. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 11(2):191-204.
7. Atmış, E. ve Günşen, H.B., 2013. AK parti hükümetlerinin ormancılık politika ve uygulamalarının sürdürülebilir orman yönetimi kapsamında analizi. Orman Mühendisliği 50 (10-11-12): 8-23.
8. Atmış, E. ve Artar, M., 2013. Türkiye’de korumadan kullanmaya yönelen doğa koruma politikalarının değerlendirilmesi. 2023’e Doğru 2. Doğa ve Ormancılık Sempozyumu. 31 Ekim-3 Kasım 2013. Antalya. S:403-422

9. Bulut, P. ve Güven, S., 2010. Primary education in political parties’ programs. Journal of Theory and Practice in Education 6(2): 281-300.
10. Coşkun, A. K., Türker, M. F. ve Öztürk, A., 2015. Türkiye’de tek başına iktidar olan partilerin seçim beyannameleri ve hükümet programlarında ormancılık. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 16(1):72-88, doi: 10.17474/acuofd.21491
11. Çağlar, Y., 1979. Türkiye’de Ormancılık Politikası (Dün). Çağ Matbaası, Ankara.
12. Çağlar, Y., 2007. Siyasal Partilerin Ormanlarımıza ve Ormancılığımıza Yaklaşımları. Ormancılığımızın Demokratikleşmesi İçin Birlikte Yürüyüş Serisi. 15 S. Ankara
13. Çağlar, Y., 2011. AKP, ormanlarımızda ve ormancılığımızdaki gerçekleşmeleri de saptırıyor. http://www.odatv.com/n.php?n=akpnin-secim-beyannamesinde-orman-yalanlari-3004111200 (Ziyaret tarihi: 12.11.2015).
14. Çağlar, Y., 2015. Siyasal Partiler Ormancılığımız ile Ormanlarımızda da Havanda Su Dövüyor. Ormanlar ve Ormancılık Üzerine Sessiz Tartışmalar Serisi. Basılmamıştır.
15. Erdönmez, C., Atmiş, E. ve Özden, S., 2010. Türkiye’de ormancılık politikası. In: Akesen, A., Ekizoğlu, A. (Eds.)
16. Ormancılık Politikası. Türkiye Ormancılar Derneği Yayını, Ankara, pp: 101-146.
17. Eryılmaz, A. Y., 1985. Ormancılık Politikası Ders Notları. KTÜ Orman Fakültesi Yayını, Trabzon.
18. Gümüş, C., 2004. Ormancılık Politikası (Cilt 1). KTÜ Orman Fakültesi Yayını, Trabzon.
19. Kapani, M., 1998. Politika Bilimine Giriş. Bilgi Yayınevi, Ankara.
20. Karasar, N., 2014. Bilimsel Araştırma Yöntemleri: Kavramlar İlkeler Teknikler. Nobel, Ankara.
21. Krott, M., 2005. Forest Policy Analysis. Springer Netherlands, doi: 10.1007/1-4020-3485-7
22. OSB, 2015. Orman ve Su işleri Bakanlığı Resmi WEB Sitesi. Türkiye’de Erozyon Azalıyor. 18.11.2014 tarihli açıklama.http://www.ormansu.gov.tr/osb/haberduyuru/guncelhaber/14-11- 8/T%C3%BCrkiye%E2%80%99de_Erozyon_Azal%C4%B1yor.aspx?sflang=tr (Erişim tarihi: 12.11.2015)
23. Özdönmez, M., İstanbullu, T., Akesen, A. ve Ekizoğlu, A., 1996. Ormancılık Politikası. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayını, İstanbul.
24. Sakal, M., 1998. Siyasal karar alma sürecinde yer alan aktörler ve rolleri. DEÜİİBF Dergisi 13(1):211-230.
25. TÜİK, 2015. Türkiye İstatistik Kurumu Resmi WEB Sitesi. www.tuik.gov.tr/PreIstatistikTablo.do?istab_id=1606 (Ziyaret tarihi: 12.07.2015)
26. Türkdoğan, O. ve Gökçe, O., 2012. Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemi. Çizgi Kitapevi Yayınları, Konya.
27. YSK, 2015a. Yüksek Seçim Kurulu 25. Dönem Milletvekili Genel Seçimi (07 Haziran 2015) kesin seçim sonuçları (Yurtiçi, Yurtdışı ve Gümrük Sandıkları dâhil).
28. http://www.ysk.gov.tr/ysk/content/conn/YSKUCM/path/Contribution%20Folders/SecmenIslemleri/Secimler/2015M V/D.pdf (Ziyaret tarihi: 18/06/2015).
29. YSK, 2015b. Yüksek Seçim Kurulu 26. Dönem Milletvekili Genel Seçimi (01 Kasım 2015) kesin seçim sonuçları (Yurtiçi, Yurtdışı ve Gümrük Sandıkları dâhil).
30. http://www.ysk.gov.tr/ysk/content/conn/YSKUCM/path/Contribution%20Folders/SecmenIslemleri/Secimler/2015M VES/96-D.pdf (Ziyaret tarihi: 12.11.2015