Örgütsel Etkililiğin Psikolojik Temelleri

Abstract

Bir örgütün etkili olabilmesinin, onun örgütsel amaçları gerçekleştirme derecesi ile doğru orantılı olduğunu söylemek mümkündür. Örgütler insanlardan oluşan sosyal sistemler oldukları için örgütsel amaçları gerçekleştirirken yöneticilerin, iş görenlerin ihtiyaçlarını ve isteklerini dikkate almaları önemlidir. İş görenin gereksinimlerinin istenen düzeyde karşılanmasının, iş görenin örgütün amaçlarına ulaşması için daha fazla katkıda bulunmasına neden olacağı söylenebilir. Bir başka deyişle iş görenin güdülenmesi örgütsel etkililiği arttıran bir faktördür. Bu nedenle örgüt yapısına uygun bir güdüleme tipinin kullanılması, örgütsel amaçları gerçekleştirme açısından önemlidir.

Keywords

• Örgütsel etkililik, Güdüleme

Psychological Foundations of Organizational Effectiveness

Abstract

Organization’s effectiveness is directly related to its level of reaching the organizational objectives. Since organizations are social systems composed of people, managers should consider the needs and desires of employees while performing the organizational goals. Meeting employee’s needs at the desired level may cause employees contributing more for the organization to achieve its objectives. In other words, motivation of employees is a leading factor increasing the effectiveness of an organization. For this reason, using a motivation style that is appropriate to the structure of the organization is important to achieve the organizational objectives.

Keywords

• Organizational effectiveness, Motivation

References

1. Arslan, A. (2002). Felsefeye Giriş, 7. Baskı, Ankara: Vadi Yayınları.
2. Balcı, A. (2000). Örgütsel Sosyalleşme Kuram Strateji ve Taktikler, Ankara: Pegem A Yaymcılık.
3. Balcı, A. (2002). Açıklamalı Eğitim Yönetimi Terimleri Sözlüğü, Ankara: Tek Ağaç Yayıncılık.
4. Başaran, İ.E. (2000). Örgütsel Davranış, Ankara. Feryal Matbaası.
5. Başaran, İ.E. (2004). Yönetimde İnsan İlişkileri, Ankara: Nobel Yayıncılık.
6. Cascio, W.F. (1992). Management of Human Resources: Productivity, Quality of Work Life, ProŞts, New York: McGraw Hill Inc.
7. Dick, P., Ellis, S. (2006). Introductionto Organizational Behaviour, Berkshire: McGraw — Hill Companies.
8. Eren, E. (1998). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, İstanbul: Beta Yayıncılık.

9. Eroğlu, F. (2000). Davranış Bilimleri, İstanbul: Beta Yayıncılık.
10. Foster, J.J. (2000). Motivation in the Work Place, Work and Organizational Physicology, (Edited by Chimel, N), Massachusetts: Black well Publishers.
11. Geller, L. (1982). The Failure of Self-Actualization Therapy: A Critique of Carl Rogers and Abraham Maslow. Journal of Humanistic Psychology, 22: 975—991.
12. GrifŞn, R.W., Moorhead, G. (1986). Organizational Behavior, Boston: Houghton Mifşin Company.
13. Guilford, J .S., Gray, DE. (1970). Motivation and Modern Management, California: Addison-Wesley Publishing Company.
14. Hellegriege, D., Slocum, J.W., Woodman, R.W. (1992). Organizational Behavior (6th Edition), St. Paul: West Publishing Company.
15. Hodgetts, R.M. (1999). Yönetim Teori, Süreç ve Uygulama, (Çev. Çetin, C., Mutlu, E.C.) İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
16. Hoy, W.K., Miskel, C.G. (2010). Eğitim Yönetimi Teori, Araştırma ve Uygulama (Çev. Turan, S.), Ankara: Nobel Yayıncılık.
17. İncir, G. (1985). Bir Özendirme Aracı Olarak Kararlara Katılma, Verimlilik
18. Dergisi, (1985/2): 17
19. Johns, G., Saks, A.M. (2005). Or anizational Behavior Understanding and
20. Managing Life at Work (6 Edition), Toronto: Prentice Hall.
21. Jones, GK. (2004). Organizational Theory, Design and Change, New Jersey: Pearson Education Inc. K.F. NAYİR / Çankırı Karatekin Üniversitesi SBE Dergisi 3(2): 197-208
22. Katz, D., Kahn, R. (1977). Örgütlerin Toplumsal Psikolojisi (Çev. Can, H., Bayar, Y.) Ankara: TODAİE Yayınları.
23. Kirkrnan, B.L., Shapiro, D.L. (2001). The Impact of Cultural Values on Job Satisfaction and Organizational Commitment in Self Managing Work Teams, Academy of Management Journal, 44(3): 557-569.
24. Kreitner, R., Kinicki, A. (1995). Organizational Behavior (3'dEdition), USA: Von Hoffrnan Pres.
25. Landy, F.J. (1989). Physology of Work Behavior (4th Edition), California: Brooks / Cole Publishing Company.
26. McGregor, D. (1960). The Human Side of Enterprise, New York: McGraw— Hill.
27. Newstrom, J.W., Davis, K. (1993). Organizational Behavior Human Behavior at Work (9th Edition), USA: McGraw-Hill Inc.
28. Özkalp E., Kırel Ç. (2001). Örgütsel Davranış, Eskişehir: Anadolu
29. Üniversitesi Eğitim, Sağlık ve Bilimsel Araştırma Çalışmaları Vakfı, Yayın No: 149
30. Öztürk, Z.,Dündar, H. (2003). Örgütsel Motivasyon ve Kamu Çalışanlarını Motive Eden Faktörler, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 4(2): 57-67.
31. Robbins, SP. (2003). Essentials of Organizational Behavior (7th Edition), New Jersey: Prentice Hall.
32. Sabuncuoğlu, Z. (1984). Çalışma Psikolojisi, Bursa: Uludağ Üniversitesi Yayınları.
33. Sapancalı, F. (1993). Çalışanların Güdülenmesinde Kullanılan Özendirici Araçlar, Verimlilik Dergisi, 22(4): 61-62.
34. Schermerhom, J .R. (1996). Management and Organizational Behavior Essentials, Canada: John Wiley & Sons Inc.
35. Şahin, A. (2004). Yönetim Kuramları ve Motivasyon İlişkisi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2004(11).
36. Vecchio, R.P. (1995). OrganizationalBehavior (3th Edition), Orlando: TheDryden Pres.
37. Yoon, J ., Thye, S.(2000). Supervisor Supportin the Work Place Ligitimacy and Positive Affectivity, The Journal of Social Psychology, 140(3): 295-316.