YAPAY ZEKÂ VE MUHASEBE EĞİTİMİNDEKİ KULLANIMINA YÖNELİK BİR İNCELEME: TOGÜ ÖRNEĞİ

Abstract

Dijital dönüşümle birlikte muhasebe süreçlerini otomatikleştiren yapay zekâ, eğitimde de kişiselleştirilmiş ve yenilikçi öğrenme deneyimleri sunarak öğrencilerin bireysel ihtiyaçlarına uyarlanabilmektedir. Bu kapsamda, öğrencilerin yapay zekâ algıları ve eğitimdeki kullanımına yönelik görüşlerinin tespiti önem arz etmektedir. Bu araştırmanın amacı, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi’ne bağlı Meslek Yüksekokullarında muhasebe eğitimi alan öğrencilerin yapay zekâ algılarını, kaygı düzeylerini ve muhasebe eğitiminde yapay zekâ kullanımına ilişkin bakış açılarını incelemektir. Araştırma kapsamında, dört bölümden oluşan 6’lı Likert tipi bir anket uygulanmıştır. Verilerin analizi için frekans analizi, faktör analizi ve betimsel analiz yöntemleri kullanılmıştır. Faktör analizi sonucunda, t-testi ve ANOVA analizleriyle cinsiyet, bölüm ve sınıf değişkenleri incelenmiş; yalnızca yapay zekâ kaygı ölçeğinde, Faktör 2 ile sınıf değişkeni arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Bu bulgu, 1. sınıf öğrencilerinin yapay zekâ uygulamalarıyla etkileşim konusunda daha az kaygıya sahip olduğunu göstermektedir. Betimsel analizler, öğrencilerin yapay zekâ algılarının ve kaygı düzeylerinin orta düzeyde olduğunu ortaya koymuş; ayrıca yapay zekânın zamanla daha da gelişerek muhasebe eğitiminde verimliliği artıracağı ve derslerin anlaşılmasını kolaylaştıracağı yönünde olumlu görüşlere sahip olduklarını göstermiştir.

Keywords

• Yapay zekâ
• Muhasebe
• Eğitim
• Teknoloji

References

1. Aktaş Reyhan, F., ve Dağlı, E. (2023). Ebelik Öğrencilerin Yapay Zekâ Kaygı Durumlarının Değerlendirilmesi. Instıtute of Health Sciences Journal, 8(Special Issue), 290-296. https://doi.org/10.51754/cusbed.1286594
2. Arslan, K. (2020). Eğitimde Yapay Zeka ve Uygulamaları. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 71-78.
3. Aytaç, Z., 2022 Üniversite Öğrencilerinin Yapay Zekâ Öğrenme ve İş Değiştirme Kaygılarının Otonom Araçlar ve Akıllı Evler Özelinde Değerlendirilmesi, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 57(4),2975-2989.
4. Baldwin-Morgan, A. A. (1995). Integrating artificial intelligence into the accounting curriculum. Accounting Education, 4(3), 217-229.
5. Bayarçelik, E. B., ve Bumin Doyduk, H. B. (2021). Yapay Zekâ ve İnsan Etkileşimi İnsan Kaynakları ve Pazarlama Uygulamaları. N. Ö. İyigün, & M. K. Yılmaz içinde, Yapay Zekâ (Güncel Yaklaşımlar ve Uygulamalar (s. 69-91). İstanbul: Beta Yayıncılık.
6. Begum, I. U. (2024). Role of Artificial Intelligence in Higher Education- An Empirical Investigation. International Research Journal on Advanced Engineering and Management, 49-53.
7. Bmsoft.com.tr. (2024, 07 29). 11 17, 2024 tarihinde Yapay Zekanın Tarihi Dünden Bugüne Yapay Zeka: https://bmsoft.com.tr/blog/yapay-zekanin-tarihi-dunden-bugune-yapay-zeka adresinden alındı
8. Cheng, X., Dunn, R., Holt, T., Inger, K., Jenkins, J. G., Jones, J., et al. (2024). Artificial Intelligence’s Capabilities, Limitations, and Impact on Accounting Education: Investigating ChatGPT’s Performance on Educational Accounting Cases. Issues in Accounting Education, 39(2), 23-47.

9. Damerji, H., and Salimi, A. (2021). Mediating Effect Of Use Perceptions On Technology Readiness and Adoption of Artificial İntelligence in Accounting. Accounting Education, 107-130.
10. Davis, F. D. (1989). Perceived Usefulness, Perceived Ease of Use, and User Acceptance of Information Technology. MIS Quarterly, 319-340.
11. Erturhan, İ. E., ve Ergin, E. (2018). Muhasebe Mesleğinde Dijitalleşme: Endüstri 4.0 Etkisi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 153-165.
12. EU Commission. (2018). The European Commission’s High-Level Expert Group on Artificial Intelligence The European Commission’s A Definition of AI: Main Capabilities And Scientific Discipliınes. Brussels.
13. Goldwater, P. M., and Fogarty, T. J. (2007). Protecting the Solution: A ‘High-Tech.’ Method to Guarantee Individual Effort in Accounting Classes. Accounting Education , 129-143.
14. Gürbüz, S., ve Şahin , F. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Felsefe- Yöntem- Analiz. Ankara: Seçkin Kitapevi.
15. Gürlek, Y. (2024). Yapay Zekanın Eğitime Etkileri Ve Uygulamaları: Yapay Zekanın Eğitimde Etkileri ve Uygulamaları. Uluslararası Eğitim ve Sosyal Bilimlerde Yeni Eğilimler Dergisi, 1 (1). https://ijtess.com/index.php/pub/article/view/11 adresinden alındı.
16. İmamoğlu, S. E. (2021). Yapay Zekâ Uygulamalarının Karar Verme Üzerine Etkileri. Gebze: Gebze Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Johnson, B. G., Phillips, F., and Chase, L. G. (2008). An Intelligent Tutoring System for the Accounting Cycle: Enhancing Textbook Homework with Artificial Intelligence. SSRN Electronic Journal, 27(1), 30-39.
18. Karaduman, T. (2019). Yapay Zeka Uygulama Alanları. Gazi Universitesi, Bilişim Enstitüsü Adli Bilisim ABD, 1-11.
19. Karataş, S. (2021). Yapay Zeka ve Açık İnovasyon Etkileşiminin İşletmeler Üzerine Etkileri. Aydın: Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü .
20. Kurtboğan, H. (2023). Yeni Dünyada Yapay Zeka Metaforu ve Yapay Zekanın Çalışan Performansına Etkisi . Karaman: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Makers Consulting. (2024, 02 25). Yapay Zekâ Geleceği ve Etkileri Üzerine Bilgi: https://makersconsulting.co/yapay-zeka-gelecegi-ve-etkileri-uzerine-bilgi/ adresinden alınmıştır.
22. Mansor, N. A., Hamid, Y., Anwar, I. K., Isa, N. S., and Abdullah, M. Q. (2022). The Awareness and Knowledge on Artificial Intelligenceamong Accountancy Students. International Journal ofAcademic Research in Business and Social Sciences, 1629-1640.
23. McCulloch, W. S., and Pitts , W. (1943). A logical calculus of the ideas immanent in nervous activity. The bulletin of mathematical biophysics, 115-133.
24. O'Connor, K. W. (2023). Higher Education on Cruise Control: Is Artificial Intelligence Helping or Hurting the Classroom. PhD Dissertation University of South Alabama ProQuest.
25. Orhan, B. (2017). Bilgi Teknolojilerindeki Gelişmelerin Muhasebe Meslek Mensuplarının Verimliliğine Etkileri. Çorum: Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
26. Russel, S. J., & Norvig, P. (2010). Artificial Intelligence: A Modern Approach Second Edition (Third Edition b.). New Jersey: Pearson Education.
27. Schepman, A., and Rodway, P. (2020). Initial validation of the general attitudes towards Artificial Intelligence Scale. Computers in Human Behavior Reports, 1-8.
28. Schwab, K., and Samans, R. (Ocak, 2016 16). The Future of Jobs. https://www.weforum.org/publications/the-future-of-jobs/ adresinden alınmıştır
29. Shukla, A. K., and Sharif , M. I. (2017). Technology vs. Traditional Teaching in Accounting Education: A Case Study from Fiji National University. Pacific Journal of Education, 1(2), 41-50.
30. Stanciu, V., Pugna, I. B., and Gheorghe, M. (2020). New Coordinates Of Accounting Academic Education. A Romanian Insight. Accounting and Management Information Systems, 158-178.
31. Tandiono, R. (2023). The Impact of Artificial Intelligence on Accounting Education: A Review of Literature. The 5th International Conference of Biospheric Harmony Advanced Research. Jakarta.
32. Terzi, R. (2020). An Adaptatıon Of Artıfıcıal Intellıgence Anxıety Scale Into Turkısh: Relıabılıty and Valıdıty Study. International Online Journal of Education and Teaching (IOJET), 1501-1515.
33. Wang, Y. Y., and Wang, Y. S. (2019). Development and validation of an artificial intelligence anxiety scale: an initial application in predicting motivated learning behavior. Interactive Learning Environments, 30(4), 619-634.
34. White, C. E. (1995). An Analysis of the Need for ES and AI in Accounting Education. Accounting Education, 259-269.
35. World Economic Forum. (2023). Future of Jobs Report 2023. https://www3.weforum.org/docs/WEF_Future_of_ Jobs_2023.pdf. adresinden alınmıştır
36. Yavuz, H. (2020). Yapay Yaşam Sanatı ve Yapay Zekanın Sanatta Kullanımı. Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
37. Yazıcıoğlu, Y., ve Erdoğan, S. (2004). Spss Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.