Özel Yetenekli Bireylerle Diğer Öğrencilerin Ortak Eğitim Yaşantıları Düzleminde Değerlendirilmesi

Abstract

Ülkemiz ve dünya genelinde, etkin profil sahibi özel yetenekli bireylerin iyi yetiştirilme gereksinimlerinin sağlam zeminler üzerinde bina edilme gereksinimi hızla artmaktadır. Bu kapsam, öğretim yöntem ve tekniklerinin bireysel başarıların yetkinleşmesi odaklı sonuçlar ortaya çıkaracağı gerçeği ile değerlendirilmelidir. Milli Eğitim Bakanlığına bağlı özel ve resmi okullardaki özel yetenekli bireylerin daha iyi koşullarda eğitim alma gereksinimini tetikleyen süreçlerin iyi yönetilme sorumluluğu tartışılmazdır. Bu sorumluluk, standart eğitim kurumlarının yetkinleştirilmesini de zorunlu kılmaktadır. Örgün eğitim kurumlarındaki her düzey öğrenci için düzenlenen öğretim koşulları, sınıf çatısı ile sınırlandırılırken bu çatı altında normal düzey öğrencilerle ortak kültür geliştirme, uyum ve çatışmazlık içinde olma şartları önemsenmelidir. Bu çalışma ortak kültür oluşturma zemini olarak okullarda farklı öğrenme düzeyine sahip öğrencilerin yaşam alanlarının çeşitliliğini arttıracak faaliyetlere bakış açısı kazandırmak, bilinenin ve alışılagelmiş kabullerin aksine özel yetenekli üstün zekalı öğrenciler için alternatif okul arayışlarını tartışmaya açmaktır. Örgün eğitim kurumları bünyesinde özel eğitim dersliklerinin yürüttüğü faaliyetlerin benzerini, üstün yetenekli öğrencilerin gelişim süreçlerini destekleyecek donanımlarla, kendi okullarında eğitim almalarını sağlamaktır. Bu durum, her okul bünyesinde üstün zekalı ya da özel yetenekli öğrencilerin belirlenmesini sistemli hale getirecektir. Süreç, alanında uzman öğreticileri, yeni derslikleri gerektirmektedir. Çalışmanın en önemsenen katkısı, tanılanmayı bekleyen özel yetenekli öğrencilerin sisteme entegresini hızlandırmaktır. Bilim sanat merkezlerinin yürütmekte olduğu görevi, her okulun kendi bünyesinde sürdürmesi çalışmanın beklentileri arasındadır.

Keywords

• özel yetenekli bireyler,ortak eğitim yaşantıları,özel yetenekliler sınıfı,ortak kültür

References

1. Ataman, A. (2004), Aileler ve Öğretmenler Üstün Yetenekli Çocuklara Nasıl Yardımcı Olabilir? Üstün Yetenekli Çocuklar Seçilmiş Makaleler Kitabı. (Haz. M.R. Şirin, A. Kulaksızoğlu, A. E. Bilgili) İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları. (s.467-480).
2. Çağlar D. (2004), “Üstün Zekâlı Çocukların Özellikleri”, Üstün Yetenekli Çocuklar Seçilmiş Makaleler Kitabı, Haz. M. Ruhi Şirin, A. Kulaksızoğlu, A. Emre Bilgili, Çocuk Vakfı Yayınları, İstanbul, s.113.
3. Davaslıgil, Ü. (2004), “Üstün Çocuklar”, Üstün Yetenekli Çocuklar Seçilmiş Makaleler Kitabı, Haz. M. Ruhi Şirin, A. Kulaksızoğlu, A. Emre Bilgili, Çocuk Vakfı Yayınları, İstanbul
4. MEB, (2013), Üstün Yetenekli Bireyler Strateji ve Uygulama Planı Taslağı 2013-2017, Ankara, s.40. Renzulli, J. S. (1977). The Enrichment Triad Model: A Guide for Developing Defensible Programs for Gifted. USA: Creative Learning Press.
5. Sak U. (2008), “Üstün Zekâlı Öğrenciler”, Özel Eğitime Gereksinimi Olan Öğrenciler ve Özel Eğitim, Editör: İbrahim H. Diken, Pegem Akademi Yayınları, Ankara, s.501
6. Yıldız, H. (2010), Üstün Yeteneklilerinin Eğitiminde Bir Model Olan Bilim ve Sanat Merkezleri (BİLSEM) Üzerine Bir Araştırma, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
7. 1. Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Seçilmiş Makaleler Kitabı, (2004), “Üstün Zekalı ve Üstün Özel Yetenekli Çocuklar”, Çocuk Vakfı Yayınları, İstanbul. http://orgm.meb.gov.trhttp://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=21519