Üstün Zekalı ve Normal Öğrencilerin Akademik Özyeterliklerinin Karşılaştırılması

Abstract

Bu çalışmanın amacı üstün yetenekli öğrencilerle normal öğrencilerin akademik öz-yeterlik algılarının karşılaştırılmasıdır. Tarama modelinde yapılan çalışmada, örneklem olarak üstün yetenekli öğrencilerin eğitim gördüğü İstanbul Bilim ve Sanat Merkezi’nden 45 üstün yetenekli öğrenci ile İstanbul’un farklı bölgelerinden üç okuldan 77 normal öğrenci belirlenmiştir. Algılanan Akademik Öz-yeterlik Ölçeği (Jinks & Morgan, 1999) veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında yüzde, frekans ve t-testi gibi istatistik hesaplamalarla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda üstün yetenekli öğrencileri ve normal öğrencilerin akademik öz-yeterlik algıları arasında anlamlı farklılaşmanın olduğu belirlenmiştir.

Keywords

• üstün zekalı öğrenci

References

1. Altun, F., & Yazıcı H.,.(2012) Üstün Yetenekli Öğrencilerin Benlik Kavramları ve Akademik Öz-Yeterlik İnançları: Karşılaştırmalı Bir Çalışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 319 – 334.
2. Akarsu, F. (2001). Üstün yetenekli çocuklar. Ankara: Eduser Yayınları
3. Akbulut, E. 2006. Müzik öğretmeni adaylarının mesleklerine ilişkin öz- yeterlik inançları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 24-33.
4. Akbay, S. E., & Gizir, C.A. (2010). Cinsiyete Göre Üniversite Öğrencilerinde Akademik Erteleme Davranışı: Akademik Güdülenme, Akademik Özyeterlik ve Akademik Yükleme Stillerinin Rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 60-78.
5. Arslan, A., ( 2012). Predictive power of the sources of primary school students’ self-efficacy beliefs on their self-efficacy beliefs for learning and performance. Educational Sciences: Theory and Practice, 12, 1915-1920.
6. Aşkar, P. & Umay, A. 2001. İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili öz-yeterlik algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1-8.
7. Ataman, A. (2004). Üstün zekalı ve özel yetenekli çocuklar. M. R. Şirin ve diğerleri (Haz.), Üstün Yetenekli Çocuklar Seçilmiş Makaleler Kitabı (ss.155-168). İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları.
8. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84, 191–215.

9. Bandura, A. (1997). Öz-yeterlik: kontrol egzersiz. New York: WH Freeman.
10. Berkant, H. G. ve Ekici, G. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretiminde öğretmen öz yeterlik inanç düzeyleri ile zeka türleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 113-132.
11. Bong, M. (1995). Epistemological beliefs and generalizability of self-efficacy: Implications for instructional design. Yayımlanmamış doktora tezi, University of Southern California, California.
12. Chun, A.H.C., & Choi, J.N. (2005). Rethinking procrastination: Positive effects of “active”procrastination behavior on attitudes and performance. The Journal of Social Psychology, 145,245-264
13. Çetin, B. (2007). Yeni ilköğretim programı (2005) uygulamalarının ilköğretim 4. ve 5. Sınıf öğrencilerinin çalışma alışkanlıkları ile öz-yeterliliklerine etkisi ve öğrencilerin program hakkındaki görüşleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul.
14. Downey G., Jacquelynne S. E., & Celina C., (2005). Geleceği gezinme, sosyal başa çıkma kimliği ve yaşam görevleri. New York: Russell Sage. 2005.
15. Eccles, J. S., & Wigfield, A. W., (2002). Motivasyonel inançlar, değerler ve hedefler. Psikoloji Yıllık Değerlendirme, 53 (1), DOI: 10,1146 annurev.psych.53.100901.135153
16. Eggen, P. & Kauchak, D. (1999). Educational psychology. (4th ed.). New Jersey: Printice-Hall, Inc. Akt.
17. Ekici, G., (2012). Akademik Öz Yeterlik Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi.43, 174- 185
18. Flett, G.L., Panico, T., & Hewitt, H.P.L. (2011). Perfectionism, type-A Behavior and selfefficacy in depression and health semptoms among adolescents, Current Psychology, 30 (2), 105-116.
19. Gerçek, C., Yılmaz, M., Köseoğlu, P., & Soran, H. (2006). Biyoloji eğitimi öğretmen adaylarının öğretiminde öz-yeterlik inançları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39, 57-73.
20. Jinks, J., & Morgan, V. (1999). Children’s perceived academic self-efficacy: An inventory scale. Clearing House, 72(4), 224–230.
21. Junge, M.E. & Dretzke, B. J. (1995). Mathematical self-efficacy gender differences in gifted/talented adolescents, Gifted Child Quarterly, 39 (1),22-26.
22. Karasar, N. (1998). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (8.baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
23. Kahyaoğlu, M., & Ata P., (2013). Üstün Zekalı Olan ve Olmayan Öğrencilerin Görsel-Uzamsal Yeteneklerinin Düzeylerinin Karşılaştırılması. Türk Üstün Zekâ ve Eğitim Dergisi. 3(1), 38-49.
24. Lee, S. W. (2005). Encyclopedia of school psychology, USA: Sage Publications Inc.
25. Linnenbrink, E.A., & Pintrich, P. R. (2002a). Akademik Başarı İçin Bir Sağlayıcı Olarak Motivasyon. Okul Psikolojisi İnceleme, 31 (3), 313-327. M.E.B. (2007). BİLSEM Yönergesi.
26. Morgil, İ., Seçken, N., & Yücel, A. S. 2004. Kimya öğretmen adaylarının özyeterlikinançlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, (6), 62-72.
27. Phan, H.P. (2012). Relations between informational sources, self-efficacy and academic achievement: A developmental approach. Educational Psychology, 32, 81-105.
28. Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66(4), 543–578.
29. Öncü, H. (2012). Akademik Öz Yeterlilik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD). 13(1), 183-206.
30. Özsüer, S., İnal, G., Uyanık, Ö., & Ergün, M. (2011). Afyon Kocatepe Üniversitesinde öğrenim gören öğrencilerin akademik özyeterlik inanç düzeylerinin incelenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2)
31. Sakız, G. (2013). Başarıda Anahtar Kelime: Öz- Yeterlik. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1), 185-209.
32. Sakiz, G., Pape, S. J., & Woolfolk-Hoy, A. (2012). Does perceived teacher affective support matter for middle school students in mathematics classrooms?. Journal of School Psychology, 50, 235-255.
33. Schunk, D. H. (1984). Self-efficacy perspective on achievement behavior. Educational Psychologists, 1, 173-207.
34. Schunk, D. H.( 1990). Goal setting and self-efficacy during self-regulated learning. Educational Psychologists, 25, 71-86.
35. Schunk, D. H.( 1995). Inherent details of self-regulated learning include student perceptions. Educational Psychologist, 30, 213-216.
36. Schunk, D. H., & Hanson, A. R. (1985). Peer models: Influence on children’s self-efficacy and achievement. Journal of Educational Psychology, 77, 313-322.
37. Tabancalı, E., & Çelik, K. (2013). Öğretmen adaylarının akademik öz-yeterlikleri ile öğretmen öz-yeterlilikleri arasındaki ilişki. International Journal of Human Sciences, 10(1), 1167-1184.
38. Yalnız, A. (2014). Akademik Öz- Yeterlik: Olumlu ve Olumsuz Duygulanımın Yordayıcı Rolü. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 95-100.
39. Zimmerman, B. J. (2000). Self-efficacy: An essential motive to learn. Contemporary Educational Psychology, 25, 82-91
40. Zimmerman, B. J., & Martinez-Pons, M. (1990). Student differences in self-regulated learning: relating grade, sex, and giftedness to self-efficacy and strategy use. Journal of Educational Psychology, 82 (1), 51-59.