XVII. Yüzyıl Divan Şairi Mülhimî ve Şehen-şeh-nâme-i Murâdî Mesnevisi

Abstract

Osmanlı Devletinin IV. Murâd döneminde yaşayan, XVII. yy. divan şâiri Mülhimî, resmî sultan şeh-nâmecileri silsilesinin son temsilcisi olarak bilinir. Bu yönüyle Türk edebiyat tarihinde de önemli bir yere sahiptir. Şairin tarih konulu eserlerinin yanında Şehen-şeh-nâme-i Murâdî adlı mesnevisi hem Osmanlı döneminin sosyal-siyasal olaylarına ışık tutmakta hem de mesnevî dil ve üslubu bakımından önem arz etmektedir.

Keywords

• Mülhimî, Şehen-şâh-nâme, IV. Murâd, Mesnevî

The Seventeenth Century Divan Poet Mülhimî and His Mesnevi called Şehen-şeh-nâme-i Murâdî

Abstract

Mulhimî, who is a Divan poet and lived during the rule of Murad IV in the Ottoman Empire is known as the last representative of official sultan’s writters of şâh-nâme. From this point of view, he has an important role in Turkish literature. As well as his works related to history, his masnevi the name of which is Şehen-şeh-nâme-i Murâdî both sheds light on Ottoman’s social and political life and has importance by means of masnevi language and wording.

Keywords

• Mülhimî, Şehen-şâh-nâme, IV. Murâd, Masnevî

References

1. Alper, K. (2012). Erzurumlu Mülhimî ve Şehen-Şeh-nâme—i Murâdî Mesnevisi, Devan Eden Doktora Tezi UÜSBE.
2. Altınay, A.R. (1917). Bizde Şeh-nâmecilik, Seyyid Lokman ve Halefleri, Yeni Mecmua, Sy.9, s.169.
3. Babinger, F. (1992). Osmanlı Tarih Yazarları ve Eserleri,(Çev. Coşkun Üçok, KB yay. Ankara, s.187-188.
4. Bayrak, MD. (2000). Osmanlı Tarih Yazarları, Milenyum Yay., İstanbul, 5.264.
5. Bursalı Mehmet Tahir (1343). Osmanlı Müellifleri, İstanbul, Cilt. III s.12-13.
6. Firdevsi (1967). Şâh-nâme, Çev. Necati Lügal, Milli Eğitim Basımevi, Ankara, s.9.
7. MecdîMehmed Efendi (1998). Zeyl-i Şakâik—i Numâniye , Haz. Abdülkadir Özcan, Çağrı Yay. İstanbul, c.3, s.189-190.
8. Mustafa Nâimâ (2007). Nâimâ Tarihi; Haz: Mehmet İpşirli; TTK yay. Ankara, c.3, s.1277.

9. Levend, Agâh Sırn (2000). Gazavât—nâmeler ve Mihaloğlu Ali Bey’in Gazavât—nâmesi, TTK yay. Ankara, s.111.
10. Parlatır,İsmail (2009). Osmanlı Türkçesi Sözlüğü, Yargı yay. Ankara, s.1174.
11. Pekalın, Mehmet Zeki (1983). Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü, MEB Basımevi İstanbul, c.III; s 318.
12. Ritter, H. İslam Ansiklopesi, Firdevsi Maddesi, c.4, s.649.