Polihidramnioz Tanılı Gebelerde Etioloji ve Perinatal Sonuçlar

Abstract

Amaç: Prenatal dönemde polihidramniyoz tanısı konulan fetüslerdeki deneyimlerimizi gözden geçirmek Gereç ve Yöntem: Üçüncü basamak bir sevk merkezinde Ekim 2023 ile Ocak 2025 tarihleri arasında prenatal olarak polihidramniyoz tanısı alan fetüslerin retrospektif çalışması. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 104 vakada, olguları polihidramnios etiyolojisine göre sınıflandırdığımızda, 31 (%29,8) pregestasyonel veya gestasyonel diyabet, 8 (%7,6) fetüste prenatal veya postnatal olarak majör yapısal veya genetik anomaliler tespit edildi, 65 (%62,6) olgu idiyopatik olarak sınıflandırıldı ve hiçbir olguda yakın zamanda TORCH pozitifliği gözlenmedi (%0). Olguların çoğu miadında doğum gerçekleşti (%81.8), doğumdaki medyan gebelik haftası 36 (23-41) ve ortalama doğum ağırlığı 2996±969 gramdı. Polihidramnios erkek fetüslerde kız fetüslere göre daha yaygındı (%67 vs. %33). Akrania tanısı konulan olguların 1'inde (%0,9) gebelik terminasyonu 23. gebelik haftasında fetosit ile gerçekleştirildi. Sırasıyla Trisomi 18 ve kardiyak anomali tanısı konulan 32 ve 35. gebelik haftalarında 2 intrauterin fetal ölüm tespit edildi. 101 fetüste (%97.1) canlı doğum ve canlı doğan 101 fetüsün 29'unda yenidoğan yoğun bakım ünitesinde takibe alındı. Sonuç: Polihidramnios ile komplike olan gebeliklerde glukoz tolerans testi, fetal ekokardiyografi de dahil olmak üzere ayrıntılı sonografi yapılmalıdır. Bununla birlikte, vakaların büyük çoğunluğunun idiyopatik olması da ebeveynler için güven vericidir.

Keywords

• polihidramnioz
• diabetes mellitus
• sonuç
• etioloji
• idiyopatik

Etiology and Perinatal Outcome of Polyhydramnios: An Experience of Tertiary Center

Abstract

Aim: To review our experience in fetuses with prenatally diagnosed with polyhydramniosis Materials and Method: Retrospective study of fetuses prenatally diagnosed with polyhydramniosis between October 2023 and January 2025 in a tertiary referral center. Results: 104 pregnant women were included in the final analysis. When we classify the cases according to etiology of polyhydramnios, 31 (29.8 %) women had pregestational or gestational diabetes, in 8 (7.6 %) infants major structural or significant genetic anomalies were detected prenatally or postnatally, 65 (62.6 %) cases were classified as idiopathic and recent TORCH positivity was not observed in any of the cases 0 (0%). Most cases were delivered at term (81.8%), median gestational week at delivery was 36 (range, 23-41), and the mean standard deviation birthweight was 2996±969 grams. Polyhydramnios was more common in male than in female fetuses (67% vs 33%). Termination of pregnancy was selected in 1 (0.9%) of the cases diagnosed with acrania and performed at 23 weeks of pregnancy with fetocide. There were 2 intrauterine fetal demise at 32 and 35 weeks of gestation diagnosed with Trisomy 18 and cardiac anomaly respectively. 101 (97.1 %) were live born and 29 of 101 live born infants were needed neonatal intensive care unit. Conclusion: Glucose tolerance test, detailed sonography, including fetal echocardiography should be performed in the pregnancies complicated with polyhydramnios. However, it is also reassuring for parents that the vast majority of cases are idiopathic.

Keywords

• polyhydramnios
• diabetes mellitus
• outcome
• etiology
• idiopathic

References

1. 1. Magann EF, Chauhan SP, Doherty DA, Lutgendorf MA, Magann MI, Morrison JC. A review of idiopathic hydramnios and pregnancy outcomes. Obstet Gynecol Surv. 2007;62(12):795-802. 2. Manning FA, Platt LD, Sipos L. Antepartum fetal evaluation: development of a fetal biophysical profile. Am J Obstet Gynecol. 1980;136(6):787-95. 3. Rutherford SE, Smith CV, Phelan JP, Kawakami K, Ahn MO. Four-quadrant assessment of amniotic fluid volume. Interobserver and intraobserver variation. J Reprod Med. 1987;32(8):587-9.